Ὅτι γὰρ νόμοι διηνεκεῖς εἰσι, καὶ οὐ παραφθείρονται, ἰσχυρὸν τὸ ζῶον καὶ ἀδάμαστον, κἂν μυρία φιλονεικῇς, οὐκ ἄξεις ὑπὸ τὴν χεῖρα τὴν σήν. «Ἢ σὺ περιέθηκας ἵππῳ δύναμιν [Ὁ Θεοδοτίων δὲ καὶ Σύμμαχος, ὁ μὲν χρεμετισμὸν, ὁ δὲ κραυγὴν, ἐξέδωκεν], ἐνέδυσας δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ φόβον;» Ἐπὶ τὰ χρησιμώτατα μετάγει τὸν λόγον, ἵππου μνημονεύων τοῦ χειροήθους, καὶ πολλὰ περὶ τοῦ ζώου τούτου διαλέγεται· πῶς γαῦρον, πῶς ἀνεστηκὸς, πῶς πρὸς πόλεμον ἐπιτήδειον, πῶς ἱκανὸν ἄνθρωπον διασῶσαι. Ὁρᾷς ἕκαστον γαῦρον, καὶ τὸν ὄνον, καὶ τοῦτον· ἀλλὰ τὸν μὲν ὑποκείμενον, τὸν δὲ οὔ. «Οὐ μὴ πιστεύσῃ ἕως ἂν σημάνῃ σάλπιγξ.» Ἀκούει, φησὶ, σάλπιγγος, καὶ οἶδε τοῦ πολέμου τὸ σύνθημα, καὶ πόῤῥωθεν ἀλαλάζει πολεμικόν. «Ἐκ δὲ τῆς σῆς ἐπιστήμης ἕστηκεν ἱέραξ, ἀναπετάσας τὰς πτέρυγας ἀκίνητος, καθορῶν τὰ πρὸς Νότον.» Ὅρα ἐξ ὀλίγων πόσα φησί. Τίνος ἕνεκεν οὐκ ἐμνήσθη βοὸς, οὐδὲ προβάτων, οὐδὲ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων οὐδενὸς, ἀλλὰ τῶν ἀχρήστων, καὶ εἰκῆ δοκούντων εἶναι; δεικνὺς ὅτι εἰ ἐν ἐκείνοις σοφία τοσαύτη καὶ πρόνοια, πολλῷ μᾶλλον ἐν τούτοις.
Μετάφραση
Διότι οι νόμοι είναι διαρκείς και δεν αλλοιώνονται, το ζώο είναι ισχυρό και αδάμαστο, και έστω κι αν αγωνιστείς αμέτρητες φορές, δεν θα το υποτάξεις κάτω από την εξουσία σου. «Ή μήπως εσύ περιέβαλες το άλογο με δύναμη [ο δε Θεοδοτίων και ο Σύμμαχος, ο μεν πρώτος το απέδωσε ως "χρεμετισμό", ο δε δεύτερος ως "κραυγή"], και έντυσες τον τράχηλό του με φόβο;» Μεταφέρει τον λόγο στα πιο χρήσιμα, κάνοντας μνεία στο εξημερωμένο άλογο, και αναφέρει πολλά για αυτό το ζώο: πόσο περήφανο είναι, πόσο αγέρωχο, πόσο κατάλληλο για τον πόλεμο, πόσο ικανό να διασώσει τον άνθρωπο. Βλέπεις ότι καθένα από αυτά είναι περήφανο, και ο όνος και τούτο· αλλά το μεν ένα υποτάσσεται, το δε άλλο όχι. «Δεν πρόκειται να πειστεί, έως ότου σημάνει η σάλπιγγα». Ακούει, λέει, τη σάλπιγγα και γνωρίζει το σύνθημα του πολέμου, και από μακριά βγάζει πολεμική ιαχή. «Και μήπως από τη δική σου γνώση στέκεται ο ιέραξ, έχοντας ανοίξει τα φτερά του ακίνητος, ατενίζοντας προς τον Νότο;» Δες μέσα από λίγα λόγια πόσα πολλά λέει. Για ποιον λόγο δεν έκανε μνεία στο βόδι, ούτε στα πρόβατα, ούτε σε κανένα άλλο από τα παρόμοια ζώα, αλλά αναφέρθηκε στα άχρηστα, και σε όσα φαίνεται να υπάρχουν μάταια; Για να δείξει ότι, εάν σε εκείνα υπάρχει τόση σοφία και πρόνοια, πολύ περισσότερο υπάρχει σε τούτα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες