Μακεδ. Φανερώτερόν μοι δεῖξον, ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον κτίζει. Ὀρθ. Ἀρκεῖ μὲν καὶ τὰ προειρημένα τῷ νοῦν ἔχοντι πρὸς φανερὰν ἀπόδειξιν· ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐκ τοῦ πλήθους τῶν μαρτυριῶν πιστωθῆναι θέλεις, ἄκουσον τοῦ Ἰὼβ λέγοντος· «Πνεῦμα θεῖον. τὸ ποιῆσάν με· πνοὴ δὲ παντοκράτορος ἡ διδάσκουσά με.» Μακεδ. Ἐλιούδ ἐστιν ὁ λέγων, καὶ οὐκ εἶπεν ἁπλῶς, «Τὸ ποιῆσάν με,» ἀλλὰ λέγει οὕτω· «Καθαρά μου ἡ καρδία ῥήμασιν, σύνεσις δὲ χειλέων μου καθαρὰ νοήσει· Πνεῦμα θεῖον τὸ ποιῆσάν με καθαρὰ νοήσει.»—«Πνεῦμα θεῖον τὸ ποιῆσάν με.» τουτέστι, τὸ ποιῆσάν με καθαρὰ νοῆσαι. Ὀρθ. Ὁμολογεῖς δὲ ὅλως θεῖον τὸ Πνεῦμα. Μακεδ. Μὴ γὰρ ὁ Ἰὼβ αὐτὸ εἶπεν· ἀλλ᾽ ὁ Ἐλιοὺδ, ὃν ἐμέμψατο ὁ Θεός.
Μετάφραση
Μακεδ. Δείξε μου πιο ξεκάθαρα ότι το Άγιο Πνεύμα κτίζει. Ορθ. Για όποιον διαθέτει νου είναι βέβαια αρκετά και τα όσα προαναφέρθηκαν ως φανερή απόδειξη· επειδή όμως θέλεις να πειστείς και από το πλήθος των μαρτυριών, άκουσε τον Ιώβ που λέει: «Πνεύμα θείο είναι αυτό που με εποίησε· και η πνοή του Παντοκράτορα είναι αυτή που με διδάσκει». Μακεδ. Ο Ελιού είναι αυτός που ομιλεί, και δεν είπε απλώς: «Αυτό που με εποίησε», αλλά λέει το εξής: «Καθαρή είναι η καρδιά μου στα λόγια της, και η σύνεση των χειλέων μου θα νοήσει καθαρά· το θείο Πνεύμα είναι αυτό που με εποίησε να νοήσω καθαρά».—«Πνεύμα θείο είναι αυτό που με εποίησε», δηλαδή, αυτό που με έκανε να νοήσω καθαρά. Ορθ. Ομολογείς πάντως απολύτως ότι το Πνεύμα είναι θείο. Μακεδ. Μα δεν το είπε αυτό ο Ιώβ, αλλά ο Ελιού, τον οποίο κατέκρινε ο Θεός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες