Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 4:16

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀνέστην, καὶ οὐκ ἐπέγνων· εἶδον, καὶ οὐκ ἦν μορφὴ πρὸ ὀφθαλμῶν μου, ἀλλ᾿ ἢ αὔραν καὶ φωνὴν ἤκουον·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
ἐπειδὴ γὰρ συνέβαινεν ἐναντιοῦσθαι αὐτοῦ τῷ λόγῳ πολλοὺς ὄντας ἀδίκους καὶ οὐδὲν πάσχοντας τοιοῦτον, «ἀλλ᾽ ἐν ὀνείροις», φησίν. ἐπειδὴ γὰρ οὐκ εἶδε τὸν θεὸν οὐδὲ χειρὸς ᾔσθετο ἁπτομένης αὐτοῦ, «μὴ θαυμάσῃς», φησίν· «ἀοράτως γὰρ κολάζει, ἐπεὶ καὶ ἐμὲ πολλάκις ἐτάραξεν ἐν ἐνυπνίοις καὶ οὐδεμίαν αἴσθησιν ἔσχον τῶν γενομένων, ἀλλ᾽ ἢ αὔραν καὶ φωνὴν ἤκουον. τοῦτο μόνον», φησίν, «ὡς οἶδεν ὁ θεός, συνταράττει, καὶ μὴ θαυμάσῃς.» ταῦτα δὲ πάντα λέγει, ἵνα δείξῃ, ὅτι παρ᾽ αὐτοῦ ἐστιν ἡ ὀργή. ἐμοὶ δοκεῖ καὶ ἕτερόν τι αἰνίττεσθαι· ἐπειδὴ γὰρ τὸν ἔμπροσθεν πάντα βίον γαληνὸν διήγαγεν, «τί οὖν;» φησίν· «εἰ ἐν ὀνείροις σε ἐτάραξεν, πόθεν ἴσμεν; εἰ δὲ καὶ προεῖπεν ὥστε φοβηθῆναι καὶ προφυλάξασθαι, σὺ δὲ οὐκ ἐφυλάξω; ἐγὼ δὲ πολλὰ τοιαῦτα ὑπέστην.» καὶ οὐχ ἡγῇ τὸν βίον ἀβίωτον εἶναι τῶν καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν ταραττομένων καὶ θορυβουμένων, κἂν ἐν ἡμέρᾳ διὰ παντὸς ἐν εὐπραγίᾳ διατελῶσιν; ἐμοὶ γὰρ τοῦ ἐν ἡμέρᾳ χαλεπώτερον εἶναι δοκεῖ, ὅταν τις αὐτὸν τῆς ἀναπαύσεως προσχώσῃ τὸν λιμένα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή δηλαδή συνέβαινε να αντιβαίνει στον λόγο του το γεγονός ότι πολλοί ήταν άδικοι και δεν πάθαιναν τίποτε τέτοιο, λέει: «αλλά στα όνειρα». Διότι, επειδή δεν είδε τον Θεό ούτε αισθάνθηκε κάποιο χέρι να τον αγγίζει, «μην απορείς», λέει· «διότι τιμωρεί αόρατα, αφού και εμένα πολλές φορές με τάραξε σε όνειρα και δεν είχα καμία αίσθηση αυτών που συνέβαιναν, παρά μόνο μια αύρα και μια φωνή άκουγα. Αυτό και μόνο», λέει, «όπως γνωρίζει ο Θεός, συνταράσσει, και μην απορείς». Όλα αυτά δε τα λέει, για να δείξει ότι από Αυτόν προέρχεται η οργή. Σε εμένα φαίνεται ότι υπαινίσσεται και κάτι άλλο· διότι, επειδή πέρασε όλο τον προηγούμενο βίο του γαλήνια, «τι λοιπόν;» λέει· «αν στα όνειρα σε τάραξε, από πού το γνωρίζουμε; Εάν δε και στο προείπε ώστε να φοβηθείς και να προφυλαχθείς, εσύ δεν προφυλάχθηκες; Εγώ πάντως υπέστην πολλά τέτοια». Και δεν θεωρείς ότι είναι αβίωτος ο βίος εκείνων που κάθε μέρα ταράσσονται και θορυβούνται, έστω κι αν την ημέρα περνούν διαρκώς με ευημερία; Διότι σε εμένα αυτό φαίνεται να είναι χειρότερο από τα δεινά της ημέρας, όταν κάποιος προσχώνει το ίδιο το λιμάνι της αναπαύσεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
εἰ γάρ τις τὸν ὁδοιπόρον 〈τὸν〉 δι᾽ ὅλης ἡμέρας φλογμῷ παλαίοντα καὶ ταλαιπωρίᾳ, ἑσπέρας ἀναπαύσασθαι βουλόμενον εἰς τὸ καταγώγιον, ἀπελάσειεν ἰνδάλματά τινα δεικνὺς καὶ θορύβους ψυχῆς, ἆρ᾽ οὐχ ἡγῇ τῶν κατὰ τὴν ὁδὸν δεινὰ πασχόντων δεινότερα πείσεσθαι; 4,13a 〈ἐξαίσιοι γάρ,〉 φησίν, 〈παρ᾽ αὐτοῦ φόβοι καὶ ἤχῳ νυκτερινῷ〉 13b 〈ἐπιπίπτων φόβος ἐπ᾽ ἀνθρώπους.〉 4,14a 〈φρίκη δέ μοι συνήντησε καὶ φόβος,〉 14b 〈καὶ μεγάλως μου τὰ ὀστᾶ συνέσεισεν,〉 4,15a 〈καὶ πνεῦμα ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπῆλθεν·〉 15b 〈ἔφριξαν δέ μου τρίχες καὶ σάρκες,〉 4,16a 〈καὶ ἀνέστην καὶ οὐκ ἐπέγνων,〉 16b 〈εἶδον καὶ οὐκ ἦν μορφὴ πρὸ ὀφθαλμῶν μου,〉 16c 〈ἀλλ᾽ ἢ αὔραν καὶ φωνὴν ἤκουον.〉 «οὐκ ἤκουσας», φησίν, «ὅτι πολλοὶ οὕτως ἐκολάσθησαν;» εἶτα, ἵνα ποιήσῃ ἀξιόπιστον τὸν λόγον, ἑαυτὸν παράγει ὑπόδειγμα, ὅτι οὐδενὸς προλαβόντος, οὐδενὸς φαινομένου ἀθρόον φόβος τις καὶ ταραχὴ ἐνέπεσεν εἰς τὴν διάνοιαν αὐτοῦ. τοῦτο καὶ ἡ Πανάρετός φησιν περὶ τοῦ σκότους ἐκείνου, ὅτι ἰνδάλματα αὐτοῖς ἐφαίνετο κατὰ τὴν νύκτα καὶ τὸ σκότος ἐκεῖνο, καὶ ἱκανὸν ἦν εἰς τιμωρίαν τοῦτο. εἶτα πάλιν ἐκ περιουσίας ἐκ τοῦ καθόλου τὸ κατὰ μέρος δείκνυσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν κάποιος διώξει από το κατάλυμα τον οδοιπόρο που παλεύει όλη την ημέρα με τον καύσωνα και την ταλαιπωρία, και ο οποίος το βράδυ επιθυμεί να αναπαυθεί, παρουσιάζοντάς του κάποιες οπτασίες και προκαλώντας του ψυχικές ταραχές, δεν νομίζεις ότι αυτός θα υποστεί χειρότερα δεινά από εκείνους που υποφέρουν καθ' οδόν; 4,13α «Διότι τρομεροί», λέει, «φόβοι προέρχονται από αυτόν και με νυχτερινό θόρυβο» 13β «πέφτει φόβος στους ανθρώπους». 4,14α «Με συνάντησε δε φρίκη και φόβος», 14β «και συγκλόνισε δυνατά τα οστά μου», 4,15α «και πνεύμα ήλθε πάνω στο πρόσωπό μου·» 15β «ανατρίχιασαν δε οι τρίχες και οι σάρκες μου», 4,16α «και σηκώθηκα και δεν αντιλήφθηκα», 16β «κοίταξα και δεν υπήρχε μορφή μπροστά στα μάτια μου», 16γ «αλλά μόνο μια αύρα και φωνή άκουγα». «Δεν άκουσες», λέει, «ότι πολλοί τιμωρήθηκαν κατ' αυτόν τον τρόπο;» Έπειτα, για να καταστήσει τον λόγο του αξιόπιστο, προβάλλει τον εαυτό του ως παράδειγμα, αναφέροντας ότι, χωρίς να προηγηθεί και χωρίς να φανεί τίποτε απολύτως, ξαφνικά έπεσε στη διάνοιά του φόβος και ταραχή. Αυτό αναφέρει και η Πανάρετος για εκείνο το σκοτάδι, ότι δηλαδή εμφανίζονταν σε αυτούς οπτασίες μέσα στη νύχτα και στο σκοτάδι εκείνο, και αυτό αρκούσε ως τιμωρία. Έπειτα πάλι, εκ περισσού, καταδεικνύει το μερικό ξεκινώντας από το γενικό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες