Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 40:20

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐπελθὼν δὲ ἐπ᾿ ὄρος ἀκρότομον ἐποίησε χαρμονὴν τετράποσιν ἐν τῷ ταρτάρῳ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὴν τριήμερον προθεσμίαν τῆς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀναστάσεως
Βούλεσθέ τι καὶ περὶ τῆς τριημέρου προθεσμίας μαθεῖν; ἀρκεῖ τοσοῦτον εἰπεῖν, ὅτι ἐν οὕτω ὀλίγῳ τῷ χρονικῷ διαστήματι ἤρκεσεν ἡ παντοδύναμος σοφία ἐν τῇ καρδίᾳ γενομένη τῆς γῆς τὸν μέγαν ἐκεῖνον νοῦν τὸν ἐν αὐτῇ διαιτώμενον καταμωρᾶναι· οὕτω γὰρ ὁ προφήτης αὐτὸν κατονομάζει μέγαν νοῦν αὐτὸν ἀποκαλῶν καὶ Ἀσσύριον. ἐπεὶ οὖν ἑστία τίς ἐστι τοῦ νοῦ ἡ καρδία (ἐν ταύτῃ γὰρ τὸ ἡγεμονικὸν εἶναι πεπίστευται), διὰ τοῦτο γίνεται ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς ὁ κύριος, ἥτις ἐστὶ τοῦ νοῦ ἐκείνου τοῦ πονηροῦ ἐνδιαίτημα ὥστε τὴν βουλὴν αὐτοῦ μωρᾶναι, καθὼς ἡ προφητεία φησίν, καὶ δράξασθαι τὸν σοφὸν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ καὶ περιτρέψαι αὐτῷ πρὸς τὸ ἐναντίον τὰ σοφὰ ἐγχειρήματα. ἐπειδὴ γὰρ ἀμήχανον ἦν τὸν ἄρχοντα τοῦ σκότους ἀκράτῳ προσμῖξαι τῇ τοῦ φωτὸς παρουσίᾳ μὴ σαρκός τινα μοῖραν ἐν αὐτῷ θεωρήσαντα, διὰ τοῦτο, ὡς εἶδε τὴν θεόφορον σάρκα εἶδε δὲ καὶ τὰ δι᾽ αὐτῆς ἐνεργούμενα παρὰ τῆς θεότητος θαύματα, ἤλπισεν, εἰ τῆς σαρκὸς διὰ τοῦ θανάτου κρατήσειε, καὶ πάσης τῆς ἐν αὐτῇ κατακρατήσειν δυνάμεως. καὶ τούτου χάριν τὸ τῆς σαρκὸς δέλεαρ περιχανὼν τῷ τῆς θεότητος ἀγκίστρῳ περιεπάρη καὶ οὕτως ἤχθη ὁ δράκων διὰ τοῦ ἀγκίστρου, καθώς φησιν τῷ Ἰὼβ ὁ προαναφωνήσας δι᾽ ἑαυτοῦ τὸ ἐσόμενον λέγων ὅτι Ἄξεις τὸν δράκοντα ἐν ἀγκίστρῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θέλετε να μάθετε κάτι και για την τριήμερη προθεσμία; Αρκεί να λεχθεί τούτο μόνο, ότι σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα η παντοδύναμη σοφία, αφού βρέθηκε στην καρδιά της γης, αρκούσε για να απομωράνει εκείνον τον μέγα νου που κατοικούσε σε αυτήν. Διότι έτσι τον ονομάζει ο προφήτης, αποκαλώντας τον μέγα νου και Ασσύριο. Επειδή λοιπόν η καρδιά είναι κατά κάποιον τρόπο εστία του νου (διότι πιστεύεται ότι σε αυτήν εδρεύει το ηγεμονικό), για τον λόγο αυτό ο Κύριος βρίσκεται στην καρδιά της γης, η οποία αποτελεί κατοικία εκείνου του πονηρού νου, ώστε να απομωράνει τη βουλή του, όπως αναφέρει η προφητεία, και να συλλάβει τον σοφό στην πανουργία του και να ανατρέψει σε αντίθετο αποτέλεσμα τα σοφά του εγχειρήματα. Επειδή ακριβώς ήταν αδύνατον ο άρχοντας του σκότους να προσεγγίσει την άκρατη παρουσία του φωτός, αν δεν έβλεπε σε αυτήν κάποιο μερίδιο σαρκός, γι' αυτό, όταν είδε τη θεοφόρο σάρκα και είδε επίσης τα θαύματα που ενεργούνταν μέσω αυτής από τη θεότητα, ήλπισε ότι, εάν κατάφερνε να κυριεύσει τη σάρκα μέσω του θανάτου, θα κυρίευε και όλη τη δύναμη που υπήρχε μέσα της. Και για τον λόγο αυτό, ανοίγοντας το στόμα του στο δόλωμα της σαρκός, καρφώθηκε στο αγκίστρι της θεότητος, και έτσι ο δράκοντας σύρθηκε από το αγκίστρι, όπως λέει στον Ιώβ Εκείνος που προανήγγειλε μέσω του εαυτού Του τα μέλλοντα, λέγοντας: «Θα σύρεις τον δράκοντα με αγκίστρι».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
εἶτα λέγει περὶ δύο τινῶν, τοῦ μὲν χερσαίου τοῦ δὲ ἐνύδρου καὶ θαλαττίου. καὶ οὐκ ἀγνοοῦμεν, ὅτι πολλοὶ περὶ τοῦ διαβόλου ταῦτα εἰρῆσθαι νομίζουσι κατὰ ἀναγωγὴν ἐκλαμβάνοντες. δεῖ δὲ πρότερον τῆς ἱστορίας ἐπιμεληθῆναι καὶ τότε, εἴ τι τὸν ἀκροατὴν ὠφελεῖ καὶ ἐκ τῆς ἀναγωγῆς, μὴ παριδεῖν. πάντα γὰρ πρὸς οἰκοδομὴν γινέσθω, φησίν. εἶτά φησιν· 40,20a 〈ἐπελθὼν δὲ εἰς ὄρος ἀκρότομον〉 20b 〈ἐποίησε χαρμοσύνην τετράποσιν ἐν τῷ ταρτάρῳ.〉 τουτέστιν· ἀνένευσε τὰ θηρία πρὸς τὰ ὑψηλὰ ἀναχωρήσαντος ἐκείνου. διὰ τοῦτο μεγάλα ἐποίησε ταῦτα τὰ δύο, ἵνα μάθῃς, ὅτι δύναται πάντα τοιαῦτα ποιεῖν, ἀλλ᾽ οὐ ποιεῖ. πρὸς γὰρ τὸ χρήσιμόν σοι πεποίηκεν. ὅρα, πῶς φυλάττει τοὺς οἰκείους νόμους· τὸ μέρος τῆς θαλάσσης, ὅπερ ἐστὶν ἄπλωτον, ταῦτα ἐπινέμεται. «τίς ἡ χρεία;» ἴσως εἴποι τις ἄν. μάλιστα μὲν ἀγνοοῦμεν τὴν ἀπόρρητον αὐτῶν χρείαν· εἰ δὲ χρή τι εἰπεῖν, ὅτι πρὸς θεογνωσίαν ἡμᾶς ἄγει. καθάπερ ἐν τοῖς ἀστράσιν οἱ μὲν πλείους, οἱ δὲ ἐλάττους, καὶ οἱ μὲν μείζους, οἱ δὲ μικροί, οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν θηρίων. εἰ μεγάλα μόνα ἐποίησεν, εἶπες ἄν, ὅτι μικρὰ οὐκ ἠδύνατο. εἰ μικρὰ τὸ ἐναντίον πάλιν, εἰ ἥμερα, εἶπες ἄν, ὅτι ἄγρια οὐκ ἠδύνατο. πολλὴ ποικιλία ἐν τοῖς οὖσιν, ἐν τοῖς ἀψύχοις, ἐν τοῖς κατ᾽ αἴσθησιν, ἐν τοῖς λογικοῖς, ἐν τοῖς ἀλόγοις. «καὶ τί τὸ ὄφελος», φῄς, «τῆς δημιουργίας ἀγνοουμένων ἡμῖν τῶν ἔργων;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα ομιλεί περί δύο τινών, του μεν της ξηράς, του δε ενύδρου και θαλασσίου. Και δεν αγνοούμε ότι πολλοί νομίζουν πως αυτά λέγονται για τον διάβολο, εκλαμβάνοντάς τα με αναγωγική έννοια. Πρέπει όμως πρώτα να δώσουμε προσοχή στην ιστορική σημασία του κειμένου και τότε, εάν κάτι ωφελεί τον ακροατή και από την αναγωγή, να μην το παραβλέψουμε. Διότι, «τα πάντα ας γίνονται προς οικοδομήν», λέγει. Έπειτα λέγει: «Αφού ανέβηκε σε απόκρημνο όρος, έφερε χαρά στα τετράποδα στον τάρταρο». Δηλαδή: τα θηρία ανέκυψαν ανακουφισμένα όταν εκείνο αναχώρησε προς τα υψηλά. Για τον λόγο αυτόν δημιούργησε μεγάλα αυτά τα δύο, ώστε να μάθεις ότι δύναται να δημιουργεί όλα τα παρόμοια μεγέθη, αλλά δεν το πράττει. Διότι τα εδημιούργησε με γνώμονα τη δική σου ωφέλεια. Δες πώς τηρεί τους οικείους νόμους: αυτά διαβιούν σε εκείνο το μέρος της θάλασσας το οποίο είναι ακατάλληλο για πλεύση. «Ποια είναι η χρησιμότητά τους;» ίσως θα έλεγε κάποιος. Πρωτίστως μεν αγνοούμε την απόρρητη χρησιμότητά τους· εάν όμως πρέπει να πούμε κάτι, είναι ότι μας οδηγούν στη θεογνωσία. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τα άστρα, όπου άλλα μεν είναι περισσότερα, άλλα δε λιγότερα, και άλλα μεν μεγαλύτερα, άλλα δε μικρά, έτσι συμβαίνει και με τα θηρία. Εάν είχε δημιουργήσει μόνο μεγάλα, θα έλεγες ότι δεν ηδύνατο να δημιουργήσει μικρά. Εάν είχε δημιουργήσει μικρά, πάλι το αντίθετο· εάν είχε δημιουργήσει ήμερα, θα έλεγες ότι δεν ηδύνατο να πλάσει άγρια. Υπάρχει πολλή ποικιλία στα όντα, στα άψυχα, σε όσα διαθέτουν αισθήσεις, στα λογικά και στα άλογα. «Και ποιο είναι το όφελος», λέγεις, «της δημιουργίας, εφόσον εμείς αγνοούμε τα έργα της;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες