καίτοι θέα αὐτοῦ τὴν σύνεσιν, πῶς ἐκ προοιμίων εὐθέως ἐπέβαλεν, πῶς τὴν προσήκουσαν φυλάττει τάξιν. 32,6a ΥΠΟΛΑΒΩΝ ΔΕ ΕΛΙΟΥΣ Ο ΤΟΥ ΒΑΡΑΧΙΗΛ Ο ΤΟΥ ΒΟΥΖΙ ΛΕΓΕΙ· 32,6b 〈νεώτερος μέν εἰμι τῷ χρόνῳ, ὑμεῖς δέ ἐστε πρεσβύτεροι.〉 6c 〈διὸ ἡσύχασα φοβηθεὶς〉 6d 〈τοῦ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν τὴν ἐμὴν ἐπιστήμην.〉 ἵνα μή τις εἴπῃ· «καὶ τίνος ἕνεκεν μὴ παρὰ τὴν ἀρχὴν μεθ᾽ ἡμῶν ἐμαχήσω ὑπὲρ τοῦ θεοῦ;» ἐπὶ τὴν ἡλικίαν κατέφυγε καὶ «προσδοκῶν», φησίν, «παρ᾽ ὑμῶν γενναῖόν τι καὶ θαυμαστὸν λέγεσθαι». ὅρα, πῶς ἀφιλότιμος ἦν, πῶς παρεχώρει τῶν πρωτείων ἐκείνοις, πῶς ἔδειξεν, ὅτι οὐδ᾽ ἂν νῦν ἐφθέγξατο, εἰ μὴ εἰς ἀνάγκην αὐτὸν ἐκεῖνοι κατέστησαν. 32,7a 〈εἶπον δέ,〉 φησίν, 〈ὅτι· οὐχ ὁ χρόνος ἐστὶν ὁ λαλῶν,〉 7b 〈ἐν πολλοῖς δὲ ἔτεσιν οὐκ οἴδασι σοφίαν;〉 32,8a 〈καὶ οὐχ οὕτως, ἀλλὰ πνεῦμά ἐστιν ἐν βροτοῖς,〉 8b 〈πνοὴ δὲ παντοκράτορός ἐστιν ἡ διδάσκουσά με.〉 ἑκατέρωθεν αὐτοῦ τὴν σύνεσιν στοχαζόμεθα, ἀπό τε τῆς σιγῆς ἀπό τε τῆς διαλέξεως. οὔτε γὰρ πρὸ καιροῦ προπηδήσας εἶπέ τι τούτων οὔτε καλοῦντος τοῦ καιροῦ ἡσύχασεν. εἶτα καὶ λογισμόν φησι δίκαιον· 32,9a 〈οὐ γὰρ οἱ πολυχρόνιοί εἰσι σοφοὶ〉 9b 〈οὐδὲ οἱ γέροντες οἴδασι κρίμα.〉 «οὐ γὰρ ἀνάγκη», φησίν, «τοὺς πρεσβύτας μόνον εἶναι σοφούς, ἀλλ᾽ ἔστι καὶ ἀπὸ νεότητος ἀκοῦσαί τι γενναῖον.
Μετάφραση
Παρατήρησε όμως τη σύνεσή του, πώς παρενέβη αμέσως από την αρχή, πώς τηρεί την πρέπουσα τάξη. 32,6a ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ Ο ΕΛΙΟΥΣ, Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΒΑΡΑΧΙΗΛ, Ο ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΒΟΥΖΙ, ΛΕΕΙ: 32,6b 〈εγώ μεν είμαι νεότερος στην ηλικία, ενώ εσείς είστε μεγαλύτεροι.〉 6c 〈Γι' αυτό σιώπησα από φόβο〉 6d 〈να σας ανακοινώσω τη δική μου γνώση.〉 Για να μην πει κάποιος: «Και για ποιον λόγο δεν αγωνίστηκες μαζί μας υπέρ του Θεού από την αρχή;», κατέφυγε ως δικαιολογία στην ηλικία του και λέει: «Περίμενα να λεχθεί από εσάς κάτι το σπουδαίο και θαυμαστό». Πρόσεξε πόσο απαλλαγμένος από κενοδοξία ήταν, πώς παραχωρούσε τα πρωτεία σε εκείνους, πώς έδειξε ότι ούτε και τώρα θα μιλούσε, αν εκείνοι δεν τον έφερναν σε αυτή την ανάγκη. 32,7a 〈Είπα, λοιπόν,〉 λέει, 〈ότι: δεν είναι ο χρόνος αυτός που ομιλεί,〉 7b 〈και στα πολλά χρόνια δεν γνωρίζουν τη σοφία;〉 32,8a 〈Αλλά δεν έχουν έτσι τα πράγματα, παρά υπάρχει πνεύμα στους θνητούς,〉 8b 〈και η πνοή του Παντοκράτορα είναι αυτή που με διδάσκει.〉 Και από τα δύο συμπεραίνουμε τη σύνεσή του, τόσο από τη σιωπή του όσο και από την ομιλία του. Διότι ούτε βιάστηκε να πει κάτι από αυτά προτού έρθει η κατάλληλη στιγμή, ούτε σιώπησε όταν ο καιρός τον καλούσε να μιλήσει. Έπειτα διατυπώνει και έναν δίκαιο συλλογισμό: 32,9a 〈Διότι δεν είναι οι πολυχρόνιοι σοφοί〉 9b 〈ούτε οι γέροντες γνωρίζουν το δίκαιο.〉 «Διότι δεν είναι κατ' ανάγκην», λέει, «μόνο οι γέροντες σοφοί, αλλά είναι δυνατόν να ακούσει κανείς κάτι το σπουδαίο και από τη νεότητα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες