οἷον ταυτὶ τὰ θηρία οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦμεν, ἀλλ᾽ οἱ πλέοντες τὴν θάλασσαν ἴσασι καὶ ἀπαγγέλλουσι τοῖς ἀγνοοῦσιν, οἳ πρὸς τὰς ἐρημίας ἐλθόντες οὐκ ἀγνοοῦσιν. εἶτά φησιν· 40,30a 〈ἐνσιτοῦνται δὲ αὐτὸν ἔθνη〉 30b 〈καὶ μεριοῦνται αὐτὸν Φοινίκων γένη;〉 τουτέστιν· τοσοῦτος ὁ τοῦ σώματος ὄγκος ἐστίν, ὡς δυνηθῆναι ὁλοκλήρῳ ἔθνει ἀρκέσαι. οὐ γὰρ δὴ ὡς τούτου μέλλοντος γίνεσθαι ταῦτά φησιν. καὶ Φοινίκων ἐμνήσθη διὰ τὴν ἐμπορίαν. 40,32a 〈ἐπίθες δὲ ἐπ᾽ αὐτῷ χεῖρά σου〉 32b 〈μνησθεὶς πολέμου τοῦ γενομένου ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ,〉 32c 〈καὶ μηκέτι γινέσθω.〉 πόλεμον ἐνταῦθα λέγει τὴν ταραχήν, τὴν ἀγριότητα. «μετὰ τὸ χρέμψασθαι αὐτὸ φῶς γίνεται», φησίν. τοιοῦτόν ἐστι τὸ θηρίον ἄγριον καὶ δυνατὸν καὶ ἀκατάπληκτον. εἶτα μετὰ ταῦτά φησιν· 42,1 ΥΠΟΛΑΒΩΝ ΔΕ ΙΩΒ ΛΕΓΕΙ ΤΩ ΚΥΡΙΩ· 42,2a 〈οἶδα, ὅτι πάντα δύνασαι,〉 2b 〈ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐδέν.〉 42,3a 〈τίς γάρ ἐστιν ὁ κρύπτων σε βουλήν,〉 3b 〈φειδόμενος δὲ ῥημάτων καὶ σὲ οἴεται κρύπτειν;〉 εἶτά φησιν· 42,5a 〈ἕως μὲν ὠτὸς ἀκοῆς ἤκουόν σου τὸ πρότερον,〉 5b 〈νυνὶ δὲ ὀφθαλμοῖς σε ἑώρακα.〉 οὐκ ἐπειδὴ ὀφθαλμοῖς εἶδεν, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ σαφέστερον ἤκουσεν. 42,6a 〈διὸ ἐφαύλισα ἐμαυτὸν καὶ ἐτάκην,〉 6b 〈ἥγημαι δὲ ἐμαυτὸν γῆν καὶ σποδόν.〉 τοιοῦτόν ἐστιν, ὃ ἔλεγεν πρὸς αὐτόν· ἄλλως με οἴει σοι κεχρηματικέναι ἢ ἵνα δίκαιος ἀναφανῇς; «
Μετάφραση
Όπως για παράδειγμα αυτά τα θηρία οι περισσότεροι από εμάς τα αγνοούμε, αλλά όσοι πλέουν στη θάλασσα τα γνωρίζουν και τα διηγούνται σε όσους τα αγνοούν, οι οποίοι πηγαίνοντας στις ερήμους δεν τα αγνοούν. Έπειτα λέει: 40,30a 〈Θα τραφούν άραγε από αυτόν τα έθνη〉 30b 〈και θα τον διαμοιράσουν τα γένη των Φοινίκων;〉 Δηλαδή: τόσο μεγάλος είναι ο όγκος του σώματός του, ώστε να δύναται να επαρκέσει σε ολόκληρο έθνος. Διότι, βεβαίως, δεν τα λέει αυτά με την έννοια ότι πρόκειται πράγματι να συμβεί αυτό. Και αναφέρθηκε στους Φοίνικες λόγω του εμπορίου. 40,32a 〈Θέσε επάνω του το χέρι σου〉 32b 〈ενθυμούμενος τον πόλεμο που γίνεται στο σώμα του,〉 32c 〈και ας μη γίνει πλέον.〉 Πόλεμο ενταύθα ονομάζει την ταραχή, την αγριότητα. «Μετά το φτέρνισμά του αναδύεται φως», λέει. Τέτοιο είναι το θηρίο, άγριο, δυνατό και ατρόμητο. Στη συνέχεια, μετά από αυτά λέει: 42,1 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ Ο ΙΩΒ ΛΕΕΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ: 42,2a 〈Γνωρίζω ότι τα πάντα δύνασαι,〉 2b 〈και τίποτα δεν είναι αδύνατο για εσένα.〉 42,3a 〈Διότι ποιος είναι αυτός που κρύβει από εσένα τη βουλή του,〉 3b 〈και αποκρύπτοντας τα λόγια νομίζει ότι τα κρύβει από εσένα;〉 Έπειτα λέει: 42,5a 〈Μέχρι πρότινος σε άκουγα μόνο από την ακοή του ωτός,〉 5b 〈τώρα όμως σε είδα με τους οφθαλμούς μου.〉 Όχι επειδή τον είδε με τους οφθαλμούς, αλλά επειδή τον άκουσε πιο ξεκάθαρα. 42,6a 〈Γι' αυτό θεώρησα τον εαυτό μου τιποτένιο και έλιωσα,〉 6b 〈και θεώρησα τον εαυτό μου χώμα και στάχτη.〉 Τέτοιο είναι αυτό που του έλεγε: «Νομίζεις ότι σου απευθύνθηκα για άλλο λόγο, παρά για να αναδειχθείς δίκαιος;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες