Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 4:9

«Ποιος καταστράφηκε», λέει, «με τον τρόπο που βλέπουμε αυτούς να καταστρέφονται; Ή ποιος καθαρός χάθηκε, με τον τρόπο που είδα να χάνονται όσοι οργώνουν την ανομία; Εκείνοι δε που τα σπέρνουν, θα θερίσουν οδύνες για τον εαυτό τους.» Πολύ εύστοχα έκανε λόγο για σπορά και όργωμα. Διότι, για να μην πει κάποιος: «Γιατί, λοιπόν, δεν καταστράφηκαν αμέσως;», απαντά: «Ούτε ο σπόρος αποδίδει αμέσως καρπό». «Από πρόσταγμα Κυρίου θα καταστραφούν και από την πνοή της οργής του θα αφανιστούν.» Δες και κάτι άλλο φοβερό: «Μην νομίσεις», λέει, «ότι όσα συνέβησαν προέρχονται από πονηρούς δαίμονες ή από την επιβουλή ανθρώπων· ο Θεός είναι εκείνος που τιμωρεί. Επομένως, είναι αναμφισβήτητο ότι η τιμωρία είναι δίκαιη». «Η δύναμη του λιονταριού, η φωνή της λέαινας και η έπαρση των δρακόντων έσβησε;» Δες τι λέει: «Όπως ακριβώς τα φυσικά πράγματα δεν θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά, παρά μόνο με τον τρόπο που έχουν οριστεί από τη φύση, έτσι», λέει, «συμβαίνει και εδώ, δηλαδή το να καταστρέφονται οι πονηροί και να ευημερούν οι αγαθοί. Μήπως είδες», λέει, «την πορεία της φύσης να διακόπτεται;» Όπως αναφέρει και ο προφήτης για τα αδύνατα: «Θα πορευτούν ποτέ δύο μαζί, εάν δεν έχουν συνεννοηθεί μεταξύ τους; Θα βρυχηθεί το λιοντάρι μέσα από το δάσος, αν δεν έχει θήραμα; Θα βγάλει καθόλου φωνή το μικρό λιοντάρι, εάν δεν έχει αρπάξει κάτι; Θα πέσει το πουλί στην παγίδα χωρίς να υπάρχει κυνηγός; Θα κλείσει η παγίδα χωρίς να συλλάβει κάτι;» Και πάλι: «Μήπως θα τρέξουν άλογα πάνω στους βράχους; Μήπως θα παραμείνουν σιωπηλά μπροστά στα θηλυκά;»

Παρατήρησε δε ότι, εκτός από τις άλλες αρετές, ο Ελιφάζ μαρτυρεί για τον Ιώβ ότι διέθετε και το διδακτικό χάρισμα, και ότι προσέφερε τον παρηγορητικό λόγο με θεία χάρη, ώστε μέσω της παραινέσεως να κάνει να αναθαρρούν όσοι βρίσκονταν σε συμφορές. Αυτά τα λόγια του Ελιφάζ δεν είναι ακόμη σκληρά· τα επόμενα όμως δεν τα εκφέρει πλέον με το ύφος αυτού που παρηγορεί. Διότι άκουσε: «Μήπως ο φόβος σου δεν βρίσκεται στην αφροσύνη; Καθώς και η ελπίδα σου, και η κακία της οδού σου;» Ο δε Ακύλας αποδίδει: «Η υπομονή σου, και η απλότητα των οδών σου». Πλέκει λοιπόν έναν μάταιο συλλογισμό· διότι επειδή ο Ιώβ είπε, "Ο φόβος για τον οποίο ανησυχούσα με βρήκε", ισχυρίζεται ότι "Αυτός ο φόβος βρισκόταν στην αφροσύνη, και η ελπίδα σου προερχόταν από την κακία της καρδιάς σου"· διότι είναι ανόητο, ενώ είναι κανείς αγαθός, να προσδοκά τέτοια πράγματα· επομένως, εσύ ο ίδιος έλεγξες τον εαυτό σου αποδεικνύοντας ότι ζούσες πονηρό βίο· διότι, αν είχες θάρρος για την καθαρότητά σου, ο φόβος σου θα ήταν μάταιος. «Από το πρόσταγμα του Κυρίου θα καταστραφούν· και από το πνεύμα της οργής Του θα αφανιστούν.» Η δε φράση «από το πρόσταγμα του Κυρίου» σημαίνει, λέει, μη νομίσεις ότι αυτά που συνέβησαν προέρχονται από πονηρούς δαίμονες ή από επίβουλους ανθρώπους. Ο Θεός είναι αυτός που τιμωρεί, άρα δεν είναι αναμφισβήτητο ότι η τιμωρία είναι δίκαιη; «Εάν δε είχε υπάρξει κάποιο αληθινό ρήμα στα λόγια σου.» Και το, «Εάν είχε υπάρξει κάποιο αληθινό ρήμα στα λόγια σου», υπονοεί ότι πολλές φορές ο Ιώβ ξεστόμισε κάποια σεμνά λόγια, είτε για να παρακινήσει κάποιους σε ζήλο, είτε εξαιτίας κάποιας άλλης οικονομίας. «

«Και εκείνοι που τον είδαν θα πουν: Πού είναι;» «Οργή θα επιπέσει στους αμαρτωλούς, και τότε θα γνωρίσουν πού βρίσκεται η ύλη τους.» «Εκείνοι που σπέρνουν άτοπες πράξεις, θα θερίσουν οδύνες. Από το πρόσταγμα του Κυρίου θα εξολοθρευθούν, και από την πνοή της οργής του θα αφανιστούν.» «Ποιος στάθηκε σταθερός μπροστά στο πρόσωπο του ασεβούς; Το φως των ασεβών θα σβήσει.» «Τα πρόσωπα των ασεβών θα γεμίσουν με ατιμία.» «Όλη η ζωή του ασεβούς περνά μέσα σε αγωνία· όταν νομίζει ότι ειρηνεύει, θα έρθει η καταστροφή του.» «Η ελπίδα του ασεβούς θα χαθεί· διότι το σπίτι του θα μείνει ακατοίκητο. Και η σκηνή του θα μεταβληθεί σε ιστό αράχνης.» «Ημέρα οργής θα επέλθει σε αυτόν.» «Το λυχνάρι των ασεβών θα σβήσει. Θα έρθει σε αυτούς η καταστροφή, και θα γίνουν σαν το άχυρο μπροστά στον άνεμο.» «Τα μάτια των ασεβών θα λιώσουν. Διότι η ελπίδα τους είναι η απώλεια.» «Εκείνος που αγαπά την αδικία, μισεί τη δική του ψυχή.» «Οι αμαρτίες ελαττώνουν τις φυλές.» «Οι παρανομίες αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο, και ο καθένας σφίγγεται με τα δεσμά των δικών του αμαρτιών.» «Δεν θα κατοικήσει μαζί σου αυτός που πονηρεύεται, ούτε θα παραμείνουν.» «Θα λάβει τέλος, λοιπόν, η πονηρία των αμαρτωλών, και εσύ θα κατευθύνεις.» «Σύντριψε τον βραχίονα του αμαρτωλού και του πονηρού.» «Η ανάμνησή του χάθηκε με πάταγο.» «Θα βρέξει πάνω στους αμαρτωλούς παγίδες, φωτιά και θειάφι.» «Πολλές είναι οι μάστιγες του αμαρτωλού» «Το δε πρόσωπο του Κυρίου στρέφεται εναντίον εκείνων που πράττουν το κακό, για να τους εξολοθρεύσει.» «Ο θάνατος των αμαρτωλών είναι κακός, και εκείνοι που μισούν τον δίκαιο.» «

Η ομορφιά του πλούτου δεν βρίσκεται στα πουγκιά, αλλά στη συνδρομή προς εκείνους που έχουν ανάγκη. ΤΙΤΛΟΣ Θʹ. — Περί εκείνων που δεν κάνουν ελεημοσύνη, αλλά πλεονεκτούν, και περί των φειδωλών που αγαπούν τον πλούτο και των φιλάργυρων. «Το στόμα του αδίκου φράχτηκε. Όσα εκείνοι θέρισαν, θα τα φάνε οι δίκαιοι· και οι ίδιοι δεν θα γλιτώσουν από τα δεινά.» «Οι ασεβείς ξεπέρασαν τα όρια, άρπαξαν το κοπάδι μαζί με τον βοσκό και έφυγαν, πήραν το υποζύγιο των ορφανών, πήραν ως ενέχυρο το βόδι της χήρας. Εξέτρεψαν τους αδύναμους από τον δίκαιο δρόμο και περικύκλωσαν όλοι μαζί τους πράους της γης.» «Αυτοί που σπέρνουν αδικίες, θα θερίσουν οδύνες για τους εαυτούς τους, από το πρόσταγμα του Κυρίου θα καταστραφούν και από την πνοή της οργής του θα αφανιστούν.» «Αυτός γνωρίζει τα έργα των ανόμων· και βλέποντας τις αδικίες δεν θα τις παραβλέψει.» «Δεν υπάρχει τόπος για να κρυφτούν αυτοί που πράττουν τα άνομα.» Σε κενά και μάταια πράγματα κοπίασε συγκεντρώνοντας πλούτο, από τον οποίο δεν πρόκειται να γευτεί. Διότι κατέστρεψε τα σπίτια πολλών αδυνάτων. Άρπαξε τα προς το ζην των ορφανών και δεν τα αποκατέστησε. Δεν υπάρχει γι' αυτόν σωτηρία στα υπάρχοντά του· μέσα στην απληστία του δεν πρόκειται να σωθεί. Τα αγαθά του δεν θα ανθίσουν.