Ὡς τῷ κυρίῳ ἔδοξεν (ἔδοξε δὲ πάντως καλῶς), οὕτως καὶ ἐποίησεν· Εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον. Ὁρᾷς πόσον τὸ ὕψος τῆς τοῦ ἀθλητοῦ μεγαλοφυΐας· τὸν τῆς θλίψεως καιρὸν εἰς ἐπίσκεψιν τῆς περὶ τῶν ὄντων φιλοσοφίας μετέστησεν. ᾔδει γὰρ ἀκριβῶς, ὅτι ἡ ὄντως ζωὴ δι᾽ ἐλπίδος ἀπόκειται, ἡ δὲ παροῦσα ζωὴ οἱονεὶ σπέρμα τῆς μελλούσης ἐστίν. πολὺ δὲ διενήνοχε τῶν παρόντων τὰ προσδοκώμενα, ὅσον διαφέρει ὁ στάχυς τοῦ κόκκου ὅθεν ἐκφύεται. ὁ νῦν βίος ἀναλογεῖ πρὸς τὸν κόκκον, ὁ δὲ προσδοκώμενος βίος ἐν τῷ κάλλει τοῦ στάχυος δείκνυται· Δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν, καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν. πρὸς ταῦτα βλέπων ὁ Ἰὼβ συγχαίρει τοῖς τέκνοις τῆς εὐκληρίας, ὡς θᾶττον ἐκλυθεῖσι τῶν τοῦ βίου δεσμῶν. τεκμήριον δὲ ὅτι τῆς ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ τὸ διπλάσιον ἀντὶ τῶν ἀφαιρεθέντων πάντων ὑποσχομένης, ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασι διπλασιασθείσης τῆς ἀντιδόσεως, μόνων τῶν τέκνων τὸν διπλασιασμὸν οὐκ ἐζήτησεν, ἀλλὰ δέκα μόνα ἀντὶ τῶν ἀφαιρεθέντων δέδοται. ἐπειδὴ δὲ αἱ τῶν ἀνθρώπων ψυχαὶ εἰς ἀεὶ διαμένουσιν, τούτου χάριν τῶν ἀπολλυμένων διπλασίαν δέχεται τὴν ἀντίδοσιν, ἐπὶ δὲ τῶν τέκνων τὰ ἐπιγενόμενα τοῖς προγεννηθεῖσι συναριθμεῖται ὡς πάντων τῷ θεῷ ζώντων, καὶ οὐδὲν τοῦ προσκαίρου θανάτου τοὺς κατοιχομένους πρὸς τὸ εἶναι κωλύοντος.
Μετάφραση
Όπως φάνηκε καλό στον Κύριο (και βεβαίως φάνηκε καλό), έτσι και έπραξε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο. Βλέπεις πόσο είναι το ύψος της μεγαλοφυΐας του αθλητή; Τον καιρό της θλίψης τον μετέτρεψε σε μελέτη της φιλοσοφίας περί των όντων. Διότι γνώριζε με ακρίβεια ότι η αληθινή ζωή εναπόκειται στην ελπίδα, ενώ η παρούσα ζωή είναι τρόπον τινά ο σπόρος της μελλοντικής. Και διαφέρουν πολύ τα προσδοκώμενα από τα παρόντα, όσο διαφέρει το στάχυ από τον κόκκο από τον οποίο βλασταίνει. Ο τωρινός βίος αναλογεί στον κόκκο, ενώ ο προσδοκώμενος βίος φανερώνεται στο κάλλος του σταχυού. Διότι πρέπει το φθαρτό τούτο να ενδυθεί την αφθαρσία, και το θνητό τούτο να ενδυθεί την αθανασία. Αποβλέποντας σε αυτά, ο Ιώβ συγχαίρει τα τέκνα του για την ευκληρία τους, επειδή ελευθερώθηκαν ταχύτερα από τα δεσμά του βίου. Τεκμήριο δε αποτελεί το ότι, παρόλο που η επαγγελία του Θεού υποσχέθηκε το διπλάσιο αντί για όλα όσα του αφαιρέθηκαν, και ενώ σε όλα τα άλλα διπλασιάστηκε η ανταπόδοση, μόνο για τα τέκνα δεν ζήτησε τον διπλασιασμό, αλλά του δόθηκαν μόνο δέκα αντί για εκείνα που του αφαιρέθηκαν. Επειδή δε οι ψυχές των ανθρώπων διαμένουν αιώνια, για τον λόγο αυτό, για τα μεν απολλύμενα δέχεται διπλή την ανταπόδοση, ενώ ως προς τα τέκνα, τα επιγενόμενα συναριθμούνται με τα προγεννηθέντα, διότι όλοι ζουν για τον Θεό, και ο πρόσκαιρος θάνατος διόλου δεν εμποδίζει από το να υπάρχουν εκείνους που έχουν αναχωρήσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες