Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 38:27

Εμπρός, λοιπόν, αφού αφήσεις τη γη και τα επίγεια, υψώσου προς τον αέρα με τα φτερά της διάνοιας, για να προχωρήσει ο λόγος στην πορεία του· και από εκεί θα σε αναγάγω προς τα επουράνια, και στον ίδιο τον ουρανό, και στα υπερουράνια. Και στα όσα έπονται ο λόγος διστάζει μεν να προχωρήσει, θα προχωρήσει όμως παρόλα αυτά όσο είναι επιτρεπτό. Ποιος είναι αυτός που εξέχεε τον αέρα, αυτόν τον μεγάλο και άφθονο πλούτο, ο οποίος δεν μετριέται με αξιώματα, ούτε με περιουσίες, δεν περιορίζεται από όρια, δεν μοιράζεται ανάλογα με τις ηλικίες, αλλά, όπως στη διανομή του μάννα, λαμβάνεται με γνώμονα την αυτάρκεια και τιμάται με την ισομοιρία· ο οποίος είναι το όχημα της φύσης των πτηνών, η έδρα των ανέμων, η ευκρασία των εποχών, η ζωογόνος πνοή των ζώων, ή μάλλον η συντήρηση της ψυχής στο σώμα, μέσα στον οποίο υφίστανται τα σώματα, και μέσω του οποίου μεταδίδεται ο λόγος, μέσα στον οποίο υπάρχει το φως και ό,τι φωτίζεται, καθώς και η όραση που διαχέεται μέσα από αυτόν; Εξέτασε όμως μαζί μου και τα εξής· διότι δεν μου συγχωρείται να αποδώσω στον αέρα ολόκληρη την κυριαρχία όσων νομίζεται ότι ανήκουν στον αέρα. Ποια είναι τα ταμεία των ανέμων; Ποιοι είναι οι θησαυροί του χιονιού; Ποιος είναι αυτός που γέννησε τις σταγόνες της δροσιάς, σύμφωνα με το γεγραμμένο; Και από ποιας την κοιλιά εκπορεύεται ο κρύσταλλος;

Έπειτα αναφέρεται και σε όλα τα άλλα, εννοώ τις βροχές και την πάχνη και τον αντίθετο νότιο άνεμο· 38,24a 〈από πού δε,〉 λέει, 〈εκπορεύεται η πάχνη〉 24b 〈ή διασκορπίζεται ο νότιος άνεμος κάτω από τον ουρανό;〉 38,25a 〈και ποιος ετοίμασε την πορεία για την καταρρακτώδη βροχή,〉 25b 〈και τον δρόμο για τις καταιγίδες〉 38,26a 〈για να βρέξει πάνω στη γη όπου δεν υπήρχε άνδρας,〉 26b 〈στην έρημο, όπου δεν υπάρχει μέσα της άνθρωπος,〉 38,27a 〈για να χορτάσει την έρημη και ακατοίκητη γη〉 27b 〈και για να κάνει να βλαστήσει η έξοδος της χλόης;〉 Βλέπεις ότι ο Θεός δεν είναι ισχυρός μόνο σε ένα μέρος, αλλά στα πάντα; 38,28a 〈και ποιος είναι ο πατέρας της βροχής;〉 28b 〈και ποιος είναι αυτός που γέννησε τις σταγόνες και τους βώλους της δροσιάς;〉 38,29a 〈και από τίνος τη γαστέρα εκπορεύεται ο κρύσταλλος;〉 Όχι βέβαια ότι προήλθε από τη δική Του γαστέρα, μη γένοιτο. Αλλά τι νόημα έχει εδώ ο τοκετός και η γαστέρα; Όπως ακριβώς, όταν λέει για τη θάλασσα, ότι «όταν η μητέρα την κοιλοπονούσε», δεν εννοεί κάποια μητέρα της θάλασσας, έτσι και εδώ δεν εννοεί ότι εξήλθε από γαστέρα, αλλά υποδηλώνει τη διάπλαση και την αιτία. Για ποιον λόγο, λοιπόν, έχει χρησιμοποιήσει εδώ τη λέξη του τοκετού συνεχώς; Μου φαίνεται πως θέλει να υπαινιχθεί και τον πρώτο και μοναδικό Αίτιο, και ότι τα δημιουργήματα διαπλάθονταν πριν ακόμη αυτά ολοκληρωθούν. Επομένως, ακόμη και αν αυτά λέγονται για τον Υιό, περιττώς τα περιφέρουν.