Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 40:31

Ο Ιησούς αγίασε το βάπτισμα βαπτιζόμενος ο ίδιος. Εάν ο Υιός του Θεού βαπτίστηκε, ποιος που καταφρονεί το βάπτισμα μπορεί πλέον να θεωρείται ευσεβής; Βαπτίστηκε δε, όχι για να λάβει συγχώρεση αμαρτιών (διότι ήταν αναμάρτητος), αλλά, όντας αναμάρτητος, βαπτίστηκε για να παράσχει θεία χάρη και αξία στους βαπτιζομένους. Διότι όπως ακριβώς, επειδή τα παιδιά έχουν κοινή συμμετοχή σε αίμα και σάρκα, και αυτός παρομοίως μετείχε σε αυτά, ώστε, γινόμενοι κοινωνοί της ένσαρκης παρουσίας του, να γίνουμε κοινωνοί και της θείας του χάριτος· έτσι βαπτίστηκε ο Ιησούς, ώστε και μέσω αυτού πάλι εμείς, με τη συμμετοχή μας, να λάβουμε μαζί με τη σωτηρία και την αξία. Ο δράκοντας βρισκόταν στα ύδατα σύμφωνα με τον Ιώβ, αυτός που δέχεται τον Ιορδάνη στον οφθαλμό του· επειδή λοιπόν έπρεπε να συντρίψει τα κεφάλια του δράκοντα, κατέβηκε στα ύδατα και έδεσε τον ισχυρό, ώστε να λάβουμε την εξουσία να πατάμε επάνω σε φίδια και σκορπιούς. Το θηρίο δεν ήταν μικρό, αλλά φοβερό. Κανένα αλιευτικό πλοίο δεν μπορούσε να μεταφέρει ούτε ένα λέπι από την ουρά του. Μπροστά του έτρεχε η απώλεια, καταστρέφοντας όσους συναντούσε. Έσπευσε κοντά η ζωή, ώστε πλέον ο θάνατος να φιμωθεί, για να πούμε όλοι εμείς που σωθήκαμε: Πού είναι, θάνατε, το νίκος σου; Πού είναι, άδη, το κεντρί σου; Και το κεντρί του θανάτου καταργείται διά του βαπτίσματος.

Επειδή, αν κάποιος φθείρει τον ναό του Θεού, αυτόν θα τον φθείρει ο Θεός. «Αυτοί που κατεβαίνουν στη θάλασσα.» Εδώ, με τη λέξη θάλασσα πρέπει να εννοήσουμε τον δικό μας βίο, και με τα πλοία τις Εκκλησίες. Γι' αυτά ο Θεός συνομιλεί με τον Ιώβ με τα εξής λόγια: Ακόμη και αν συγκεντρωθεί κάθε πλεούμενο, δεν θα μπορέσουν να σηκώσουν ούτε ένα δέρμα από την ουρά του· και μέσα σε πλοία ψαράδων βρίσκεται το κεφάλι του. Και αναφέρεται στον διάβολο, διότι μπροστά του κάθε ανθρώπινο μέσο ηττάται, ώστε ούτε ένα δέρμα από την ουρά του να μην μπορούν να σηκώσουν ή να αντέξουν· όμως το κεφάλι του, δηλαδή την ειδωλολατρία, η οποία αποτελούσε το αποκορύφωμα όλης της πονηρίας του, το νέκρωσαν οι απόστολοι μέσα στα πλοία των Εκκλησιών. Αυτοί εργάστηκαν σε πολλά ύδατα, δηλαδή κατεργάστηκαν τη σωτηρία των ανθρώπων ανάμεσα στα πλήθη. Είδαν δε και τα έργα του Θεού, τουτέστιν τα δημιουργήματα και τα θαυμάσια, δηλαδή τα σημεία, τα οποία Εκείνος, οικονομόντας τη δική μας σωτηρία, τοποθέτησε στον βυθό, τουτέστιν μέσα στη σοφία Του· με την οποία ο Θεός οικονομεί τα δικά μας πράγματα. Διότι η σοφία του Θεού είναι βάθος, επειδή είναι ακατάληπτη και αμέτρητη.

Όλα δε τα πλοία αν συγκεντρωθούν, δεν πρόκειται να μπορέσουν να μεταφέρουν ούτε ένα δέρμα από την ουρά του. Θεωρεί τον σίδηρο σαν άχυρο και τον χαλκό σαν σάπιο ξύλο. Χάλκινο τόξο δεν πρόκειται να τον τραυματίσει. Έως εδώ, και σταμάτησε να μιλάει ο Ιώβ: Γνωρίζω ότι μπορείς τα πάντα και τίποτε δεν είναι αδύνατο για εσένα. Διότι ποιος είναι αυτός που μπορεί να κρύψει από εσένα τη βουλή του; Θεώρησα δε τον εαυτό μου χώμα και στάχτη. Ο Κύριος ήλεγξε τον Ελιφάζ τον Θαιμανίτη, επειδή αμάρτησε ο ίδιος και οι δύο φίλοι του, καθώς δεν είπε την αλήθεια ενώπιον του Κυρίου, όπως έπραξε ο θεράποντάς Του, ο Ιώβ. Εδώ λαμβάνει χώρα ο εξιλασμός των τριών φίλων διά του Ιώβ, του ιερέα του Θεού. Το πώς ο Κύριος ανύψωσε τον Ιώβ· και αφού αυτός προσευχήθηκε και για τους φίλους του, ο Κύριος τους συγχώρησε την αμαρτία. Το πώς έμαθαν τα γεγονότα όλοι από το γένος του Ιώβ, και ήλθαν προς αυτόν, έφαγαν και ήπιαν μαζί του, και αφού τον θαύμασαν, του έδωσαν ο καθένας από μία αμνάδα και ένα χρυσό τετράδραχμο. Καθώς είναι γεγραμμένο ότι αυτός θα αναστηθεί μαζί με εκείνους που ανασταίνει ο Κύριος. Σε αυτά έγκειται και όλη η δύναμη του βιβλίου του Ιώβ.