Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 41:2

Και ο ίδιος ο Κύριος, μιλώντας για τον εαυτό Του, είπε προς τον Ιώβ: Δεν τον είδες ούτε θαύμασες με όσα ειπώθηκαν; Δεν φοβήθηκας ότι έχει ετοιμαστεί για εμένα; Διότι ποιος είναι αυτός που αντιστάθηκε σε εμένα; Ή ποιος θα μου αντισταθεί και θα αντέξει; 〈λγ〉 Ότι θα θεραπεύσει πολλούς— ο Ησαΐας λέει: Λάβετε δύναμη, χέρια χαλαρά και γόνατα παραλυμένα· ενθαρρυνθείτε, οι ολιγόψυχοι στη διάνοια· μη φοβάστε.

Του Ιώβ. Θ΄. Πάλι ο Κύριος, κατά τη θεία αποκάλυψη προς τον Ιώβ, μιλώντας για τον δράκοντα λέει: «Δεν φοβάσαι, επειδή έχει ετοιμαστεί για εμένα;», λέγοντας ότι ο δράκοντας δεν είναι άλλος από τον διάβολο. Πρόσεξε, λοιπόν, αν είναι πρέπον να θεωρήσουμε ότι ο Θεός των όλων το λέει αυτό. Θα ταίριαζε μάλλον περισσότερο στον Κύριο και Σωτήρα μας, για τον οποίο και μόνο έχει ετοιμαστεί ο διάβολος, ο οποίος δεν νικήθηκε από κανέναν άλλον, αλλά υπερίσχυσε σχεδόν επί των πάντων. Αυτόν ακριβώς καθυπέταξε μόνος του ο Λόγος του Θεού, ο οποίος είναι ισχυρότερος όλων, σύμφωνα με το χωρίο: «εκείνος που μέλλει να καθυποτάξει το μέγα κήτος». Και αφού το καθυπέταξε, προτρέπει τους δικούς του μαθητές να έχουν θάρρος λέγοντας: «Θαρσείτε, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο».

Και πώς θα μπορούσε μια ψυχή ενδεδυμένη με σάρκα και τα μάτια των θνητών να δουν τον Ύψιστο Θεό, Αυτόν που βρίσκεται πέρα από τα πάντα, την άτρεπτη και αγέννητη ουσία, εάν δεν λέγαμε ότι ξεκάθαρα και εδώ παρίσταται ο Θεός Λόγος, που αποδεικνύεται Κύριος με ποικίλους τρόπους, συγκαταβαίνοντας από το δικό Του μεγαλείο, όπως μπορεί κανείς να μάθει και από τις ίδιες τις θείες ρήσεις, μέσα από τις οποίες και πάλι ο Κύριος, μιλώντας εκτενώς προς τον Ιώβ για τον διάβολο σαν να επρόκειτο για δράκοντα, επιχειρηματολογούσε: «Δεν φοβάσαι, επειδή έχει ετοιμαστεί για εμένα;» Διότι, για ποιον κύριο αρμόζει να θεωρούμε ότι έχει ετοιμαστεί ο δράκοντας, παρά για τον Θεό Λόγο και Σωτήρα μας; Αυτόν ο οποίος καθαίρεσε τον άρχοντα τούτου του αιώνα, που από παλιά πολιορκούσε το ανθρώπινο γένος, «αφού έλυσε τις ωδίνες του θανάτου», πράγμα που και ο ίδιος φανερώνει λέγοντας: «Ήλθες μήπως στην πηγή της θάλασσας, και περπάτησες στα ίχνη της αβύσσου; Μήπως σου ανοίγονται από φόβο οι πύλες του θανάτου, και οι πυλωροί του άδη βλέποντάς σε έφριξαν;» Και αυτά ευλόγως τα αποκαλύπτει προς τον Ιώβ μετά τον μεγάλο πειρασμό και αγώνα που υπέμεινε, διδάσκοντάς τον ότι αγωνίστηκε εν μέρει, καθώς ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος πόλεμος και αγώνας είχε φυλαχθεί για τον ίδιο τον Κύριο, κατά τον καιρό της παρουσίας Του στον θάνατο. 〈Από τον 90ό Ψαλμό〉. «Διότι Εσύ, Κύριε, είσαι η ελπίδα μου· τον Ύψιστο έθεσες ως καταφυγή σου.