ἐντεῦθεν ἡμῖν δῆλον, ὅτι πρὸ τοῦ Μωσέως ἦν· ψαλμὸς γὰρ ἦν μετ᾽ ἐκεῖνον, πρὸ ἐκείνου δὲ οὐδαμῶς. 31,1a 〈διαθήκην ἐθέμην τοῖς ὀφθαλμοῖς μου,〉 1b 〈καὶ οὐ συνήσω ἐπὶ παρθένον.〉 31,2a 〈καὶ ἐπεμέρισεν ὁ θεὸς ἄνωθεν,〉 2b 〈καὶ κληρονομία ἱκανοῦ ἐξ ὑψίστου.〉 31,3a 〈οὐαὶ καὶ ἀπώλεια τῷ ἀδίκῳ〉 3b 〈καὶ ἀπαλλοτρίωσις τοῖς ποιοῦσιν ἀνομίαν.〉 31,4a 〈οὐχὶ αὐτὸς ὄψεται ὁδόν μου,〉 4b 〈καὶ πάντα τὰ διαβήματά μου ἀριθμηθήσεται;〉 31,5a 〈εἰ δὲ ἤμην,〉 φησίν, 〈πεπορευμένος μετὰ γελοιαστῶν,〉 5b 〈εἴ γε καὶ ἐσπούδασεν εἰς δόλον ὁ πούς μου.〉 βαβαὶ τῆς ἀκριβείας. «οὐκ ἔχει τις εἰπεῖν, οὐκ ἔχει, ὅτι τῷ πλούτῳ καὶ τοῖς ἀγαθοῖς τοῖς ἔμπροσθεν εἰς ῥαθυμίαν καὶ διάχυσιν ἀποχρησάμενος ταύτην τιννύω τὴν δίκην καὶ μεταβέβλημαι τοῦ θεοῦ κατάλληλόν μοι φάρμακον ἐπιθέντος.» τὸν μὲν γὰρ φιλογέλωτα καὶ τρυφῇ προσεσχηκότα καὶ φιλοπαίγμονα εἰκότως ἄν τις εἰς τὴν ἐναντίαν καταστήσειεν ἕξιν γοερῷ τινι καὶ πολυθρήνῳ παραδοὺς αὐτὸν βίῳ. τὸν δὲ καὶ πρὸ τούτου φεύγοντα μὲν κώμους, διώκοντα δὲ ἀνθρώπους παίζοντας καὶ γελωτοποιοῦντας ποῖος ἂν ἔχοι λόγος ἐμπεσεῖν εἰς σκυθρωπὸν καὶ κατηφῆ βίον; ὁρᾷς, ὅτι τὸ τοῦ ψαλμοῦ καὶ ἐπὶ τούτου ἐπληροῦτο τὸ καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρόμῳ; καίτοι πολυτελῆ παρατιθεὶς τράπεζαν καὶ πολλῆς ἀπολαύων εὐετηρίας καὶ τρυφῇ συζῶν διηνεκεῖ οὐδὲν τοιοῦτον ἔπαθεν, οἷον ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ τῶν Ἑβραίων τὸ γένος.
Μετάφραση
Από αυτό καθίσταται σε εμάς φανερό ότι έζησε πριν από τον Μωυσή· διότι η ψαλμωδία υπήρξε μετά από εκείνον, ενώ πριν από εκείνον με κανέναν τρόπο. 31,1α 〈Συνήψα διαθήκη με τους οφθαλμούς μου,〉 1β 〈και δεν θα στρέψω τον νου μου σε παρθένο.〉 31,2α 〈Και ο Θεός μοίρασε από άνωθεν,〉 2β 〈και η κληρονομία του Ικανού (Παντοδυνάμου) έρχεται από τα ύψιστα.〉 31,3α 〈Ουαί και απώλεια στον άδικο〉 3β 〈και αποξένωση σε εκείνους που πράττουν την ανομία.〉 31,4α 〈Δεν θα δει Αυτός την οδό μου,〉 4β 〈και δεν θα αριθμηθούν όλα τα βήματά μου;〉 31,5α 〈Και εάν,〉 λέει, 〈πορεύτηκα μαζί με γελωτοποιούς,〉 5β 〈και αν το πόδι μου έσπευσε σε δόλο.〉 Ω της ακριβείας. «Δεν μπορεί κανείς να πει, δεν μπορεί, ότι, επειδή καταχράστηκα τον πλούτο και τα προηγούμενα αγαθά σε ραθυμία και έκλυση, πληρώνω τώρα αυτήν την ποινή και έχω μεταβληθεί, επειδή ο Θεός μού έβαλε το κατάλληλο φάρμακο.» Διότι αυτόν που αγαπά τα γέλια, είναι προσκολλημένος στην τρυφή και είναι φιλοπαίγμων, εύλογα θα μπορούσε κάποιος να τον φέρει στην αντίθετη κατάσταση, παραδίδοντάς τον σε έναν βίο γοερό και γεμάτο θρήνους. Αυτόν όμως, ο οποίος και πριν από αυτό απέφευγε τα συμπόσια και έδιωχνε τους ανθρώπους που έπαιζαν και έκαναν αστεία, ποια λογική υπάρχει να περιπέσει σε έναν σκυθρωπό και κατηφή βίο; Βλέπεις ότι ο λόγος του ψαλμού εκπληρωνόταν και σε αυτόν, το «και να αγαλλιάσθε σε Αυτόν με τρόμο»; Και όμως, μολονότι παρέθετε πολυτελές τραπέζι, απολάμβανε μεγάλη ευημερία και ζούσε σε συνεχή τρυφή, δεν έπαθε τίποτα τέτοιο, από όσα έπαθε μέσα σε μία ημέρα το γένος των Εβραίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες