ἐκεῖ γὰρ τὸ υἱὸς καὶ τὸ ἐγέννησα καὶ τὸ μονογενὴς καὶ ὅσα τοιαῦτα, ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν τοιοῦτον. 38,30b 〈πρόσωπον δὲ ἀσεβοῦς τίς ἔτηξεν;〉 ὁρᾷς, πῶς καὶ τὴν κτίσιν ἀναμίγνυσιν; «τί γάρ μοι», φησίν, «ὄφελος τῆς κατὰ τὴν δημιουργίαν σοφίας;» δείκνυσιν αὑτοῦ τὴν πρόνοιαν πανταχοῦ καὶ πῶς πράγματα συνίστησιν, ἃ λογισμὸς εὑρεῖν οὐ δύναται· 38,31a 〈συνῆκας;〉 φησίν, 〈δεσμὸν Πλειάδος ἔγνως;〉 τουτέστιν· ποία ἀνάγκη, ποῖος σύνδεσμος ἐκεῖνα συνεχῶς τὰ ἄστρα συναγελάζεσθαι ποιεῖ; 38,31b 〈καὶ φραγμὸν Ὠρίωνος ἤνοιξας;〉 ὥστε αὐτὸν περιπολεῖν. εἶτά φησιν· 38,35a 〈ἀποστελεῖς κεραυνοὺς καὶ πορεύσονται,〉 35b 〈ἐροῦσι δέ σοι· τί ἐστιν;〉 τέως ἀπὸ τῶν κατὰ τὸν οὐρανὸν πραγμάτων τῶν κολαστικῶν, τῶν εὐεργετικῶν. ὅρα καὶ κεραυνοὺς ἀποκρινομένους. οὐχ ὅτι ἐροῦσιν οἱ κεραυνοί· τί ἐστιν; ἀλλ᾽ ὅτι πάντα καθάπερ ἔμψυχα οὕτως ὑπακούει τῷ θεῷ. καὶ ὅταν μὲν αὐτῶν τὸ ποικίλον τῆς διαπλάσεως παραστῆσαι βούληται, τόκον φησὶ καὶ γαστέρα, ὅταν δὲ τὸ ἕτοιμον καὶ ἀπηρτισμένον, ὑπακούοντας αὐτοὺς καὶ καλουμένους εἰσάγει. τίνος οὖν ἕνεκεν οὐχὶ τεχνίτην ἑαυτόν, ἀλλὰ καὶ πατέρα εἰσήγαγεν; ὅτι ἡ τῆς φύσεως τέχνη πολλῷ μείζων ἐστὶ ταύτης τῆς ἐπιχειρητικῆς ἅτε θεία τις οὖσα. 38,36a 〈τίς δέδωκεν,〉 φησίν, 〈γυναικὶ ὑφάσματος σοφίαν〉 36b 〈καὶ ποικιλτικὴν σοφίας ἐπιστήμην;〉 ὅρα καὶ τὸ χρήσιμον· τοῖς μεγάλοις ἀναμίγνυσι τὰ μικρά.
Μετάφραση
Διότι εκεί υπάρχει το «Υιός» και το «εγέννησα» και το «μονογενής» και όσα παρόμοια, ενώ εδώ δεν υπάρχει τίποτε τέτοιο. 〈Ποιος δε κατέτηξε το πρόσωπο του ασεβούς;〉 Βλέπεις πώς αναμειγνύει και την κτίση; «Διότι ποιο το όφελος», λέει, «για εμένα από τη σοφία της δημιουργίας;» Αποδεικνύει παντού την πρόνοιά Του και πώς συγκροτεί πράγματα, τα οποία ο ανθρώπινος λογισμός δεν μπορεί να ανακαλύψει. 〈Κατανόησες;〉 λέει, 〈γνώρισες τον δεσμό της Πλειάδας;〉 δηλαδή: ποια ανάγκη, ποιος δεσμός κάνει εκείνα τα άστρα να συγκεντρώνονται συνεχώς; 〈Και άνοιξες τον φραγμό του Ωρίωνα;〉 ώστε αυτός να περιπολεί. Έπειτα λέει: 〈Θα αποστείλεις κεραυνούς και θα πορευθούν, και θα σου πουν: τι προστάζεις;〉. Έως εδώ αναφέρεται στα ουράνια φαινόμενα, τα τιμωρητικά, τα ευεργετικά. Δες και τους κεραυνούς να αποκρίνονται. Όχι ότι οι κεραυνοί θα πουν «τι προστάζεις;», αλλά επειδή τα πάντα, σαν να είναι έμψυχα, κατ' αυτόν τον τρόπο υπακούν στον Θεό. Και όταν μεν θέλει να παραστήσει την ποικιλία της διαπλάσεώς τους, κάνει λόγο για τοκετό και κοιλιά, όταν δε θέλει να παραστήσει το έτοιμο και ολοκληρωμένο, τους παρουσιάζει να υπακούν και να καλούνται. Για ποιον λόγο, λοιπόν, δεν παρουσίασε τον εαυτό Του ως τεχνίτη, αλλά και ως πατέρα; Διότι η τέχνη της φύσεως είναι πολύ ανώτερη από την ανθρώπινη τεχνική επιτηδειότητα, εφόσον είναι θεϊκή. 〈Ποιος έδωσε,〉 λέει, 〈στη γυναίκα τη σοφία της υφαντικής και την επιστήμη της κεντητικής σοφίας;〉. Δες και τη χρησιμότητα: αναμειγνύει στα μεγάλα και τα μικρά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες