Ἀλλ’ οὐ θαρρῶ εἰπεῖν· «Σκώληξ εἰμὶ καὶ οὐκ ἄνθρωπος», ἄνθρωπος γάρ εἰμι τετρωμένος ὑπὸ τοῦ φθαρτοῦ σκώληκος. Τί δέ ἐστιν ἡ δύναμις τούτου τοῦ σκώληκος, τοῦ ἀφθάρτου; Οὗτος ὁ σκώληξ δι’ ἐμὲ ἦλθεν, ἵνα ῥύσηταί με ἀπὸ τοῦ φθαρτοῦ σκώληκος, τοῦ διαφθείροντος τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Ἐπειδὴ δὲ ὁ φθαρτὸς οὗτος σκώληξ, ὁ φθείρων καὶ φθειρόμενος καταδύνει εἰς τὰ τραύματα καὶ ἐνεργάζεται σῆψιν καὶ ὀζομενίαν, ἦλθεν ὁ ἄφθαρτος σκώληξ, περὶ οὗ εἴρηται· «Σκώληξ εἰμὶ καὶ οὐκ ἄνθρωπος.» Καὶ ὥσπερ οὗτος ὁ σκώληξ ἐνδύνει εἰς τὰ τραύματα, οὕτως καὶ ὁ ἄφθαρτος σκώληξ καταδύει «εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς», καὶ ἀπ’ ἐκεῖθεν ἤρξατο διαφθείρειν πᾶσαν ἀκαθαρσίαν τοῦ παλαιοῦ σκώληκος. Καὶ οὕτως πάντας καθαρίσας ἀνήγαγε καὶ αὐτὸς ἔμεινεν ἄφθαρτος. Οὗτος ὁ σκώληξ ἐστὶν ὁ τὸν Ἰὼβ καθαρίσας ἀπὸ τοῦ φθαρτοῦ σκώληκος, ὁ καὶ εἰπὼν αὐτῷ· Ἀνάστα, «ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου.» Οὗτος ὁ σκώληξ καὶ τὸν δράκοντα εἵλκυσε τῷ ἀγκίστρῳ κρεμάμενος ἐπὶ τοῦ ξύλου. Τούτῳ τῷ σκώληκι «τὰ πάντα ὑπετάγη, ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα, πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ.» Ὁ φθαρτὸς σκώληξ τὰ πάντα διαφθείρει, καὶ οὐκ ἔνι τίποτε ἐπὶ τῆς γῆς, οὔτε ξύλα οὔτε βρώματα οὔτε γῆ οὔτε σάρξ, ὅπερ οὐκ ἀναλίσκει, ἐκτὸς τοῦ ἅλατος καὶ τοῦ ἐλαίου. Τί δέ ἐστι τὸ ἅλας καὶ τὸ ἔλαιον;
Μετάφραση
Αλλά δεν τολμώ να πω: «Σκώληξ ειμί και ουκ άνθρωπος», διότι είμαι άνθρωπος πληγωμένος από τον φθαρτό σκώληκα. Ποια είναι, λοιπόν, η δύναμη αυτού του σκώληκα, του άφθαρτου; Αυτός ο σκώληκας ήλθε για εμένα, για να με γλιτώσει από τον φθαρτό σκώληκα, ο οποίος διαφθείρει το γένος των ανθρώπων. Και επειδή αυτός ο φθαρτός σκώληκας, που φθείρει και φθείρεται, εισδύει μέσα στα τραύματα και προκαλεί σήψη και δυσωδία, ήλθε ο άφθαρτος σκώληκας, για τον οποίο έχει λεχθεί: «Σκώληξ ειμί και ουκ άνθρωπος». Και όπως αυτός ο σκώληκας εισχωρεί στα τραύματα, έτσι και ο άφθαρτος σκώληκας κατεβαίνει «στα κατώτατα της γης», και από εκεί άρχισε να καταστρέφει κάθε ακαθαρσία του παλαιού σκώληκα. Και αφού έτσι τους καθάρισε όλους, τους ανύψωσε και ο ίδιος παρέμεινε άφθαρτος. Αυτός ο σκώληκας είναι που καθάρισε τον Ιώβ από τον φθαρτό σκώληκα, και που του είπε: Σήκω, «ζώσου σαν άνδρας τη μέση σου». Αυτός ο σκώληκας τράβηξε και τον δράκοντα με το αγκίστρι, κρεμασμένος πάνω στο ξύλο. Σε αυτόν τον σκώληκα «τα πάντα υποτάχθηκαν, εκτός από Εκείνον που του υπέταξε τα πάντα, διότι τα πάντα υπέταξε κάτω από τα πόδια του». Ο φθαρτός σκώληκας τα πάντα τα διαφθείρει, και δεν υπάρχει τίποτε πάνω στη γη, ούτε ξύλα ούτε τροφές ούτε γη ούτε σάρκα, το οποίο να μην το αναλώνει, εκτός από το αλάτι και το λάδι. Τι είναι, λοιπόν, το αλάτι και το λάδι;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες