ἃ τῇ φύσει τῶν ἀλόγων ἐνέθηκεν, ταῦτα τίθησιν· 38,40a 〈δεδοίκασι γὰρ ἐν κοίταις αὐτῶν.〉 «καίτοι μὴ συναγελαζόμενοι», φησίν, «μηδὲ νεμόμενοι, ἀλλὰ διὰ παντὸς χηραμοὺς καὶ καταδύσεις διώκοντες οὐ διαφθείρονται λιμῷ.» 38,40b 〈κάθηνται δέ,〉 φησίν, 〈ἐν ὕλαις ἐνεδρεύοντες.〉 38,41a 〈τίς δὲ ἡτοίμασε κόραξι βοράν;〉 41b 〈νεοσσοὶ δὲ αὐτοῦ πρὸς κύριον κεκράγασι〉 41c 〈πλανώμενοι τὰ σῖτα ζητοῦντες.〉 λέγεται γὰρ μὴ ἐκτρέφειν τὰ ἔκγονα, ἀλλ᾽ αὐτοὶ μὲν εἰκότως ἅτε μεγάλοι ὄντες πορίζουσι τροφήν, τὰ δὲ ἔκγονα τίς ἐκτρέφει; οὐχ ὁ τοῦ θεοῦ λόγος; καθὰ καὶ τὸ εὐαγγέλιόν φησιν· τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά. ὅρα, πῶς τὰ ἀχρηστότερα τῶν ἀλόγων καὶ ἀκαθαρτότερα ἔπεισιν ὁ λόγος ἐκ περιουσίας βουλόμενος δεῖξαι τὴν πρόνοιαν, ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις οὗτος ἐκ περιουσίας ἐστὶν ὁ λόγος· ἴδετε τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, φησίν. καὶ πάλιν· εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον ὁ θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι; ἐμοὶ δοκεῖ τὸν Ἰὼβ βουλεύσασθαι, ὅτι ἁπλῶς τὰ πράγματα φέρεται καὶ ὡς ἔτυχε καὶ οὐ πολλὴ τῷ θεῷ φροντίς. πρὸς τοῦτο οὖν τὸν λόγον ἐποιήσατο, ὅτι πάνυ μέλει αὐτῷ τοῦ κόσμου καὶ προνοεῖ.
Μετάφραση
Αυτά που ενέθεσε στη φύση των άλογων ζώων, αυτά ορίζει: «επειδή φοβούνται στις φωλιές τους». «Αν και δεν συγκεντρώνονται σε αγέλες», λέει, «ούτε βόσκουν μαζί, αλλά διαρκώς αναζητούν χαράδρες και καταφύγια, δεν πεθαίνουν από την πείνα». «Και κάθονται», λέει, «παραμονεύοντας στα δάση». «Ποιος δε ετοίμασε τροφή για τον κόρακα; Διότι οι νεοσσοί του κράζουν προς τον Κύριο, περιπλανώμενοι ζητώντας τροφή». Διότι λέγεται ότι οι κόρακες δεν τρέφουν τα μικρά τους, αλλά οι ίδιοι μεν εύλογα, εφόσον είναι μεγάλοι, εξασφαλίζουν τροφή, τα δε μικρά ποιος τα τρέφει; Δεν είναι ο λόγος του Θεού; Όπως ακριβώς λέει και το Ευαγγέλιο: «τα πετεινά του ουρανού δεν σπέρνουν ούτε θερίζουν, και ο Πατέρας σας ο επουράνιος τα τρέφει». Δες, πώς ο λόγος αναφέρεται στα πιο άχρηστα και ακάθαρτα από τα άλογα ζώα, θέλοντας να καταδείξει εκ περισσού την Πρόνοια, επειδή και στα Ευαγγέλια αυτός ο λόγος διατυπώνεται εκ περισσού: «δείτε τα πετεινά του ουρανού», λέει. Και πάλι: «εάν όμως το χορτάρι του αγρού, που σήμερα υπάρχει και αύριο ρίχνεται στον φούρνο, ο Θεός το ντύνει με τέτοιο τρόπο, δεν θα φροντίσει πολύ περισσότερο για εσάς, ολιγόπιστοι;». Μου φαίνεται ότι ο Ιώβ είχε σχηματίσει τη γνώμη πως τα πράγματα εξελίσσονται απλώς στην τύχη και δεν υπάρχει μεγάλη φροντίδα από τον Θεό. Προς τούτο, λοιπόν, εξέφερε αυτόν τον λόγο, ότι δηλαδή Αυτός μεριμνά απολύτως για τον κόσμο και προνοεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες