Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 38:36

10 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

τίς δὲ ἔδωκε γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–10 από 10

Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
δι᾽ αἰνίγματος οὖν ἡ Μαρία μήτηρ ζώντων κέκληται. περὶ γὰρ τῶν δύο γυναικῶν ἐλέχθη «τίς δέδωκε γυναικὶ 〈ὑφάσματος〉 σοφίαν ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην;» ἐπειδὴ γὰρ ἡ πρώτη σοφὴ Εὔα ὑφαίνουσα 〈ἦν〉 ἱμάτια τὰ αἰσθητὰ διὰ τὸν Ἀδάμ, ὅνπερ ἐγύμνωσεν· αὐτῇ γὰρ ἐδόθη οὗτος ὁ κάματος. ἐπειδὴ γὰρ δι᾽ αὐτῆς ἡ γύμνωσις εὕρηται, αὐτῇ δέδοται τὸ ἀμφιεννύειν τὸ σῶμα τὸ αἰσθητὸν διὰ τὴν γύμνωσιν τὴν αἰσθητήν. τῇ δὲ Μαρίᾳ δέδοται ὑπὸ θεοῦ, ὅπως τέκῃ ἡμῖν ἀρνίον καὶ πρόβατον, καὶ ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ τοῦ ἀρνίου καὶ προβάτου γένηται ἡμῖν ὡς ἀπὸ πόκου ἐν σοφίᾳ δι᾽ ἀρετῆς αὐτοῦ ἔνδυμα ἀφθαρσίας. ἀλλὰ καὶ ἕτερον περὶ τούτων διανοεῖσθαι ἔστι θαυμαστόν, περί τε τῆς Εὔας καὶ τῆς Μαρίας. ἡ μὲν γὰρ Εὔα πρόφασις γεγένηται θανάτου τοῖς ἀνθρώποις· δι᾽ αὐτῆς γὰρ «εἰσῆλθεν ὁ θάνατος εἰς τὸν κόσμον». ἡ δὲ Μαρία πρόφασις ζωῆς, δι᾽ ἧς ἐγεννήθη ἡμῖν ζωή. καὶ διὰ τοῦτο ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ παρεγένετο εἰς τὸν κόσμον. καὶ «οὗ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις». καὶ ὅθεν γέγονε θάνατος, ἐκεῖ προέλαβεν ἡ ζωή, ἵνα ζωὴ ἀντὶ θανάτου γένηται, ἐκκλείσασα τὸν θάνατον τὸν ἐκ γυναικός, πάλιν ὁ διὰ γυναικὸς ἡμῖν ζωὴ γεγενημένος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, αλληγορικά η Μαρία έχει ονομαστεί μητέρα των ζώντων. Διότι σχετικά με τις δύο γυναίκες ελέχθη: «Ποιος έδωσε στη γυναίκα σοφία υφάνσεως ή γνώση ποικιλτικής;». Επειδή η πρώτη σοφή, η Εύα, ύφαινε τα αισθητά ενδύματα για τον Αδάμ, τον οποίο είχε γυμνώσει· διότι σε αυτήν δόθηκε αυτός ο κόπος. Επειδή, δηλαδή, μέσω αυτής προήλθε η γυμνότητα, σε αυτήν ανατέθηκε να ντύνει το αισθητό σώμα εξαιτίας της αισθητής γυμνότητας. Στη Μαρία, όμως, δόθηκε από τον Θεό να γεννήσει για εμάς αμνό και πρόβατο, ώστε από τη δόξα αυτού του αμνού και προβάτου να προκύψει για εμάς, σαν από πόκο μαλλιού, εν σοφία μέσω της αρετής Του, ένδυμα αφθαρσίας. Αλλά είναι δυνατόν να αναλογιστούμε και κάτι άλλο θαυμαστό γύρω από αυτές, δηλαδή για την Εύα και τη Μαρία. Διότι η μεν Εύα έγινε αφορμή θανάτου για τους ανθρώπους· επειδή μέσω αυτής «εισήλθε ο θάνατος στον κόσμο». Η δε Μαρία έγινε αφορμή ζωής, μέσω της οποίας γεννήθηκε για εμάς η ζωή. Και για τον λόγο αυτόν ο Υιός του Θεού ήλθε στον κόσμο. Και «εκεί όπου πλεόνασε η αμαρτία, υπερπερίσσευσε η χάρη». Και από όπου προήλθε ο θάνατος, εκεί επενέβη η ζωή, ώστε να υπάρξει ζωή αντί για θάνατο, απομακρύνοντας τον θάνατο που προήλθε από γυναίκα, μέσω Εκείνου ο οποίος πάλι μέσω γυναίκας έγινε για εμάς ζωή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Θεολογικός λόγος β
ἡ μὲν οὖν θεία γραφὴ καὶ γυναικῶν θαυμάζει σοφίαν τὴν ἐν ὑφάσμασι, Τίς ἔδωκε, λέγουσα, γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν καὶ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην; ζώου λογικοῦ τοῦτο, καὶ περιττοῦ τὴν σοφίαν, καὶ μέχρι τῶν οὐρανίων ὁδεύοντος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η θεία γραφή, λοιπόν, θαυμάζει και τη σοφία των γυναικών σχετικά με τα υφάσματα, λέγοντας: «Ποιος έδωσε στις γυναίκες τη σοφία της υφαντικής και την επιστήμη της ποικιλτικής;». Αυτό είναι γνώρισμα έλλογου όντος, προικισμένου με εξαιρετική σοφία, το οποίο πορεύεται μέχρι τα επουράνια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Πρὸς Εὐνόμιον ἀντιρρητικός
Καὶ τί μοι τὰ μείζω καὶ ὑψηλότερα τῶν τῆς ἐπινοίας κατορθωμάτων ἀπαριθμεῖσθαι; ἔξεστι γὰρ τῷ μὴ φιλονείκως ἔχοντι πρὸς τὴν ἀλήθειαν κατιδεῖν ὅτι καὶ τὰ ἄλλα πάντα, ὅσα βιωφελῆ τε καὶ χρήσιμα τῇ ζωῇ τῶν ἀνθρώπων ὁ χρόνος ἐφεῦρεν, οὐχ ἑτέρως ἀλλὰ διὰ τῆς ἐπινοίας ἐξηύρηται. καί μοι δοκεῖ πάντων τῶν κατὰ τὴν ζωὴν ταύτην ἐνεργουμένων ἐν ἡμῖν ἀγαθῶν τῶν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν παρὰ τῆς θείας προμηθείας ἐνυπαρχόντων τὴν ἐπίνοιάν τις προτιμοτέραν κρίνων μὴ ἂν τῆς πρεπούσης κρίσεως διαψευσθῆναι. λέγω δὲ ταῦτα παρὰ τοῦ Ἰὼβ διδαχθεὶς ἐν οἷς ὁ θεὸς τῷ λόγῳ πεποίηται διὰ λαίλαπος καὶ νεφῶν τῷ θεράποντι χρηματίζων, τά τε ἄλλα λέγων ὅσα θεῷ πρέπον ἦν λέγειν καὶ ὅτι αὐτὸς εἴη ὁ ταῖς τέχναις ἐπιστήσας τὸν ἄνθρωπον καὶ γυναιξὶ χαρισάμενος ὑφαντικήν τε καὶ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην. ὅτι γὰρ οὐκ ἐνεργείᾳ τινὶ τὰς τοιαύτας τέχνας ἡμᾶς ἐδιδάξατο αὐτὸς προκαθήμενος τῆς ἐργασίας, καθάπερ ἐν τοῖς σωματικῶς διδασκομένοις ἔστιν ἰδεῖν, οὐδεὶς ἂν ἀντείποι πάντως μὴ σάρκινος καὶ κτηνώδης τις ὤν. ἀλλὰ μὴν εἴρηται παρ᾽ αὐτοῦ γεγενῆσθαι ἡμῖν τῶν τοιούτων τεχνῶν ἡ καθήγησις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και γιατί να απαριθμώ τα μεγαλύτερα και υψηλότερα κατορθώματα της επινοήσεως; Διότι είναι δυνατόν, σε όποιον δεν διάκειται εριστικά απέναντι στην αλήθεια, να αντιληφθεί ότι και όλα τα υπόλοιπα, όσα βιωφελή και χρήσιμα για τη ζωή των ανθρώπων εφηύρε ο χρόνος, δεν έχουν εφευρεθεί με κανέναν άλλον τρόπο παρά μέσω της επινοήσεως. Και μου φαίνεται πως, αν κάποιος έκρινε την επινόηση ως προτιμότερη από όλα τα αγαθά που ενεργούνται μέσα μας σε αυτήν τη ζωή, τα οποία ενυπάρχουν στις ψυχές μας χάρη στη θεία πρόνοια, δεν θα έσφαλλε ως προς την πρέπουσα κρίση. Αυτά δε τα λέγω έχοντας διδαχθεί από τον Ιώβ, στο βιβλίο του οποίου ο Θεός παρουσιάζεται να ομιλεί μέσα από ανεμοστρόβιλο και σύννεφα στον θεράποντά Του, λέγοντας, μεταξύ άλλων, όσα άρμοζε να λέει ο Θεός, και ότι Αυτός είναι που οδήγησε τον άνθρωπο στη γνώση των τεχνών και χάρισε στις γυναίκες τη γνώση της υφαντικής και της κεντητικής. Διότι το γεγονός ότι δεν μας δίδαξε τέτοιες τέχνες μέσω κάποιας πρακτικής ενέργειας, κάνοντας ο Ίδιος επίδειξη της εργασίας, όπως μπορεί να δει κανείς σε όσους διδάσκονται σωματικώς, κανείς απολύτως δεν θα το αμφισβητούσε, εκτός κι αν είναι εντελώς σαρκικός και κτηνώδης. Παρόλα αυτά, έχει λεχθεί ότι η καθοδήγηση για τις τέτοιες τέχνες μάς δόθηκε από Αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Καὶ ἐξ ἀρχῆς μὲν μίαν ἐποίησεν ἀρχὴν, τὸν ἄνδρα ἐπιστήσας τῇ γυναικί· ἐπειδὴ δὲ εἰς πολλὴν ἐξώκειλεν ἀταξίαν τὸ γένος ἡμῶν, καὶ ἑτέρας κατέστησε, τὰς τῶν δεσποτῶν, τὰς τῶν ἀρχόντων· καὶ τοῦτο δὲ δι᾽ ἀγάπην. Ἐπειδὴ γὰρ ἡ κακία διαλυτικὸν καὶ ἀναιρετικὸν ἡμῶν τοῦ γένους, ὥσπερ τινὰς ἰατροὺς ἐν μέσαις ταῖς πόλεσιν ἐκάθισε τοὺς δικάζοντας, ἵν᾽ ὥσπερ τινὰ λοιμὸν τῆς ἀγάπης τὴν κακίαν ἀπελαύνοντες, πάντας εἰς ἓν συναγάγωσιν. Ἵνα δὲ μὴ μόνον ἐν ταῖς πόλεσιν, ἀλλὰ καὶ ἐν ἑκάστῃ οἰκίᾳ πολλὴ ἡ ὁμόνοια ᾖ, τὸν μὲν ἄνδρα τῇ ἀρχῇ καὶ τῇ ὑπεροχῇ τιμήσας, τὴν δὲ γυναῖκα τῇ ἐπιθυμίᾳ καθοπλίσας, καὶ τὸ τῆς παιδοποιίας δὲ δῶρον εἰς μέσον ἀμφοτέροις καταθεὶς, καὶ ἕτερα μετὰ τούτων συναγωγὰ τῆς ἀγάπης κατεσκεύασεν. Οὔτε γὰρ πάντα ἐπέτρεψε τῷ ἀνδρὶ, οὔτε πάντα τῇ γυναικὶ, ἀλλὰ καὶ ταῦτα διεῖλεν ἑκάστῳ, τῇ μὲν τὴν οἰκίαν, τῷ δὲ τὴν ἀγορὰν ἐγχειρίσας, καὶ τῷ μὲν τὸ τρέφειν, γεωργεῖ γάρ· τῇ δὲ τὸ περιβάλλειν, ἱστὸς γὰρ καὶ ἠλακάτη τῆς γυναικός· αὐτὸς γὰρ ἔδωκε τῇ γυναικὶ ὑφάσματος σοφίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εξ αρχής μεν όρισε μία εξουσία, τοποθετώντας τον άνδρα επικεφαλής της γυναίκας· επειδή όμως το γένος μας περιέπεσε σε μεγάλη αταξία, καθιέρωσε και άλλες εξουσίες, αυτές των κυρίων και των αρχόντων· και αυτό επίσης από αγάπη το έπραξε. Διότι, επειδή η κακία αποτελεί στοιχείο διαλυτικό και καταστροφικό για το γένος μας, εγκατέστησε στο μέσο των πόλεων τους δικαστές σαν ένα είδος ιατρών, ώστε, απομακρύνοντας την κακία σαν να ήταν κάποιος λοιμός της αγάπης, να συνενώσουν τους πάντες. Και για να μην υπάρχει πολλή ομόνοια μόνο στις πόλεις, αλλά και σε κάθε οικία, αφού τίμησε τον άνδρα με την εξουσία και την υπεροχή, και αφού εξόπλισε τη γυναίκα με την επιθυμία, και θέτοντας το δώρο της τεκνογονίας ως κοινό και στους δύο, δημιούργησε μαζί με αυτά και άλλους συνεκτικούς δεσμούς αγάπης. Διότι ούτε τα πάντα τα ανέθεσε στον άνδρα, ούτε τα πάντα στη γυναίκα, αλλά και αυτά τα διαμοίρασε στον καθένα, εμπιστευόμενος στη μεν το σπίτι, στον δε την αγορά, και στον μεν τη φροντίδα της διατροφής, επειδή εργάζεται τη γη· στη δε τη φροντίδα της ένδυσης, διότι ο αργαλειός και το αδράχτι ανήκουν στη γυναίκα· διότι ο Ίδιος έδωσε στη γυναίκα τη σοφία της υφαντικής τέχνης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
ἐκεῖ γὰρ τὸ υἱὸς καὶ τὸ ἐγέννησα καὶ τὸ μονογενὴς καὶ ὅσα τοιαῦτα, ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν τοιοῦτον. 38,30b 〈πρόσωπον δὲ ἀσεβοῦς τίς ἔτηξεν;〉 ὁρᾷς, πῶς καὶ τὴν κτίσιν ἀναμίγνυσιν; «τί γάρ μοι», φησίν, «ὄφελος τῆς κατὰ τὴν δημιουργίαν σοφίας;» δείκνυσιν αὑτοῦ τὴν πρόνοιαν πανταχοῦ καὶ πῶς πράγματα συνίστησιν, ἃ λογισμὸς εὑρεῖν οὐ δύναται· 38,31a 〈συνῆκας;〉 φησίν, 〈δεσμὸν Πλειάδος ἔγνως;〉 τουτέστιν· ποία ἀνάγκη, ποῖος σύνδεσμος ἐκεῖνα συνεχῶς τὰ ἄστρα συναγελάζεσθαι ποιεῖ; 38,31b 〈καὶ φραγμὸν Ὠρίωνος ἤνοιξας;〉 ὥστε αὐτὸν περιπολεῖν. εἶτά φησιν· 38,35a 〈ἀποστελεῖς κεραυνοὺς καὶ πορεύσονται,〉 35b 〈ἐροῦσι δέ σοι· τί ἐστιν;〉 τέως ἀπὸ τῶν κατὰ τὸν οὐρανὸν πραγμάτων τῶν κολαστικῶν, τῶν εὐεργετικῶν. ὅρα καὶ κεραυνοὺς ἀποκρινομένους. οὐχ ὅτι ἐροῦσιν οἱ κεραυνοί· τί ἐστιν; ἀλλ᾽ ὅτι πάντα καθάπερ ἔμψυχα οὕτως ὑπακούει τῷ θεῷ. καὶ ὅταν μὲν αὐτῶν τὸ ποικίλον τῆς διαπλάσεως παραστῆσαι βούληται, τόκον φησὶ καὶ γαστέρα, ὅταν δὲ τὸ ἕτοιμον καὶ ἀπηρτισμένον, ὑπακούοντας αὐτοὺς καὶ καλουμένους εἰσάγει. τίνος οὖν ἕνεκεν οὐχὶ τεχνίτην ἑαυτόν, ἀλλὰ καὶ πατέρα εἰσήγαγεν; ὅτι ἡ τῆς φύσεως τέχνη πολλῷ μείζων ἐστὶ ταύτης τῆς ἐπιχειρητικῆς ἅτε θεία τις οὖσα. 38,36a 〈τίς δέδωκεν,〉 φησίν, 〈γυναικὶ ὑφάσματος σοφίαν〉 36b 〈καὶ ποικιλτικὴν σοφίας ἐπιστήμην;〉 ὅρα καὶ τὸ χρήσιμον· τοῖς μεγάλοις ἀναμίγνυσι τὰ μικρά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εκεί υπάρχει το «Υιός» και το «εγέννησα» και το «μονογενής» και όσα παρόμοια, ενώ εδώ δεν υπάρχει τίποτε τέτοιο. 〈Ποιος δε κατέτηξε το πρόσωπο του ασεβούς;〉 Βλέπεις πώς αναμειγνύει και την κτίση; «Διότι ποιο το όφελος», λέει, «για εμένα από τη σοφία της δημιουργίας;» Αποδεικνύει παντού την πρόνοιά Του και πώς συγκροτεί πράγματα, τα οποία ο ανθρώπινος λογισμός δεν μπορεί να ανακαλύψει. 〈Κατανόησες;〉 λέει, 〈γνώρισες τον δεσμό της Πλειάδας;〉 δηλαδή: ποια ανάγκη, ποιος δεσμός κάνει εκείνα τα άστρα να συγκεντρώνονται συνεχώς; 〈Και άνοιξες τον φραγμό του Ωρίωνα;〉 ώστε αυτός να περιπολεί. Έπειτα λέει: 〈Θα αποστείλεις κεραυνούς και θα πορευθούν, και θα σου πουν: τι προστάζεις;〉. Έως εδώ αναφέρεται στα ουράνια φαινόμενα, τα τιμωρητικά, τα ευεργετικά. Δες και τους κεραυνούς να αποκρίνονται. Όχι ότι οι κεραυνοί θα πουν «τι προστάζεις;», αλλά επειδή τα πάντα, σαν να είναι έμψυχα, κατ' αυτόν τον τρόπο υπακούν στον Θεό. Και όταν μεν θέλει να παραστήσει την ποικιλία της διαπλάσεώς τους, κάνει λόγο για τοκετό και κοιλιά, όταν δε θέλει να παραστήσει το έτοιμο και ολοκληρωμένο, τους παρουσιάζει να υπακούν και να καλούνται. Για ποιον λόγο, λοιπόν, δεν παρουσίασε τον εαυτό Του ως τεχνίτη, αλλά και ως πατέρα; Διότι η τέχνη της φύσεως είναι πολύ ανώτερη από την ανθρώπινη τεχνική επιτηδειότητα, εφόσον είναι θεϊκή. 〈Ποιος έδωσε,〉 λέει, 〈στη γυναίκα τη σοφία της υφαντικής και την επιστήμη της κεντητικής σοφίας;〉. Δες και τη χρησιμότητα: αναμειγνύει στα μεγάλα και τα μικρά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
ἢ δυνατὸς εἶ τούτοις κατὰ πολεμίων χρήσασθαι, ὅπερ ἐγὼ ποιεῖν ἱκανός; Ὁρᾷς ὅτι τοῦτο βούλεται τὸ εὔκαιρον δηλῶσαι, ὡς ἄρα κατὰ καιρὸν τοῦτο γίνεται, καὶ οὐχ ἁπλῶς· κέχρηται γὰρ τῇ χιόνι καὶ τῇ χαλάζῃ κατὰ πολεμίων, καὶ ὅταν τινὰς βούληται τιμωρήσασθαι. Εἶτα καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων διέξεισιν, ὑετῶν, λέγω, καὶ πάχνης, καὶ ἀνέμων. «Ἀποστελεῖς δὲ κεραυνοὺς, καὶ πορεύσονται; ἐροῦσι δέ σοι, Τί ἐστιν;» Ὁρᾷς καὶ κεραυνοὺς ἀποκρινομένους· οὐχ ὅτι οἱ κεραυνοὶ ἐροῦσι· Τί ἐστιν; ἀλλ᾽ ὅτι πάντα, καθάπερ ἔμψυχα, οὕτως ὑπακούει τῷ Θεῷ. «Τίς δὲ ἔδωκε γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν, ἡ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην;» Σεβήρου, Χρυσοστόμου καὶ Γρηγορίου τοῦ Θεολ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ή μήπως είσαι ικανός να τα χρησιμοποιήσεις αυτά εναντίον των εχθρών, πράγμα που εγώ μπορώ να κάνω; Βλέπεις ότι με αυτό θέλει να φανερώσει την κατάλληλη χρονική στιγμή, ότι δηλαδή τούτο συμβαίνει στον σωστό καιρό, και όχι τυχαία· διότι χρησιμοποιεί το χιόνι και το χαλάζι εναντίον των εχθρών, και όποτε θέλει να τιμωρήσει κάποιους. Έπειτα κάνει διεξοδική αναφορά και σε όλα τα υπόλοιπα, δηλαδή στις βροχές, στην πάχνη και στους ανέμους. «Θα αποστείλεις κεραυνούς, και θα πορευθούν; Και θα σου πουν: Τι είναι;» Βλέπεις ακόμη και τους κεραυνούς να αποκρίνονται· όχι ότι οι κεραυνοί θα πουν: «Τι είναι;» αλλά ότι τα πάντα, σαν να ήταν έμψυχα, με αυτόν τον τρόπο υπακούουν στον Θεό. «Και ποιος έδωσε στις γυναίκες τη σοφία της υφαντικής, ή την τέχνη του κεντήματος;» Του Σεβήρου, του Χρυσοστόμου και του Γρηγορίου του Θεολόγου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἀπαριθμούμενος τὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς ποίησιν, καὶ θαλάσσης κλεῖθρα, καὶ ἀστέρων θέσιν, καὶ ὑετοῦ ῥύσιν, καί τ᾽ ἄλλα δι᾽ ὧν κυβερνᾷ τὴν ἡμετέραν ζωὴν, Τίς, φησὶ, γυναῖκας, καίτοι τὰ ἄλλα ἀσθενεῖς οὔσας, ἐσόφισεν εἰς ὑφασμάτων κατασκευὴν, καὶ εἰς τὸ ταῦτα καταποικίλλειν ταῖς τῶν ἐρίων βαφαῖς τε καὶ χρώμασιν; Ἀναμίγνυσι δὲ ἡ θεία Γραφὴ τοῖς μεγάλοις τὰ μικρὰ, καὶ γυναικῶν θαυμάζει σοφίαν τὴν ἐν ὑφάσμασι, Τίς ἔδωκε, λέγουσα, γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν, καὶ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απαριθμώντας τη δημιουργία του ουρανού και της γης, και τα κλείθρα της θάλασσας, και τη θέση των αστέρων, και τη ροή της βροχής, και τα άλλα μέσω των οποίων κυβερνά τη ζωή μας, λέγει: Ποιος κατέστησε σοφές τις γυναίκες, αν και κατά τα άλλα είναι ασθενείς, στην κατασκευή των υφασμάτων και στο να τα ποικίλλουν με τις βαφές και τα χρώματα των ερίων; Αναμειγνύει δε η Θεία Γραφή τα μικρά με τα μεγάλα, και θαυμάζει τη σοφία των γυναικών στα υφάσματα, λέγοντας: Ποιος έδωσε στις γυναίκες σοφία υφάσματος και επιστήμη ποικιλτικής;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Τίς δέδωκε γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν; Ἔτι, Τίς ἡτοίμασε κόρακι βοράν; Νεοσσοὶ γὰρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον κεκράγασι πλανώμενοι, τὰ σῖτα ζητοῦντες. Ὅτι, Πτέρυξ πετομένη ἐλάσει, ἐὰν συλλάβῃ ἀσίδα καὶ νῆσσα. Ἀφήσει εἰς γῆν τὰ ὠὰ αὐτῆς. Ὅτε κατεσιώπησε αὐτῇ ὁ Θεὸς σοφίαν, καὶ καταγελάσεται ἵππου. Καὶ, Ἐκ τῆς ἐπιστήμης ἕστηκεν ἱέραξ, γὺψ δὲ ἐπὶ νοσσιᾶς αὐτοῦ καθεσθεὶς αὐλίζεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποιος έδωσε στις γυναίκες τη σοφία της υφαντικής; Ακόμη, ποιος ετοίμασε τροφή για τον κόρακα; Διότι οι νεοσσοί του κράζουν προς τον Κύριο περιπλανώμενοι, αναζητώντας τροφή. Διότι, η φτερούγα πετώντας θα ορμήσει, εάν συλλάβει την ασίδα και τη νήσσα. Θα αφήσει στη γη τα αυγά της. Επειδή ο Θεός αποσιώπησε από αυτήν τη σοφία, και θα περιγελάσει το άλογο. Και, από τη γνώση στέκεται το γεράκι, ενώ ο γύπας, καθισμένος στη φωλιά του, διανυκτερεύει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Μὴ θέσθω ὁ κύριός μου τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸν λοιμὸν τοῦτον, καὶ ἀφροσύνη μετ᾽ αὐτοῦ. Καὶ εἶπε Δαβὶδ τῇ Ἀβιγαίᾳ· Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ, ὃς ἀπέστειλέ σε σήμερον εἰς ἀπάντησιν, καὶ εὐλογητὸς ὁ τρόπος σου, καὶ εὐλογημένη σὺ εἶ, ἀποκωλύουσά με σήμερον μὴ εἰσελθεῖν εἰς αἵματα.» «Τίς ἔδωκε γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν, καὶ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην;» «Γυνὴ ἀνδρεία στέφανος τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς.» «Ὃς εὗρε γυναῖκα ἀγαθὴν, εὗρε χάριτας· ἔλαβε δὲ παρὰ Κυρίου ἱλαρότητα. Ὃς ἐκβάλλει γυναῖκα ἀγαθὴν, ἐκβάλλει τὰ ἀγαθὰ ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ.» «Σοφαὶ γυναῖκες ᾠκοδόμησαν οἴκους· ἡ δὲ ἄφρων κατέστρεψε ταῖς χερσὶν αὐτῆς.» «Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει; τιμιωτέρα ἐστὶ λίθων πολυτελῶν.» «Μὴ ἀστόχει ἀπὸ γυναικὸς σοφῆς καὶ ἀγαθῆς. Ἡ γὰρ χάρις αὐτῆς ὑπὲρ χρυσίον. Γυνή σοί ἐστι κατὰ τὴν ψυχήν; μὴ ἐκβάλῃς αὐτήν. »Γυνὴ ἀγαθὴ, μερὶς ἀγαθὴ, καὶ ἐν μερίδι φοβουμένων Κύριον δοθήσεται. Γυναικὸς ἀγαθῆς μακάριος ὁ ἀνήρ· γυνὴ ἀνδρεία εὐφραίνει τὸν ἄνδρα αὐτῆς, καὶ τὰ ἔτη αὐτοῦ πληρώσει ἐν εἰρήνῃ. Χάρις γυναικὸς τέρψει τὸν ἄνδρα αὐτῆς, καὶ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ πιαίνει ἐπιστήμη αὐτῆς.» «Κάλλος γυναικὸς ἱλαρύνει πρόσωπον αὐτῆς, καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἐπιθυμίαν ἀνθρώπου ὑπεράγει. Εἰ ἔστιν ἐπὶ στόματος ἔλεος καὶ πραότης, οὐκ ἔστιν ἀνὴρ αὐτῆς καθ᾽ υἱοὺς ἀνθρώπων.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ας μην δώσει σημασία ο κύριός μου σε αυτόν τον διεφθαρμένο άνθρωπο, διότι η αφροσύνη είναι μαζί του.» Και είπε ο Δαβίδ στην Αβιγαία: «Ευλογημένος ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, που σε απέστειλε σήμερα να με συναντήσεις, και ευλογημένη η σύνεσή σου, και ευλογημένη να είσαι εσύ, που με εμπόδισες σήμερα από το να χύσω αίμα.» «Ποιος έδωσε στις γυναίκες τη σοφία της ύφανσης και την τέχνη του κεντήματος;» «Η ενάρετη γυναίκα είναι στεφάνι για τον άνδρα της.» «Όποιος βρήκε καλή γυναίκα, βρήκε ευλογίες· και έλαβε από τον Κύριο χαρά. Όποιος διώχνει την καλή γυναίκα, διώχνει τα αγαθά από το σπίτι του.» «Οι σοφές γυναίκες οικοδόμησαν σπίτια, ενώ η άφρων τα κατέστρεψε με τα ίδια της τα χέρια.» «Ποιος θα βρει ενάρετη γυναίκα; Είναι πολυτιμότερη από τους πολύτιμους λίθους.» «Μην αποστερείσαι μια σοφή και καλή γυναίκα. Διότι η χάρη της αξίζει περισσότερο από το χρυσάφι. Έχεις γυναίκα που αναπαύει την ψυχή σου; Μην την αποδιώξεις.» «Η καλή γυναίκα είναι καλό μερίδιο, και θα δοθεί ως κλήρος σε εκείνους που φοβούνται τον Κύριο. Μακάριος είναι ο σύζυγος της καλής γυναίκας· η ενάρετη γυναίκα ευφραίνει τον άνδρα της, και θα γεμίσει τα χρόνια του με ειρήνη. Η χάρη της γυναίκας θα τέρψει τον άνδρα της, και η σύνεσή της θα θρέψει τα οστά του.» «Η ομορφιά της γυναίκας φαιδρύνει το πρόσωπό της, και ξεπερνά κάθε επιθυμία του ανθρώπου. Εάν στο στόμα της υπάρχει καλοσύνη και πραότητα, ο σύζυγός της δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλον από τους γιους των ανθρώπων.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Κατὰ εἰκονομάχων
Καὶ μετά τινα ἀναγνώσῃ οὕτως· «Καὶ τὸ κατακάλυμμα τῆς πύλης τῆς αὐλῆς, ἔργον ποικιλτοῦ ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου νενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης.» Οὕτω καὶ ἀλλαχοῦ παρὰ τῇ θείᾳ γραφῇ τὸ χρῆμα θαυμάζεται, ἡνίκα ὁ τῷ Ἰὼβ διὰ λαίλαπος καὶ νέφους χρηματίζων Θεὸς, τὰ τῆς οἰκείας δημιουργίας ἐκκαλύπτει μυστήρια· «Τίς ἔδωκε γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν, φησὶν, ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην;» Εἰ δὴ ταῦτα πνεύματος διαταγὴ καὶ νόμοι θεῖοι, τίς οὕτω τολμηρὸς καὶ αὐθάδης, ὃς ἐγκαλέσει κατὰ κριμάτων Θεοῦ; ἐξ ὧν πάλιν καὶ τῆς τέχνης τὴν εὐκληρίαν καὶ τοῦ διδασκάλου τὸν νοῦν ῥᾳδίως ἕλοιμεν, ὁποῖός τίς ἐστιν καὶ περὶ τίνος ἡμῖν τὰ εἰρημένα ἐμφανίζεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και λίγο παρακάτω θα διαβάσεις τα εξής: «Και το καταπέτασμα της πύλης της αυλής ήταν έργο κεντητή από υάκινθο, πορφύρα, κλωσμένο κόκκινο νήμα και στριμμένο βύσσο.» Έτσι και αλλού στη Θεία Γραφή το πράγμα αυτό θαυμάζεται, όταν ο Θεός, ο οποίος ομιλεί στον Ιώβ μέσα από λαίλαπα και νέφος, αποκαλύπτει τα μυστήρια της δικής του δημιουργίας: «Ποιος έδωσε στις γυναίκες, λέγει, τη σοφία της υφαντικής ή την τέχνη του κεντήματος;» Εάν λοιπόν αυτά αποτελούν διαταγή του Πνεύματος και θείους νόμους, ποιος είναι τόσο τολμηρός και αυθάδης, ώστε να διαμαρτυρηθεί κατά των κριμάτων του Θεού; Από αυτά πάλι μπορούμε εύκολα να κατανοήσουμε τόσο το μεγαλείο της τέχνης όσο και τον νου του δασκάλου, το ποιος είναι και για ποιο πράγμα μάς φανερώνονται όσα ειπώθηκαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες