Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 41:7

Κοντά στον πάπυρο, στο καλάμι και στο βούρλο. Ίσως δε, μέσω του καλαμιού και του παπύρου, η Γραφή να υπαινίσσεται την ευτέλεια και την πενία του διαβόλου. Τα σπλάχνα του είναι χάλκινες ασπίδες. Αθανάσιος. Παλαιότερα, λοιπόν, ο εχθρός ήταν ιδιαίτερα δραστήριος στο να μηχανεύεται πανουργίες εναντίον των ανθρώπων, και με τα απατηλά του φάσματα εξαπατούσε πολλούς, ενώ ήταν δυσχερής η αντίληψη της απάτης του· ώστε και το Πνεύμα να λέει για αυτόν: «Ποιος θα αποκαλύψει το πρόσωπο του ενδύματός του;» και τα εξής. Διότι δεν φαινόταν αυτό που πραγματικά ήταν, αλλά ανάλογα με την πανουργία που μηχανευόταν, ανάλογα παρουσίαζε φανταστικά και τον εαυτό του. Γι' αυτόν τον λόγο και πολλοί εξαπατώνταν από αυτόν. Όταν όμως ενδήμησε ο Σωτήρας, τότε κάθε απατηλή του φαντασία εκτέθηκε και διαπομπεύθηκε· διότι όσα έπραττε παλαιότερα χωρίς να γίνεται αντιληπτός, αυτά πλέον γίνονται γνωστά με τη χάρη του Χριστού, και σε όσα παλαιότερα εξαπατούσε τους ανθρώπους, σε αυτά τώρα καταπατείται από αυτούς. Διότι από κάθε διαβολική επίθεση και μανία των δαιμόνων, ισχυρότερη είναι η πίστη.

Πώς εκείνος, για τον οποίο λέγονται τόσο μεγάλα πράγματα, ο ανθρωποκτόνος, ο δυνατός στην κακία, του οποίου η γλώσσα είναι σαν ακονισμένο ξυράφι, για τον οποίο λέει ο προφήτης ότι «τα βέλη του δυνατού είναι ακονισμένα μαζί με τα ερημικά κάρβουνα», και «ενεδρεύει σαν λιοντάρι στη φωλιά του», ο μέγας δράκοντας, ο αποστάτης, ο άδης που ανοίγει διάπλατα το στόμα του, ο κοσμοκράτορας της εξουσίας του σκότους, αυτός που έχει το κράτος του θανάτου, και όσα εκ μέρους του διηγείται η προφητεία, αυτός που αφαιρεί τα όρια των εθνών τα οποία έστησε (δηλαδή ο Ύψιστος) σύμφωνα με τον αριθμό των αγγέλων του, αυτός που καταλαμβάνει την οικουμένη σαν φωλιά και την αρπάζει σαν εγκαταλελειμμένα αυγά, αυτός που λέει ότι θα τοποθετήσει τον θρόνο του πάνω από τα σύννεφα και θα γίνει όμοιος με τον Ύψιστο, και όσα φοβερά και φρικτά αναπτύσσει για αυτόν ο λόγος στο βιβλίο του Ιώβ, του οποίου τα πλευρά είναι χάλκινα, η ράχη του από χυτό σίδηρο και τα σπλάχνα του σμυρίτης λίθος, και όλα τα παρόμοια, με τα οποία ο λόγος περιγράφει εκείνη τη φοβερή φύση, αυτός λοιπόν, ο τόσο σπουδαίος και τέτοιας λογής, ο στρατηγός των δαιμονικών λεγεώνων, πώς ονομάζεται από την αληθινή και μόνη Δύναμη; Μικρό αλωπέκιο. Και όλοι όσοι τον περιστοιχίζουν, η υποταγμένη σε αυτόν στρατιά, όλοι εξίσου εξευτελισμένοι κατονομάζονται από Εκείνον που παροτρύνει τους θηρευτές προς την άγρα τους.