Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 4:20

Ο ουρανός δεν είναι καθαρός ενώπιόν του· πόσο μάλλον αυτοί που κατοικούν σε πήλινες οικίες, από τον οποίο ακριβώς πηλό είμαστε πλασμένοι και εμείς οι ίδιοι. Τους χτύπησε σαν τον σκόρο, και από το πρωί έως το βράδυ δεν υπάρχουν πλέον· επειδή δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν τον εαυτό τους, αφανίστηκαν.

Έπειτα γενικεύει τον λόγο του, για να μη φανεί φορτικός: 4,19β 〈αφού και εμείς είμαστε από τον ίδιο πηλό.〉 Διότι, από την άλλη πλευρά, παρουσιάζει και πάλι τη δύναμη του Θεού και τη δική μας αδυναμία, λέγοντας: 4,19γ 〈τους χτύπησε〉, λέει, 〈όπως ο σκόρος.〉 Δηλαδή: κατέστρεψε εύκολα ακόμη και τα πιο εσωτερικά τους μέρη. 4,20α 〈Από το πρωί〉, λέει, 〈έως το βράδυ, και δεν υπάρχουν πλέον.〉 Δηλαδή: μέσα σε μία ημέρα ή παντοτινά. 4,20β 〈Και επειδή δεν μπορούσαν να βοηθήσουν τον εαυτό τους, χάθηκαν.〉 Δηλαδή: ότι κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στον Θεό. Δεν μπορούμε, δε, να βοηθήσουμε τον εαυτό μας, τόσο εξαιτίας της υπεροχής της φύσεως του Θεού όσο και εξαιτίας του πλήθους των κακών. Διότι, αυτά που έχει αποφασίσει η άγια χείρα, ποιος θα τα ματαιώσει; 4,21α 〈Διότι φύσηξε εναντίον τους και πέθαναν,〉 21β 〈και εξαιτίας του ότι δεν είχαν σοφία, χάθηκαν.〉 Διότι τίποτα δεν είναι ισχυρότερο από τον σοφό. Αυτό τους έκανε εύκολα υποχείρια και στον Θεό· είναι, λοιπόν, ευάλωτοι κατά κύριο λόγο από την ίδια τους τη φύση, και έπειτα από την κακία και την ασέβειά τους. 5,1α 〈Επικαλέσου, λοιπόν, μήπως κάποιος σε εισακούσει,〉 1β 〈ή μήπως δεις κάποιον από τους αγίους αγγέλους.〉 Και από αυτό καταδεικνύει την υπεροχή. Επειδή, δηλαδή, ήταν επόμενο ο Ιώβ να εξετάζει την κατάστασή του με βάση τους δικούς του λογισμούς, δες τι λέει: «Μη μου το λες αυτό. Μέγας είναι ο Θεός, κάνει πολλά, τα οποία εμείς δεν γνωρίζουμε· μεγάλη είναι η δική μας ταπεινότητα, και έχουμε εξοριστεί κάπου μακριά».

«Αν στους δούλους Του δεν έχει εμπιστοσύνη, και στους αγγέλους Του διέκρινε κάποια παρέκκλιση». Ορθώς δε είπε το «διέκρινε»· διότι μέσω αυτού φανερώνει τη σοφία Του, ώστε να μην τους κυριεύσει η έπαρση για το μεγαλείο της φύσεώς τους, αλλά να είναι διαπαντός υποταγμένοι στον Θεό. Εφόσον μάλιστα «διέκρινε σε αυτούς κάποια παρέκκλιση», δηλαδή, τους τιμώρησε επειδή εγκατέλειψαν το δικό τους κατοικητήριο. «Τους πάταξε σαν τον σκόρο, και από το πρωί μέχρι το εσπέρας δεν υπάρχουν πλέον.» Το ότι λοιπόν «Τους πάταξε σαν τον σκόρο», ειπώθηκε αντί του ότι τους κατέστρεψε εύκολα και ως τα κατάβαθά τους. Το δε «φύσηξε», σημαίνει ότι δεν χρειάστηκε κόπο, αλλά απλώς το θέλησε, και δόθηκε τέλος στην ύπαρξή τους.

Αυτό δε έχει λεχθεί μεταφορικά από την εικόνα όσων οργίζονται, οι οποίοι έχουν τη συνήθεια, αντί επιτιμήσεως, να χρησιμοποιούν το ξεφύσημα. Το δε «Από το πρωί έως το βράδυ δεν υπάρχουν πλέον», το είπε είτε διότι ο Ιώβ τα υπέστη όλα αυθημερόν, είτε για να δείξει ότι ο Θεός δεν έχει ανάγκη χρόνου όταν τιμωρεί τους ασεβείς.