Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 42:13

Όπως φάνηκε καλό στον Κύριο (και βεβαίως φάνηκε καλό), έτσι και έπραξε· ας είναι το όνομα του Κυρίου ευλογημένο. Βλέπεις πόσο είναι το ύψος της μεγαλοφυΐας του αθλητή; Τον καιρό της θλίψης τον μετέτρεψε σε μελέτη της φιλοσοφίας περί των όντων. Διότι γνώριζε με ακρίβεια ότι η αληθινή ζωή εναπόκειται στην ελπίδα, ενώ η παρούσα ζωή είναι τρόπον τινά ο σπόρος της μελλοντικής. Και διαφέρουν πολύ τα προσδοκώμενα από τα παρόντα, όσο διαφέρει το στάχυ από τον κόκκο από τον οποίο βλασταίνει. Ο τωρινός βίος αναλογεί στον κόκκο, ενώ ο προσδοκώμενος βίος φανερώνεται στο κάλλος του σταχυού. Διότι πρέπει το φθαρτό τούτο να ενδυθεί την αφθαρσία, και το θνητό τούτο να ενδυθεί την αθανασία. Αποβλέποντας σε αυτά, ο Ιώβ συγχαίρει τα τέκνα του για την ευκληρία τους, επειδή ελευθερώθηκαν ταχύτερα από τα δεσμά του βίου. Τεκμήριο δε αποτελεί το ότι, παρόλο που η επαγγελία του Θεού υποσχέθηκε το διπλάσιο αντί για όλα όσα του αφαιρέθηκαν, και ενώ σε όλα τα άλλα διπλασιάστηκε η ανταπόδοση, μόνο για τα τέκνα δεν ζήτησε τον διπλασιασμό, αλλά του δόθηκαν μόνο δέκα αντί για εκείνα που του αφαιρέθηκαν. Επειδή δε οι ψυχές των ανθρώπων διαμένουν αιώνια, για τον λόγο αυτό, για τα μεν απολλύμενα δέχεται διπλή την ανταπόδοση, ενώ ως προς τα τέκνα, τα επιγενόμενα συναριθμούνται με τα προγεννηθέντα, διότι όλοι ζουν για τον Θεό, και ο πρόσκαιρος θάνατος διόλου δεν εμποδίζει από το να υπάρχουν εκείνους που έχουν αναχωρήσει.

Και όλα είχαν μεταβληθεί γι' αυτόν και ήταν διπλάσια· «γεννήθηκαν δε σε αυτόν», λέγει, «επτά υιοί και τρεις θυγατέρες». Έπειτα αναφέρει και τα ονόματά τους, τα οποία ίσως τους τα έδωσε από τα γεγονότα που συνέβησαν, ονομάζοντάς τες Ημέρα, Κασσία και Αμαλθείας Κέρας. Έπειτα κάνει λόγο και για τους βασιλείς, και ότι αυτός ήταν ο πέμπτος απόγονος του Αβραάμ. Οι Ιουδαίοι βρίσκονταν ακόμη στην Αίγυπτο, και επρόκειτο πλέον να ανέλθουν, ώστε, αν βέβαια το επιθυμούσαν, θα έβρισκαν ένα διόλου μικρό έναυσμα ευσέβειας· διότι δεν ήταν φυσικό να περάσει απαρατήρητο. Εάν δηλαδή ακόμη και τώρα επιδεικνύονται τα λείψανα, πολύ περισσότερο τότε θα είχαν φανεί, καθώς τα γεγονότα ήταν πρόσφατα και το μέγεθος των όσων είχαν συμβεί, και όλοι στην Αραβία θα τα είχαν μάθει. Αυτά λοιπόν εμείς τα είπαμε με συντομία. Είναι όμως δυνατόν σε όποιον το επιθυμεί, μελετώντας με ακρίβεια τα κείμενα, να βρει και κάτι περισσότερο από όσα ελέχθησαν από εμάς. Διότι, «δίδε σε σοφό», λέγει, «αφορμή και θα γίνει σοφότερος». Ο καθένας επομένως από τους αναγνώστες, ατενίζοντας αυτόν τον γενναίο αθλητή σαν σε κάποια αρχέτυπη εικόνα, ας μιμείται την ανδρεία του, ας ζηλώνει την υπομονή του, ώστε, βαδίζοντας την ίδια οδό με αυτόν και παρατασσόμενος γενναία απέναντι σε όλες τις μηχανουργίες του διαβόλου, να μπορέσει να επιτύχει τα αγαθά που έχουν υποσχεθεί σε όσους αγαπούν τον Θεό· με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, μαζί με τον οποίο στον Πατέρα και στο Άγιο Πνεύμα ανήκει η δόξα, το κράτος και η τιμή, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.