οὐ γὰρ ἐπ᾽ αὐτοῖς ἐστιν.〉 «τὸ λαμπρὸν τοῦτο φῶς», φησίν, «ἀπόλλυται καὶ ἀφανίζεται καὶ οὐχ ὁρᾶται.» ὁρᾷς, οἵαν αἰτίαν φησὶ τῆς μεταβολῆς τῶν φωστήρων; ἄρα ἀρκεῖ πρὸς φιλοσοφίαν ἡ κτίσις ἡμῖν, οὐχὶ πρὸς θεογνωσίαν μόνον. ὅταν ἴδῃς, ὅτι μέγας ὁ ἥλιος, θαύμασον τὸν δημιουργόν. ὅταν ἴδῃς, ὅτι ἐκλείπει, τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων τὸ εὔφθαρτον καταμάνθανε. εἰ γάρ, ὃ πάντων ἐστὶ λαμπρότερον τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, τοῦτο λήγει καὶ μειοῦται καὶ τελευτᾷ, πολλῷ μᾶλλον τὰ λοιπὰ πάντα. εἰ τὸ οὕτω χρήσιμον καὶ ἀναγκαῖον καὶ οὗ χωρὶς ζῆν οὐκ ἔνι μεταβολὴν δέχεται, πολλῷ μᾶλλον τὰ περιττὰ καὶ οὐκ ἀναγκαίως ἡμῖν προσκείμενα. 31,27a 〈καὶ εἰ ἠπατήθη,〉 φησίν, 〈λάθρᾳ ἡ καρδία μου,〉 27b 〈εἰ δὲ καὶ χεῖρά μου θεὶς ἐπὶ στόματί μου ἐφίλησα,〉 31,28a 〈καὶ τοῦτό μοι ἄρα ἀνομία λογισθείη μεγάλη,〉 28b 〈ὅτι ἐψευσάμην ἔναντι κυρίου τοῦ ὑψίστου.〉 τινές φασιν περὶ εἰδωλολατρίας τοῦτο εἰρῆσθαι, ἀλλ᾽ οὐ πείθομαι· οὐ γὰρ ἂν ἐν μεγίστοις κατορθώμασι τοῦτο τέθεικεν. ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖ, ὅπερ πάσχουσιν οἱ ἐρωτικῶς διακείμενοι ἀπαντώντων τῶν ἐρωμένων· τὰς χεῖρας ἑαυτῶν καταφιλοῦσι τῷ στόματι, ἢ περὶ πλούτου ἢ περὶ πραγμάτων ὧν ἂν θαυμάζωσιν. ὅτι ἐψευσάμην, φησίν, ἔναντι κυρίου τοῦ ὑψίστου, «νῦν ταῦτα λέγων».
Μετάφραση
Διότι δεν εξαρτάται από αυτά. «Αυτό το λαμπρό φως», λέει, «χάνεται και εξαφανίζεται και δεν φαίνεται». Βλέπεις ποια αιτία αναφέρει για τη μεταβολή των φωστήρων; Επομένως, η κτίση μας αρκεί για να φιλοσοφούμε, και όχι μόνο για να γνωρίζουμε τον Θεό. Όταν δεις ότι ο ήλιος είναι μεγάλος, θαύμασε τον Δημιουργό. Όταν δεις ότι εκλείπει, κατανόησε τη φθαρτότητα των ανθρώπινων πραγμάτων. Διότι, αν αυτό που είναι το λαμπρότερο από όλα πάνω στη γη δύει, μειώνεται και χάνεται, πολύ περισσότερο θα συμβεί το ίδιο σε όλα τα υπόλοιπα. Αν αυτό που είναι τόσο χρήσιμο και αναγκαίο, και χωρίς το οποίο δεν είναι δυνατόν να ζήσουμε, υπόκειται σε μεταβολή, πολύ περισσότερο τα περιττά και εκείνα που δεν μας είναι απολύτως αναγκαία. «Και αν η καρδιά μου», λέει, «εξαπατήθηκε κρυφά, και αν βάζοντας το χέρι μου στο στόμα μου το φίλησα, ας λογιστεί λοιπόν και αυτό σε εμένα ως μεγάλη ανομία, διότι εψεύσθην ενώπιον του Κυρίου του Υψίστου». Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτό έχει ειπωθεί για την ειδωλολατρία, αλλά εγώ δεν πείθομαι· διότι δεν θα το είχε τοποθετήσει ανάμεσα στα μεγαλύτερα κατορθώματά του. Αντιθέτως, μου φαίνεται ότι αναφέρεται σε αυτό που παθαίνουν όσοι διακατέχονται από ερωτικό πάθος όταν συναντούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα: φιλούν με το στόμα τα ίδια τους τα χέρια, είτε πρόκειται για πλούτο είτε για πράγματα τα οποία θαυμάζουν. «Διότι εψεύσθην», λέει, «ενώπιον του Κυρίου του Υψίστου», «λέγοντας αυτά τώρα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες