Καὶ προσποιοῦνται μαντεύεσθαι καὶ προλέγειν τὰ μεθ’ ἡμέρας ἐρχόμενα, δεικνύειν τε ἑαυτοὺς ὑψηλοὺς ἄχρι τῆς στέγης φθάνοντας καὶ πλατεῖς τῷ μεγέθει ἵνα, οὓς οὐκ ἠδυνήθησαν ἀπατῆσαι τοῖς λογισμοῖς, κἂν ταῖς τοιαύταις φαντασίαις ὑφαρπάσωσιν. 6. Ἐὰν δὲ καὶ οὕτως εὕρωσι τὴν ψυχὴν ἠσφαλισμένην τῇ πίστει καὶ τῇ ἐλπίδι τῆς διανοίας, λοιπὸν ἐπάγονται τὸν ἄρχοντα ἑαυτῶν. 1. Καὶ φαίνεσθαι αὐτοὺς πολλάκις ἔλεγε τοιούτους, οἷον τὸν διάβολον τῷ Ἰὼβ ὁ Κύριος ἀπεκάλυψε λέγων· «Οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἶδος ἑωσφόρου. Ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύονται λαμπάδες καιόμεναι καὶ διαρριπτοῦνται ἐσχάραι πυρός· ἐκ μυκτήρων αὐτοῦ ἐκπορεύεται καπνὸς καμίνου καιομένης πυρὶ ἀνθράκων. Ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἄνθρακες· φλὸξ δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται.» 2. Τοιοῦτος δὲ φαινόμενος ὁ τῶν δαιμόνων ἄρχων, ἐκφοβεῖ, καθὰ προεῖπον, μεγάλα λαλῶν ὁ πανοῦργος, ὡς πάλιν ἐξήλεγξεν αὐτὸν ὁ Κύριος, τῷ μὲν Ἰὼβ λέγων· «Ἥγηται μὲν γὰρ σίδηρον ἄχυρα, χαλκὸν δὲ ὥσπερ ξύλον σαθρόν. 3. Ἥγηται δὲ τὴν θάλασσαν ὥσπερ ἐξάλειπτρον, τὸν δὲ τάρταρον τῆς ἀβύσσου ὥσπερ αἰχμάλωτον· ἐλογίσατο ἄβυσσον ὡς περίπατον»· διὰ δὲ τοῦ προφήτου· «Εἶπεν ὁ ἐχθρός· Διώξας καταλήψομαι» καί· «Τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψομαι τῇ χειρί μου ὡς νεοσσιὰν καὶ ὡς καταλελειμμένα ᾠὰ ἀρῶ.»
Μετάφραση
Και προσποιούνται ότι μαντεύουν και προλέγουν όσα πρόκειται να συμβούν τις επόμενες ημέρες, και παρουσιάζουν τους εαυτούς τους τόσο ψηλούς ώστε να φτάνουν ως τη στέγη και πλατείς στο μέγεθος, ώστε εκείνους που δεν μπόρεσαν να απατήσουν με τους λογισμούς, να τους συναρπάσουν έστω με τέτοιες φαντασιώσεις. 6. Εάν όμως και πάλι βρουν την ψυχή ασφαλισμένη με την πίστη και την ελπίδα της διανοίας, τότε πλέον φέρνουν τον άρχοντά τους. 1. Και έλεγε ότι αυτοί πολλές φορές εμφανίζονται με τέτοια μορφή, με την οποία ο Κύριος αποκάλυψε τον διάβολο στον Ιώβ λέγοντας: «Τα μάτια του είναι όμοια με του εωσφόρου. Από το στόμα του εκπορεύονται αναμμένες λαμπάδες και εκσφενδονίζονται σπίθες φωτιάς· από τα ρουθούνια του εκπορεύεται καπνός καμινιού που καίει με αναμμένα κάρβουνα. Η ψυχή του είναι κάρβουνα· και φλόγα εκπορεύεται από το στόμα του». 2. Εμφανιζόμενος λοιπόν με τέτοια μορφή ο άρχοντας των δαιμόνων εκφοβίζει, όπως προείπα, λέγοντας μεγάλα λόγια ο πανούργος, όπως πάλι τον έλεγξε ο Κύριος, λέγοντας αφενός στον Ιώβ: «Διότι θεωρεί τον σίδηρο σαν άχυρο, και τον χαλκό σαν σάπιο ξύλο. 3. Θεωρεί δε τη θάλασσα σαν μυροδοχείο, και τον τάρταρο της αβύσσου σαν αιχμάλωτο· θεώρησε την άβυσσο σαν τόπο περιπάτου»· και αφετέρου μέσω του προφήτη: «Είπε ο εχθρός: Θα καταδιώξω και θα τους προφθάσω» και: «Ολόκληρη την οικουμένη θα καταλάβω με το χέρι μου σαν φωλιά και θα την πάρω σαν εγκαταλειμμένα αυγά».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες