Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 40:16

Του υπέβαλλε στον νου την αδυναμία του σώματος και τη μεγάλη διάρκεια του χρόνου. 3. Και γενικά σήκωσε εναντίον του μεγάλο κονιορτό λογισμών στη διάνοιά του, θέλοντας να τον αποσπάσει από την ορθή του προαίρεση. Όταν όμως ο εχθρός είδε τον εαυτό του να είναι αδύναμος μπροστά στην πρόθεση του Αντωνίου και μάλλον να καταβάλλεται από τη σταθερότητα εκείνου, να ανατρέπεται από την πίστη του και να καταπίπτει από τις συνεχείς προσευχές του Αντωνίου, τότε πια, έχοντας θάρρος στα όπλα του που βρίσκονται στον ομφαλό της κοιλιάς και καυχώμενος για αυτά (διότι αυτές είναι οι πρώτες του ενέδρες εναντίον των νέων), επιτίθεται εναντίον του νέου, ταράσσοντάς τον τη νύχτα και ενοχλώντας τον τόσο πολύ την ημέρα, ώστε και όσοι τους έβλεπαν να αντιλαμβάνονται την πάλη που διεξαγόταν μεταξύ των δύο. 4. Διότι ο μεν του υπέβαλλε ρυπαρούς λογισμούς, ο δε τους ανέτρεπε με τις προσευχές του. Και ο μεν προσπαθούσε να τον διεγείρει, ενώ ο δε, σαν να κοκκίνιζε από ντροπή, οχύρωνε το σώμα του με την πίστη και τις νηστείες. 5. Και ο άθλιος διάβολος έφτασε στο σημείο να παίρνει τη μορφή γυναίκας τη νύχτα και να τη μιμείται με κάθε τρόπο, μόνο και μόνο για να εξαπατήσει τον Αντώνιο. Εκείνος όμως, φέρνοντας στον νου του τον Χριστό και την πνευματική ευγένεια που αντλούσε από Αυτόν, και αναλογιζόμενος τη νοερή φύση της ψυχής, έσβηνε τον άνθρακα της πλάνης εκείνου. 6. Και πάλι ο εχθρός του υπέβαλλε το θέλγητρο της ηδονής.

Αν δε αυτοί που βρίσκονται πάνω σε αυτά τα τείχη δεν περιφρονούν μόνο τα ποικίλα εδέσματα, αλλά και παρασκευάζουν το ψωμί τους ακόμη πιο φτωχικό, αυτοί κυρίως, μέσω της εγκράτειας, ανατρέπουν και τη σκηνή της Μαδιάμ. Διότι κάτι τέτοιο προτυπώνει και η ιστορία του Γεδεών: «Ιδού», λέει, «μια κριθαρένια κουλούρα κυλούσε προς το στρατόπεδο της Μαδιάμ». Αυτός ο κριθαρένιος άρτος φανέρωνε την απλότητα και την εγκράτεια εκείνων που εκστράτευσαν μαζί με τον Γεδεών, ακόμη και ως προς τις απολύτως αναγκαίες τροφές. «Και έφτασε», λέει, «μέχρι τη σκηνή της Μαδιάμ, τη χτύπησε και την κατέστρεψε». Σκηνή δε που καταστρέφεται από την κριθαρένια κουλούρα είναι οπωσδήποτε η ορμητική επιθυμία του λαιμού και της κοιλιάς, της οποίας η μανία εξαλείφεται με τη νηστεία και με την καθιέρωση μιας λιτής τράπεζας. Ο Δανιήλ, ο άνδρας των επιθυμιών, δεν εξόντωσε μόνο τον δράκοντα με ένα ζυμάρι, τον θεό εκείνων που θεός τους είναι η κοιλιά και ο οποίος έχει τη δύναμή του στην οσφύ και στον ομφαλό της κοιλιάς, αλλά, αφού για πολλές εβδομάδες δεν έφαγε εκλεκτό ψωμί ούτε ήπιε κρασί, είδε πρωτοφανή οράματα και δέχθηκε την εμφάνιση αρχαγγέλου.

Λόγος Κυρίου: Θα ομολογήσω, λοιπόν, ότι η δεξιά σου δύναται [να σώσει]. Αλλά, ιδού, υπάρχουν θηρία κοντά σου που τρώνε χόρτο όπως τα βόδια. Η δε δύναμή του βρίσκεται στον ομφαλό της κοιλιάς του. Σήκωσε την ουρά του όρθια σαν κυπαρίσσι. Τα πλευρά του είναι πλευρά χάλκινα· η δε ράχη του είναι από χυτό σίδηρο. Κοιμάται κάτω από όλα τα δέντρα. Θα σύρεις δε, λέγει, το λιοντάρι με το αγκίστρι; Και θα περάσεις χαλινάρι γύρω από τη μύτη του;

Τίποτα απολύτως δεν μπορεί να αντιταχθεί στον Κύριο, ούτε χρόνος, ούτε τόπος, ούτε πράγμα, ούτε ο διάβολος που βρυχάται, ούτε οι δαίμονες που πολεμούν, ούτε ασθένεια ψυχική ή σωματική, ούτε οι στειρώσεις των λογισμών, ούτε ο νόμος των μελών της σάρκας και του αίματος, για τα οποία καυχιέται ο Σατανάς και δράκοντας, ο οποίος έχει την ισχύ του στην οσφύ και τη γεμάτη βδελυγμία δύναμή του στον ομφαλό της κοιλιάς· ούτε η χείριστη και πολυπαθής έξη· ούτε η πολυετής και χρόνια συνήθεια.

Η δε ζώνη, επειδή κατασκευάζεται από νεκρά δέρματα και περισφίγγει την οσφύ και τον ομφαλό, συμβολίζει τη νέκρωση μέσω της εγκράτειας και το γεγονός ότι αυτή πρέπει πάντοτε να επιβάλλεται επί της δυνάμεως και της ενεργείας της κακίας· διότι η δύναμη της αντίπαλης κυριαρχίας του πονηρού βρίσκεται, σύμφωνα με τον Ιώβ, στον ομφαλό της κοιλίας, και η οσφύς, κατά τον μακάριο Δαβίδ, γεμίζει από δαιμονικούς εμπαιγμούς· και εμπαιγμοί είναι οι διάφορες ενέργειες της πορνείας.