Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 38:22

Εμπρός, λοιπόν, αφού αφήσεις τη γη και τα επίγεια, υψώσου προς τον αέρα με τα φτερά της διάνοιας, για να προχωρήσει ο λόγος στην πορεία του· και από εκεί θα σε αναγάγω προς τα επουράνια, και στον ίδιο τον ουρανό, και στα υπερουράνια. Και στα όσα έπονται ο λόγος διστάζει μεν να προχωρήσει, θα προχωρήσει όμως παρόλα αυτά όσο είναι επιτρεπτό. Ποιος είναι αυτός που εξέχεε τον αέρα, αυτόν τον μεγάλο και άφθονο πλούτο, ο οποίος δεν μετριέται με αξιώματα, ούτε με περιουσίες, δεν περιορίζεται από όρια, δεν μοιράζεται ανάλογα με τις ηλικίες, αλλά, όπως στη διανομή του μάννα, λαμβάνεται με γνώμονα την αυτάρκεια και τιμάται με την ισομοιρία· ο οποίος είναι το όχημα της φύσης των πτηνών, η έδρα των ανέμων, η ευκρασία των εποχών, η ζωογόνος πνοή των ζώων, ή μάλλον η συντήρηση της ψυχής στο σώμα, μέσα στον οποίο υφίστανται τα σώματα, και μέσω του οποίου μεταδίδεται ο λόγος, μέσα στον οποίο υπάρχει το φως και ό,τι φωτίζεται, καθώς και η όραση που διαχέεται μέσα από αυτόν; Εξέτασε όμως μαζί μου και τα εξής· διότι δεν μου συγχωρείται να αποδώσω στον αέρα ολόκληρη την κυριαρχία όσων νομίζεται ότι ανήκουν στον αέρα. Ποια είναι τα ταμεία των ανέμων; Ποιοι είναι οι θησαυροί του χιονιού; Ποιος είναι αυτός που γέννησε τις σταγόνες της δροσιάς, σύμφωνα με το γεγραμμένο; Και από ποιας την κοιλιά εκπορεύεται ο κρύσταλλος;

δηλαδή, ότι «έχω εξουσία ζωής και θανάτου, ο άδης είναι δεσμωτήριό μου.» 38,17β 〈και οι πυλωροί του άδη, βλέποντάς σε, τρόμαξαν;〉 38,18α 〈έχεις κατανοήσει το πλάτος της γης κάτω από τον ουρανό;〉 18β 〈ανήγγειλέ μου, πόση ή ποια είναι.〉 38,19α 〈και σε ποια γη κατοικεί το φως;〉 19β 〈και ποιος είναι ο τόπος του σκότους;〉 38,20α 〈μπορείς άραγε να με οδηγήσεις στα όριά τους,〉 20β 〈και εάν γνωρίζεις τα μονοπάτια τους;〉 38,21α 〈γνωρίζω, βέβαια, ότι τότε είχες γεννηθεί,〉 21β 〈και ο αριθμός των ετών σου είναι μεγάλος.〉 «Ανήγγειλέ μου», λέει, «πού πηγαίνει το φως και πού το σκότος. Και γιατί αναφέρω τα στοιχεία της φύσεως; Πες αυτά που αφορούν τον ίδιο σου τον εαυτό: πότε γεννήθηκες;» Και όμως το γνώριζε, αλλά επειδή το έμαθε από άλλους. «Όμως πόσος είναι ο χρόνος; Ούτε τα του εαυτού σου δεν γνωρίζεις.» 38,22α 〈Ήλθες όμως,〉 λέει, 〈στους θησαυρούς του χιονιού,〉 22β 〈και τους θησαυρούς του χαλαζιού έχεις δει;〉 Όχι ότι υπάρχουν αποθήκες, αλλά ότι τόσο άμεσα, σαν να τα βγάζει από θησαυροφυλάκια, τα παρουσιάζει, όταν το θελήσει. 38,23α 〈είναι φυλαγμένα για σένα για την ώρα των εχθρών〉 23β 〈και για την ημέρα του πολέμου και της μάχης;〉 Βλέπεις ότι με αυτό θέλει να δηλώσει την καταλληλότητα του χρόνου, ότι δηλαδή αυτό γίνεται στον κατάλληλο καιρό και όχι τυχαία;

Αλλά εσύ, λέει, ω Ιώβ, παίρνοντας χώμα βρεγμένο με νερό, έπλασες από τη γη άνθρωπο; Και τον στόλισες με λογική, όπως εγώ; Και τον ανέδειξες στολίδι του κόσμου; Από αυτό είναι φανερό ότι τα υπόλοιπα κτίσματα δεν είχαν το λογικό· διότι δεν θα το απέδιδε ως κάτι το αποκλειστικό στον ίδιο τον άνθρωπο· διότι προικισμένο με έναρθρο λόγο, αναφέρει, είναι το λογικό ον. Το δε, «Να τεθεί πάνω στη γη», σημαίνει το να ταχθεί να κυριεύει όλα όσα βρίσκονται πάνω στη γη. Γι' αυτό εγώ θαυμάζω τον Θεό και για τα δύο αυτά, και διότι έπλασε το ανθρώπινο σώμα φθαρτό, και διότι μέσα στη φθορά απέδειξε τη δική Του δύναμη και σοφία· διότι η ευτέλεια της ουσίας, αυτή ακριβώς δείχνει κατεξοχήν τον πλούτο και την ευμηχανία της τέχνης Του· επειδή μέσα σε πηλό και στάχτη τοποθέτησε τόση αρμονία και τέτοιες αισθήσεις, τόσο ποικίλες και πολυειδείς, οι οποίες είναι ικανές να φιλοσοφούν για τόσα πολλά. Διότι από τη γη, την ύλη από την οποία κατασκευάζονται μόνο κεραμίδια και πλίθες, κατόρθωσε να φτιάξει ένα μάτι τόσο ωραίο, και να του προσδώσει τόση δύναμη, ώστε με την αντίληψη μιας μικρής κόρης να βλέπει και να περιλαμβάνει τόσα σώματα. «Ήλθες άραγε στους θησαυρούς του χιονιού; Και έχεις δει τους θησαυρούς του χαλαζιού; Είναι άραγε αποταμιευμένα για εσένα για την ώρα των εχθρών, για την ημέρα των πολέμων και της μάχης;» Του Χρυσοστόμου και του Ολυμπιοδώρου. Ονομάζει «θησαυρούς», όχι διότι υπάρχουν πραγματικές αποθήκες, αλλά διότι με τόση ετοιμότητα, σαν να τα βγάζει από θησαυρούς, τα φανερώνει όποτε το θελήσει. Γνωρίζεις λοιπόν, λέει, με ποιον τρόπο παρασκευάζω να φανερωθεί το χιόνι και το χαλάζι, τα οποία προηγουμένως δεν φαίνονταν;

Ακόμη, έφθασες ποτέ στους θησαυρούς του χιονιού, και είδες τους θησαυρούς του χαλαζιού; Από πού εκπορεύεται η πάχνη; Και ποιος ετοίμασε τη ροή για τη ραγδαία βροχή; Ακόμη, ποιος είναι ο πατέρας της βροχής; Από τίνος τη μήτρα θα εκπορευθεί ο πάγος; Και ποιος γέννησε την πάχνη στον ουρανό και τις σταγόνες της δροσιάς; Θα καλέσεις με τη φωνή σου το σύννεφο, και θα σε υπακούσει με τη φοβερή ορμή ραγδαίου νερού; Θα εξαποστείλεις κεραυνούς και θα πορευθούν;