Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 35:10

Διότι, εάν ενώπιον ενός βασιλιά κανείς δεν θα τολμούσε να αντιγυρίσει πολλά λόγια, πολύ περισσότερο ενώπιον του Θεού. 35,1 ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ Ο ΕΛΙΟΥΣ ΛΕΕΙ: 35,2a 〈Τι είναι αυτό που εξέλαβες ως δίκαιο στην κρίση σου;〉 2b 〈ποιος είσαι εσύ, που είπες: Είμαι δίκαιος ενώπιον του Κυρίου,〉 35,3 〈ή θα πεις: Τι θα κάνω εάν αμαρτήσω;〉 35,4a 〈Εγώ θα δώσω απάντηση σε εσένα〉 4b 〈όπως και στους τρεις φίλους σου:〉 35,5a 〈Κοίταξε ψηλά στον ουρανό και δες,〉 5b 〈παρατήρησε τα σύννεφα και δες πόσο ψηλά βρίσκονται από εσένα.〉 Δηλαδή: «Αν όχι από τους συλλογισμούς, τουλάχιστον από τα ορατά πράγματα μάθε, πόσο απέχει από εσένα και πόσο ψηλότερός σου είναι. 35,6a 〈Αν αμάρτησες, τι θα του κάνεις;〉 6b 〈Και αν διέπραξες πολλές ανομίες, τι μπορείς να του κάνεις;〉 Δηλαδή: «Ούτε θα τον αδικήσεις σε τίποτα, αλλά ούτε και θα τον ωφελήσεις, εάν είσαι δίκαιος.» Επειδή δηλαδή έλεγε: «Αν αμάρτησα, τι μπορώ να σου κάνω;», λέει: «Γιατί το είπες αυτό; Μήπως νοιάζεται για την αμαρτία σου επειδή τάχα αδικείται; Μήπως επειδή υφίσταται κάποια βλάβη;» 35,7a 〈Και αν είσαι δίκαιος, τι θα του δώσεις;〉 λέει, 7b 〈ή τι θα λάβει από τα χέρια σου;〉 35,8a 〈Σε άνθρωπο όμοιό σου αφορά η ασέβειά σου〉 8b 〈και σε υιό ανθρώπου η δικαιοσύνη σου.〉 35,9a 〈Εξαιτίας του πλήθους των καταπιεστών οι συκοφαντούμενοι θα κραυγάσουν,〉 9b 〈θα φωνάξουν για βοήθεια εξαιτίας του βραχίονα των πολλών.〉 35,10a 〈Και κανείς δεν είπε: Πού είναι ο Θεός που με δημιούργησε;〉 «Δεν βλέπεις», λέει, «το ύψος του, πόσο μεγάλο είναι;» 35,10b 〈Αυτός που ορίζει,〉 λέει, 〈τις νυχτερινές φρουρές.〉 Δηλαδή: όπως ακριβώς σε ένα στρατόπεδο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΛΕ΄. «Καταπιεζόμενοι από το πλήθος θα κραυγάσουν, θα φωνάξουν για βοήθεια εξαιτίας του βραχίονα των πολλών. Και κανείς δεν είπε: Πού είναι ο Θεός που με δημιούργησε, αυτός που ορίζει τις νυκτερινές φρουρές;» Ιωάννης Χρυσόστομος και Ωριγένης: Ή μήπως δεν βλέπεις ότι, όπως ακριβώς σε ένα στρατόπεδο, όλα βρίσκονται σε διάταξη, και το καθένα παραμένει με απόλυτη ακρίβεια στην πρέπουσα θέση του, χωρίς κανένα από όλα αυτά να ξεπερνά τα δικά του όρια, ούτε να εισβάλλει σε ξένους χώρους; Όταν λοιπόν οι άνθρωποι κοιμούνται, κανείς δεν τους επιβουλεύεται· όταν τα θηρία κυκλοφορούν, τότε αυτοί κοιμούνται. Παρατήρησε δε ότι ο Ιώβ αναπέμπει εγκώμια και ύμνους στον Θεό, λέγοντας για αυτόν: «Αυτός που ορίζει τις νυκτερινές φρουρές».

Και άκουγε σχετικά με το καθορισμένο όριο των όντων, και πρώτα από όλα για εμάς τους ανθρώπους, τι λέει ο Ιώβ ο Αυσίτης: «Διότι ο θνητός που γεννιέται από γυναίκα είναι ολιγόζωος και γεμάτος οργή, ή σαν το λουλούδι που άνθισε και έπεσε· δραπετεύει σαν σκιά, και δεν πρόκειται να σταθεί... Οι μήνες του είναι μετρημένοι από Εκείνον· έθεσες χρονικό όριο και δεν πρόκειται να το υπερβεί... Ποιος είναι αυτός που καθορίζει τις νυχτερινές φυλακές, αυτός που με ξεχωρίζει από τα τετράποδα της γης;» Αυτό εξάλλου υπονοεί και ο Θαιμανίτης, όταν τον επιπλήττει: «Θα κατέβεις, λέει, στον τάφο σαν ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην εποχή του, ή σαν θημωνιά αλωνιού που συγκεντρώθηκε στην ώρα της.» Έπειτα πρόσεξε και τα λόγια του Θεού προς αυτόν σχετικά με τα υπόλοιπα· διότι λέει: «Της έβαλα ως ένδυμα το σύννεφο, την εσπαργάνωσα με ομίχλη, της έθεσα όρια βάζοντας αμπάρες και πύλες, και της είπα: Μέχρι εδώ θα έλθεις και δεν θα προχωρήσεις παραπέρα.» Και πάλι για τα ίδια λέει ο Θεός προς αυτόν: «Έχεις κατανοήσει το πλάτος της οικουμένης κάτω από τον ουρανό; Ανάγγειλέ μου πόσο είναι, και σε ποια γη κατοικεί το φως, και ποιος είναι ο τόπος του σκότους, για να με οδηγήσεις σε αυτό.» Δες ακόμη τι λέει και για τον μετρημένο αριθμό των δικών τους και των δικών μας ετών της ζωής: «Μετρημένα έτη έχουν δοθεί στον δυνάστη... Διότι έφτασαν μετρημένα έτη, και θα πορευτώ σε οδό από την οποία δεν θα επιστρέψω... Διότι ιδού, ο Ισχυρός είναι μέγας και δεν μπορούμε να τον γνωρίσουμε· ο αριθμός των ετών του είναι απέραντος, ενώ από αυτόν είναι μετρημένες οι σταγόνες της βροχής...»