Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 41:13

Θεώρησα αναγκαίο, παρακινημένος από εσάς, να διανοίξω την «πτυχή του θώρακα» αυτής της μιαρής αίρεσης και να καταδείξω τη δυσωδία της αφροσύνης της, ώστε εκείνοι μεν που βρίσκονται ακόμη μακριά να την αποφεύγουν, εκείνοι δε που εξαπατήθηκαν από αυτήν να μετανοήσουν και με ανοιχτά τα μάτια της καρδιάς να κατανοήσουν ότι, όπως ακριβώς το σκοτάδι δεν είναι φως ούτε το ψέμα αλήθεια, έτσι ούτε και η αρειανική αίρεση είναι καλή. Αλλά και εκείνοι που τους αποκαλούν Χριστιανούς πλανώνται τα μέγιστα, επειδή ούτε τις Γραφές έχουν μελετήσει ούτε γνωρίζουν καθόλου τον Χριστιανισμό και την πίστη σε αυτόν.

Από το στόμα του εκπορεύονται αναμμένες λαμπάδες, και εκτινάσσονται σπίθες φωτιάς· από τους μυκτήρες του εκπορεύεται καπνός καμινιού που καίγεται με φωτιά ανθράκων. Η ψυχή του είναι άνθρακες· και φλόγα εκπορεύεται από το στόμα του.

Και προσποιούνται ότι μαντεύουν και προλέγουν όσα πρόκειται να συμβούν τις επόμενες ημέρες, και παρουσιάζουν τους εαυτούς τους τόσο ψηλούς ώστε να φτάνουν ως τη στέγη και πλατείς στο μέγεθος, ώστε εκείνους που δεν μπόρεσαν να απατήσουν με τους λογισμούς, να τους συναρπάσουν έστω με τέτοιες φαντασιώσεις. 6. Εάν όμως και πάλι βρουν την ψυχή ασφαλισμένη με την πίστη και την ελπίδα της διανοίας, τότε πλέον φέρνουν τον άρχοντά τους. 1. Και έλεγε ότι αυτοί πολλές φορές εμφανίζονται με τέτοια μορφή, με την οποία ο Κύριος αποκάλυψε τον διάβολο στον Ιώβ λέγοντας: «Τα μάτια του είναι όμοια με του εωσφόρου. Από το στόμα του εκπορεύονται αναμμένες λαμπάδες και εκσφενδονίζονται σπίθες φωτιάς· από τα ρουθούνια του εκπορεύεται καπνός καμινιού που καίει με αναμμένα κάρβουνα. Η ψυχή του είναι κάρβουνα· και φλόγα εκπορεύεται από το στόμα του». 2. Εμφανιζόμενος λοιπόν με τέτοια μορφή ο άρχοντας των δαιμόνων εκφοβίζει, όπως προείπα, λέγοντας μεγάλα λόγια ο πανούργος, όπως πάλι τον έλεγξε ο Κύριος, λέγοντας αφενός στον Ιώβ: «Διότι θεωρεί τον σίδηρο σαν άχυρο, και τον χαλκό σαν σάπιο ξύλο. 3. Θεωρεί δε τη θάλασσα σαν μυροδοχείο, και τον τάρταρο της αβύσσου σαν αιχμάλωτο· θεώρησε την άβυσσο σαν τόπο περιπάτου»· και αφετέρου μέσω του προφήτη: «Είπε ο εχθρός: Θα καταδιώξω και θα τους προφθάσω» και: «Ολόκληρη την οικουμένη θα καταλάβω με το χέρι μου σαν φωλιά και θα την πάρω σαν εγκαταλειμμένα αυγά».

Ο Ιησούς αγίασε το βάπτισμα βαπτιζόμενος ο ίδιος. Εάν ο Υιός του Θεού βαπτίστηκε, ποιος που καταφρονεί το βάπτισμα μπορεί πλέον να θεωρείται ευσεβής; Βαπτίστηκε δε, όχι για να λάβει συγχώρεση αμαρτιών (διότι ήταν αναμάρτητος), αλλά, όντας αναμάρτητος, βαπτίστηκε για να παράσχει θεία χάρη και αξία στους βαπτιζομένους. Διότι όπως ακριβώς, επειδή τα παιδιά έχουν κοινή συμμετοχή σε αίμα και σάρκα, και αυτός παρομοίως μετείχε σε αυτά, ώστε, γινόμενοι κοινωνοί της ένσαρκης παρουσίας του, να γίνουμε κοινωνοί και της θείας του χάριτος· έτσι βαπτίστηκε ο Ιησούς, ώστε και μέσω αυτού πάλι εμείς, με τη συμμετοχή μας, να λάβουμε μαζί με τη σωτηρία και την αξία. Ο δράκοντας βρισκόταν στα ύδατα σύμφωνα με τον Ιώβ, αυτός που δέχεται τον Ιορδάνη στον οφθαλμό του· επειδή λοιπόν έπρεπε να συντρίψει τα κεφάλια του δράκοντα, κατέβηκε στα ύδατα και έδεσε τον ισχυρό, ώστε να λάβουμε την εξουσία να πατάμε επάνω σε φίδια και σκορπιούς. Το θηρίο δεν ήταν μικρό, αλλά φοβερό. Κανένα αλιευτικό πλοίο δεν μπορούσε να μεταφέρει ούτε ένα λέπι από την ουρά του. Μπροστά του έτρεχε η απώλεια, καταστρέφοντας όσους συναντούσε. Έσπευσε κοντά η ζωή, ώστε πλέον ο θάνατος να φιμωθεί, για να πούμε όλοι εμείς που σωθήκαμε: Πού είναι, θάνατε, το νίκος σου; Πού είναι, άδη, το κεντρί σου; Και το κεντρί του θανάτου καταργείται διά του βαπτίσματος.

Όπως ακριβώς στα άγρια δάση και στις συστάδες των αγκαθιών φωλιάζουν τα θηρία και τα ερπετά της γης, έτσι και αυτός ο αρχέκακος δράκοντας, το μεγάλο και παγκόσμιο θηρίο σύμφωνα με τον Ιώβ, κατοικεί κάτω από κάθε λογής δέντρα της ηδυπάθειας. Μπροστά του δε, λέει η Γραφή, τρέχει η απώλεια. Επειδή επιθυμώ να είστε όλοι εσείς ανώτεροι από αυτή την απώλεια και κάνω τα πάντα για αυτό, κοπιάζω για εσάς, αδελφοί, με λόγο και με πνευματική διδασκαλία, καθημερινά μεν σε όσους προσέρχονται, στην Εκκλησία δε και δημόσια προς όλους, όταν το επιτρέπει ο καιρός. Διότι αυτή η διδασκαλία αποκόπτει τα πονηρά άλση, αναμοχλεύει τα βάθη των αμαρτημάτων, στομώνει τα κεντριά της κακίας, θριαμβεύει εναντίον του αρχέκακου δράκοντα, φανερώνει τον αλάνθαστο δρόμο και παρέχει σωτήρια γνώση.

Σήκωσε την ουρά του σαν κυπαρίσσι, και τα νεύρα του είναι συμπλεγμένα σαν σχοινί». «Η ψυχή του είναι κάρβουνα, και η καρδιά του έχει σκληρύνει σαν σίδερο. Ποιος θα αποκαλύψει την όψη του ενδύματός του, και ποιος μπορεί να εισέλθει στην πτυχή του θώρακά του; Τις πύλες του στόματός του μπροστά στο πρόσωπό του ποιος θα τις ανοίξει; Γύρω από τα δόντια του υπάρχει τρόμος, τα σωθικά του είναι χάλκινες ασπίδες. Από το στόμα του εκπορεύονται αναμμένες λαμπάδες, και διασκορπίζονται σπίθες φωτιάς. Από τα ρουθούνια του εκπορεύεται καπνός καμινιού που καίγεται με φωτιά ανθράκων. Η ψυχή του θα αναφλέξει κάρβουνα, και φλόγα εκπορεύεται από το στόμα του.