Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 4:12

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἰ δέ τι ρῆμα ἀληθινὸν ἐγεγόνει ἐν λόγοις σου, οὐθὲν ἄν σοι τούτων κακὸν ἀπήντησε. πότερον οὐ δέξεταί μου τὸ οὖς ἐξαίσια παρ᾿ αὐτοῦ;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
καὶ τοῦτο φυσικὸν τὸ συναγελάζεσθαι καίτοι μικρὸν ὄν, καὶ οὐδὲ τοῦτο διέφθαρται· ἀλλ᾽ ὅπερ τέθεικεν ἐν τῇ φύσει, τοῦτο διατηρεῖ. ὁρᾷς ζῷον ἄγριον; 4,12a 〈εἰ δέ τι,〉 φησίν, 〈ῥῆμα ἀληθινὸν ἐγεγόνει ἐν λόγοις σου,〉 12b 〈οὐδὲν ἂν κακὸν τούτων συνήντησέ σοι.〉 καὶ ἐν τῷ παρόντι αἰνίττεταί μοι, ὅτι πολλάκις σεμνά τινα εἶπεν ὁ Ἰὼβ ἴσως ἢ εἰς ζῆλόν τινας ἄγων ἢ καὶ ἑτέρας ἕνεκεν οἰκονομίας. ὁρᾶτε, ὅσοι τοιαῦτα διαπορεῖτε καὶ νῦν, τίνι προσεοίκατε. εἰ γὰρ ἐκεῖνος κατ᾽ ἐκείνους τοὺς καιροὺς τοιαῦτα εἰπὼν οὐκ ἔτυχε συγγνώμης, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ μετὰ τὴν πεῖραν τῶν πραγμάτων τοιαῦτα λέγοντες καὶ πολλὰς ἔχοντες αἰτίας τῶν γενομένων εἰπεῖν † ὥσπερ δοκοῦσι † καιρὸν εὑρηκέναι τοῦ ὀνειδίσαι καὶ ἐπεμβῆναι αὐτῷ τὴν ἀπὸ τῶν πραγμάτων πεῖραν οὐκ ἀναμένοντες. 4,12c 〈πότερον οὖν,〉 φησίν, 〈οὐ δέξεταί σου τὸ οὖς ἐξαίσια;〉 ὃ λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν· «οὐκ εἶδες οὐδέποτε ἐνύπνιον;» φησίν, «οὐδὲ ἐταράχθης;» ἢ ὃ λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν· «οὐκ ἤκουσας τοιούτων διηγημάτων; μὴ ψεύδομαι;» φησίν, «τὸ οὖς σου οὐκ ἐδέξατο ἐξαίσια;» «οὐ γὰρ δὴ ἐν ἡμέρᾳ μόνον πτοεῖ καὶ ταράσσει, ἀλλὰ καὶ ἐν ἐνυπνίοις», φησίν, «καὶ ἐγὼ τοιαῦτα πολλὰ πολλάκις ἔπαθον. οἶδε 〈δὲ〉 καὶ δι᾽ ὀνειράτων μόνων ταράττειν», φησίν, «καὶ δίκην εἰσπράττεσθαι.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτό είναι φυσικό, το να συγκεντρώνονται σε αγέλες, αν και είναι μικρό, και ούτε αυτό έχει διαφθαρεί· αλλά ό,τι έχει τεθεί μέσα στη φύση, αυτό το διατηρεί. Βλέπεις το άγριο ζώο; 4,12a 〈Εάν δε〉, λέει, 〈υπήρχε κάποιος αληθινός λόγος στα λόγια σου,〉 12b 〈κανένα από αυτά τα κακά δεν θα σε είχε βρει.〉 Και στο παρόν σημείο μού υπονοεί ότι πολλές φορές ο Ιώβ είπε κάποια σεμνά λόγια, ίσως για να παρακινήσει κάποιους σε ζήλο ή και για κάποια άλλη θεία οικονομία. Βλέπετε, όσοι διερωτάστε για τέτοια πράγματα και τώρα, με ποιους μοιάζετε. Διότι, εάν εκείνος σε εκείνους τους καιρούς, λέγοντας τέτοια λόγια, δεν έτυχε συγγνώμης, πολύ περισσότερο εμείς, που λέμε τέτοια μετά την πείρα των γεγονότων και έχουμε να αναφέρουμε πολλές αιτίες για όσα συνέβησαν, όπως ακριβώς φαίνεται ότι βρήκαν την ευκαιρία να τον χλευάσουν και να του επιτεθούν, χωρίς να περιμένουν την εξέλιξη και την πείρα των πραγμάτων. 4,12c 〈Άραγε, λοιπόν,〉 λέει, 〈δεν θα δεχθεί το αυτί σου φοβερά και παράδοξα πράγματα;〉 Αυτό που λέει έχει την εξής έννοια: «Δεν είδες ποτέ όνειρο;» λέει, «ούτε ταράχθηκες;» Ή αυτό που λέει σημαίνει το εξής: «Δεν άκουσες τέτοιες διηγήσεις; Μήπως λέω ψέματα;» λέει, «το αυτί σου δεν άκουσε φοβερά πράγματα;» «Διότι δεν προκαλεί φόβο και ταραχή μόνο την ημέρα, αλλά και στα όνειρα», λέει, «και εγώ ο ίδιος έπαθα πολλά τέτοια, πολλές φορές. Γνωρίζει 〈δε〉 να ταράσσει και μόνο μέσα από τα όνειρα», λέει, «και να επιβάλλει τιμωρία.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἐπιτήρει δὲ, ὡς, πρὸς ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, μαρτυρεῖ τῷ Ἰὼβ ὁ Ἐλιφὰζ, ὅτι καὶ διδασκαλικὸν εἶχε χάρισμα, καὶ τὸν παρακλητικὸν μετὰ θείας χάριτος προσέφερε λόγον, ὥστε καὶ εὐθυμεῖν τοὺς ἐν συμφοραῖς παρασκευάζειν διὰ τῆς παραινέσεως. Ταῦτα μὲν οὔπω τραχέα τοῦ Ἐλιφὰζ τὰ ῥήματα· τὰ δὲ ἐφεξῆς οὐκέτι πρὸς τὴν τοῦ παραμυθουμένου προσώπου ποιότητα φθέγγεται. Ἄκουε γάρ· «Πότερον οὐχ ὁ φόβος σού ἐστιν ἐν ἀφροσύνῃ; καὶ ἡ ἐλπίς σου, καὶ ἡ κακία τῆς ὁδοῦ σου;» Ὁ δὲ Ἀκύλας, Ἡ ὑπομονή σου, καὶ ἡ ἁπλότης τῶν ὁδῶν σου. Μάταιον πλέκει συλλογισμόν· ἐπειδὴ γὰρ εἶπε, Φόβος ὃν ἐφρόντισα ἦλθέ μοι, φησὶν, ὅτι Οὗτος ὁ φόβος ἐν ἀφροσύνῃ ἦν, καὶ ἡ ἐλπίς σου ἀπὸ τῆς κακίας τῆς καρδίας σου ἦν· ἀνόητον γὰρ, ἀγαθὸν ὄντα τοιαῦτα προσδοκᾷν· ὥστε σεαυτὸν ἤλεγξας, ὅτι βίου ἦς πονηροῦ· εἰ γὰρ ἐθάῤῥεις ἐπὶ καθαρότητι, μάταιος ὁ φόβος. «Ἀπὸ προστάγματος Κυρίου ἀπολοῦνται· ἀπὸ δὲ πνεύματος ὀργῆς αὐτοῦ ἀφανισθήσονται.» Τὸ δὲ, ἀπὸ προστάγματος Κυρίου, Μὴ νομίσῃς, φησὶ, δαιμόνων εἶναι πονηρῶν, μηδὲ ἀνθρώπων ἐπιβούλων, τὰ συμβεβηκότα. Θεός ἐστιν ὁ κολάζων, οὔκουν ἀναμφισβήτητον δικαίαν εἶναι τὴν κόλασιν; «Εἰ δέ τι ῥῆμα ἀληθινὸν ἐγεγόνει ἐν λόγοις σου.» Τὸ δὲ, Εἴ τι ῥῆμα ἀληθινὸν ἐγεγόνει ἐν τοῖς λόγοις σου, αἰνίττεται, ὅτι πολλάκις σεμνά τινα εἶπεν ὁ Ἰὼβ, ἤτοι εἰς ζῆλόν τινας ἄγων, ἢ καὶ ἑτέρας ἕνεκεν οἰκονομίας. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρατήρησε δε ότι, εκτός από τις άλλες αρετές, ο Ελιφάζ μαρτυρεί για τον Ιώβ ότι διέθετε και το διδακτικό χάρισμα, και ότι προσέφερε τον παρηγορητικό λόγο με θεία χάρη, ώστε μέσω της παραινέσεως να κάνει να αναθαρρούν όσοι βρίσκονταν σε συμφορές. Αυτά τα λόγια του Ελιφάζ δεν είναι ακόμη σκληρά· τα επόμενα όμως δεν τα εκφέρει πλέον με το ύφος αυτού που παρηγορεί. Διότι άκουσε: «Μήπως ο φόβος σου δεν βρίσκεται στην αφροσύνη; Καθώς και η ελπίδα σου, και η κακία της οδού σου;» Ο δε Ακύλας αποδίδει: «Η υπομονή σου, και η απλότητα των οδών σου». Πλέκει λοιπόν έναν μάταιο συλλογισμό· διότι επειδή ο Ιώβ είπε, "Ο φόβος για τον οποίο ανησυχούσα με βρήκε", ισχυρίζεται ότι "Αυτός ο φόβος βρισκόταν στην αφροσύνη, και η ελπίδα σου προερχόταν από την κακία της καρδιάς σου"· διότι είναι ανόητο, ενώ είναι κανείς αγαθός, να προσδοκά τέτοια πράγματα· επομένως, εσύ ο ίδιος έλεγξες τον εαυτό σου αποδεικνύοντας ότι ζούσες πονηρό βίο· διότι, αν είχες θάρρος για την καθαρότητά σου, ο φόβος σου θα ήταν μάταιος. «Από το πρόσταγμα του Κυρίου θα καταστραφούν· και από το πνεύμα της οργής Του θα αφανιστούν.» Η δε φράση «από το πρόσταγμα του Κυρίου» σημαίνει, λέει, μη νομίσεις ότι αυτά που συνέβησαν προέρχονται από πονηρούς δαίμονες ή από επίβουλους ανθρώπους. Ο Θεός είναι αυτός που τιμωρεί, άρα δεν είναι αναμφισβήτητο ότι η τιμωρία είναι δίκαιη; «Εάν δε είχε υπάρξει κάποιο αληθινό ρήμα στα λόγια σου.» Και το, «Εάν είχε υπάρξει κάποιο αληθινό ρήμα στα λόγια σου», υπονοεί ότι πολλές φορές ο Ιώβ ξεστόμισε κάποια σεμνά λόγια, είτε για να παρακινήσει κάποιους σε ζήλο, είτε εξαιτίας κάποιας άλλης οικονομίας. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης Κλῖμαξ
Τῆς ἡσυχίας τὸ οὖς δέξεται παρὰ Θεοῦ ἐξαίσια. Διὸ καὶ ἐν τῷ Ἰὼβ αὕτη ἡ πάνσοφος ἔλεγε· Πότερον οὐ δέξεταί μου τὸ οὖς ἐξαίσια παρ’ αὐτοῦ. Ἡσυχαστής ἐστιν ὁ οὕτως φεύγων ἀμίσως, ὡς ἕτερος προστρέχων ῥᾳθύμως ἐκκοπὴν γλυκύτητος Θεοῦ λαβεῖν μὴ βουλόμενος. Ἀπελθὼν σκόρπισόν σου συντόμως· τὸ γὰρ, Πώλησόν σου, χρόνου, τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς, ἵνα δι’ εὐχῆς πρὸς τὴν ἡσυχίαν συνδράμωσι· ἆρον τὸν σταυρόν σου, διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦτον βαστάζων· καὶ τὸ βάρος τῆς ἐκκοπῆς τοῦ σοῦ θελήματος ἰσχυρῶς ὑπομένων· καὶ δεῦρο λοιπὸν, ἀκολούθει μοι πρὸς τὴν συνάφειαν τῆς μακαριωτάτης ἡσυχίας, καὶ διδάξω σε νοερῶν δυνάμεων ὁρωμένην ἐργασίαν καὶ πολιτείαν· οὐ κορεσθήσονται αὗται εἰς αἰῶνα αἰώνων αἰνοῦσαι τὸν Ποιητὴν, οὐδὲ ὁ ἐν οὐρανῷ ἡσυχίας εἰσεληλυθὼς, ἀνυμνῶν τὸν Κτίσαντα. Οὐ φροντίσουσι περὶ ὕλης οἱ ἄϋλοι, οὐδὲ περὶ τροφῆς οἱ ἔνυλοι ἄϋλοι· οὐκ αἰσθήσονται οἱ πρότεροι βρώσεως, οὐδὲ δεηθήσονται οἱ δεύτεροι ὑποσχέσεως. Οὐ φροντίσουσιν ἐκεῖνοι περὶ χρημάτων καὶ κτημάτων, οὐδὲ οὗτοι περὶ κακώσεως πνευμάτων. Οὐ πρόσεστι τοῖς ἄνω ἔφεσις ὁρατῆς κτίσεως· οὐδὲ τοῖς κάτω, ἄνω ἐπιθυμίᾳ αἰσθητῆς ὄψεως· οὔποτε παύσονται τῇ ἀγάπῃ προκόπτοντες ἐκεῖνοι· οὐδὲ οὗτοι καθημέραν ἐκείνοις ἁμιλλώμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το αυτί της ησυχίας θα δεχθεί από τον Θεό θαυμαστά πράγματα. Γι' αυτό και στο βιβλίο του Ιώβ αυτή η πάνσοφη έλεγε: «Άραγε δεν θα δεχθεί το αυτί μου από Αυτόν πράγματα θαυμαστά;». Ησυχαστής είναι εκείνος που απομακρύνεται χωρίς μίσος, όπως ακριβώς ένας άλλος προστρέχει στους ανθρώπους, μη θέλοντας από ραθυμία να υποστεί τη στέρηση της γλυκύτητας του Θεού. Πήγαινε και σκόρπισε γρήγορα -διότι το να τα πουλήσεις απαιτεί χρόνο- τα υπάρχοντά σου και δώσε τα στους φτωχούς, ώστε με την προσευχή τους να σε συνδράμουν προς την ησυχία. Σήκωσε τον σταυρό σου, βαστάζοντάς τον διαμέσου της υπακοής και υπομένοντας με δύναμη το βάρος της αποκοπής του ιδίου σου θελήματος. Και έλα λοιπόν, ακολούθησέ με προς την ένωση με τη μακαριότατη ησυχία, και θα σε διδάξω την ορατή εργασία και πολιτεία των νοερών δυνάμεων. Αυτές δεν θα χορτάσουν ποτέ στους αιώνες των αιώνων να αινούν τον Ποιητή, ούτε και εκείνος που έχει εισέλθει στον ουρανό της ησυχίας θα χορτάσει να ανυμνεί τον Κτίστη. Δεν θα φροντίσουν για την ύλη οι άυλοι, ούτε για τροφή οι ένυλοι άυλοι. Οι πρώτοι δεν θα αισθανθούν την ανάγκη βρώσεως, ούτε οι δεύτεροι θα έχουν ανάγκη από υποσχέσεις. Δεν θα φροντίσουν εκείνοι για χρήματα και κτήματα, ούτε αυτοί για την κακοπάθεια από τα πονηρά πνεύματα. Δεν υπάρχει στους άνω η επιθυμία της ορατής κτίσεως, ούτε στους κάτω, λόγω της επιθυμίας των άνω, η επιθυμία των αισθητών θεαμάτων. Ποτέ δεν θα παύσουν εκείνοι να προκόβουν στην αγάπη, ούτε αυτοί να συναγωνίζονται καθημερινά εκείνους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες