Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 4:21

Τους φύσηξε και πέθαναν, επειδή δεν είχαν σοφία. Επικαλέσου, λοιπόν, να δούμε αν κάποιος θα σε εισακούσει, ή αν θα δεις κάποιον από τους αγίους αγγέλους· διότι τον άφρονα τον σκοτώνει η οργή, και τον πλανεμένο τον θανατώνει ο φθόνος. Εγώ ο ίδιος έχω δει άφρονες να βγάζουν ρίζες, αλλά αμέσως καταστράφηκε η κατοικία τους.

Έπειτα γενικεύει τον λόγο του, για να μη φανεί φορτικός: 4,19β 〈αφού και εμείς είμαστε από τον ίδιο πηλό.〉 Διότι, από την άλλη πλευρά, παρουσιάζει και πάλι τη δύναμη του Θεού και τη δική μας αδυναμία, λέγοντας: 4,19γ 〈τους χτύπησε〉, λέει, 〈όπως ο σκόρος.〉 Δηλαδή: κατέστρεψε εύκολα ακόμη και τα πιο εσωτερικά τους μέρη. 4,20α 〈Από το πρωί〉, λέει, 〈έως το βράδυ, και δεν υπάρχουν πλέον.〉 Δηλαδή: μέσα σε μία ημέρα ή παντοτινά. 4,20β 〈Και επειδή δεν μπορούσαν να βοηθήσουν τον εαυτό τους, χάθηκαν.〉 Δηλαδή: ότι κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στον Θεό. Δεν μπορούμε, δε, να βοηθήσουμε τον εαυτό μας, τόσο εξαιτίας της υπεροχής της φύσεως του Θεού όσο και εξαιτίας του πλήθους των κακών. Διότι, αυτά που έχει αποφασίσει η άγια χείρα, ποιος θα τα ματαιώσει; 4,21α 〈Διότι φύσηξε εναντίον τους και πέθαναν,〉 21β 〈και εξαιτίας του ότι δεν είχαν σοφία, χάθηκαν.〉 Διότι τίποτα δεν είναι ισχυρότερο από τον σοφό. Αυτό τους έκανε εύκολα υποχείρια και στον Θεό· είναι, λοιπόν, ευάλωτοι κατά κύριο λόγο από την ίδια τους τη φύση, και έπειτα από την κακία και την ασέβειά τους. 5,1α 〈Επικαλέσου, λοιπόν, μήπως κάποιος σε εισακούσει,〉 1β 〈ή μήπως δεις κάποιον από τους αγίους αγγέλους.〉 Και από αυτό καταδεικνύει την υπεροχή. Επειδή, δηλαδή, ήταν επόμενο ο Ιώβ να εξετάζει την κατάστασή του με βάση τους δικούς του λογισμούς, δες τι λέει: «Μη μου το λες αυτό. Μέγας είναι ο Θεός, κάνει πολλά, τα οποία εμείς δεν γνωρίζουμε· μεγάλη είναι η δική μας ταπεινότητα, και έχουμε εξοριστεί κάπου μακριά».

«Αν στους δούλους Του δεν έχει εμπιστοσύνη, και στους αγγέλους Του διέκρινε κάποια παρέκκλιση». Ορθώς δε είπε το «διέκρινε»· διότι μέσω αυτού φανερώνει τη σοφία Του, ώστε να μην τους κυριεύσει η έπαρση για το μεγαλείο της φύσεώς τους, αλλά να είναι διαπαντός υποταγμένοι στον Θεό. Εφόσον μάλιστα «διέκρινε σε αυτούς κάποια παρέκκλιση», δηλαδή, τους τιμώρησε επειδή εγκατέλειψαν το δικό τους κατοικητήριο. «Τους πάταξε σαν τον σκόρο, και από το πρωί μέχρι το εσπέρας δεν υπάρχουν πλέον.» Το ότι λοιπόν «Τους πάταξε σαν τον σκόρο», ειπώθηκε αντί του ότι τους κατέστρεψε εύκολα και ως τα κατάβαθά τους. Το δε «φύσηξε», σημαίνει ότι δεν χρειάστηκε κόπο, αλλά απλώς το θέλησε, και δόθηκε τέλος στην ύπαρξή τους.

ΤΙΤΛΟΣ ΚΔ΄. — Περί του άφρονος, του ανόητου, του απαίδευτου και του μωρού. «Έχω δει άφρονες να ρίχνουν ρίζες, αλλά αμέσως η κατοικία τους καταστράφηκε.» «Άτιμοι και περιφρονημένοι, στερημένοι από κάθε αγαθό, οι οποίοι μασούσαν ρίζες δέντρων από τη μεγάλη πείνα.» «Καταστράφηκαν επειδή δεν είχαν σοφία.» «Είπε ο άφρων μέσα στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός.» «Μη γίνεστε σαν το άλογο και το μουλάρι, τα οποία δεν έχουν σύνεση.» «Ο άφρων και ο ανόητος θα χαθούν μαζί.» «Από το στόμα του άφρονα βγαίνει ράβδος ύβρεως.» «Για ποιο λόγο υπάρχουν τα χρήματα στα χέρια του άφρονα; Διότι αυτός που δεν έχει νου δεν μπορεί να αποκτήσει σοφία.» «Ο άφρων φανερώνει την οργή του την ίδια κιόλας ημέρα.» «Ο άφρων ξεδιπλώνει τη δική του κακία.» «Η αφροσύνη του ανθρώπου καταστρέφει τους δρόμους του, αλλά η καρδιά του κατηγορεί τον Θεό.» «Το στόμα των αφρόνων αναγγέλλει κακά.» «Ο άφρων, ακόμη και όταν μαστιγώνεται, δεν αισθάνεται.» «Δεν αρμόζει στον άφρονα η πολυτελής ζωή.» «Μην απαντάς στον άφρονα σύμφωνα με την αφροσύνη του, για να μη γίνεις όμοιός του. Αλλά να απαντάς στον άφρονα σύμφωνα με την αφροσύνη του, για να μη φανεί σοφός στα δικά του μάτια.» «Τους απαίδευτους τους συναντά ο θάνατος.» «Οι απαίδευτοι είναι ασυγκράτητοι στη γλώσσα.» «Βαρύς είναι ο λίθος και δυσβάσταχτη η άμμος· όμως η οργή του άφρονα είναι βαρύτερη και από τα δύο.» «Οι άφρονες, επειδή επιθυμούν την ύβρη και έγιναν ασεβείς, μίσησαν τη γνώση.» «Ο ανόητος θα πεθάνει από παγίδα.» «