Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 5:11

Εάν όμως κάποιοι απειθήσουν σε όσα έχουν ειπωθεί από Αυτόν μέσω ημών, ας γνωρίζουν ότι θα εμπλέξουν τους εαυτούς τους σε παράπτωμα και όχι μικρό κίνδυνο. Εμείς, αντίθετα, θα είμαστε αθώοι από αυτήν την αμαρτία, και θα παρακαλέσουμε απευθύνοντας εκτενή δέηση και ικεσία, ώστε ο Δημιουργός των απάντων, μέσω του αγαπημένου του παιδός, του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, να διαφυλάξει άθραυστο σε όλο τον κόσμο τον μετρημένο αριθμό των εκλεκτών του, μέσω του οποίου μας κάλεσε από το σκοτάδι στο φως, από την άγνοια στην επίγνωση της δόξας του ονόματός του, για να ελπίζουμε στο όνομά σου που είναι η αρχή πάσης κτίσεως, αφού άνοιξες τα μάτια της καρδιάς μας για να γνωρίζουμε εσένα, τον μόνο Ύψιστο εν υψίστοις, τον Άγιο που αναπαύεται εν αγίοις· εσένα που ταπεινώνεις την ύβρι των υπερηφάνων, που διαλύεις τους λογισμούς των εθνών, που υψώνεις τους ταπεινούς και ταπεινώνεις τους υψηλούς· που πλουτίζεις και φτωχαίνεις, που θανατώνεις και ζωοποιείς, τον μόνο ευεργέτη των πνευμάτων και Θεό κάθε σάρκας· που επιβλέπεις τις αβύσσους, τον επόπτη των ανθρώπινων έργων, τον βοηθό όσων κινδυνεύουν, τον σωτήρα των απελπισμένων, τον κτίστη και επίσκοπο κάθε πνεύματος· που πληθαίνεις τα έθνη πάνω στη γη και εξέλεξες από όλους εκείνους που σε αγαπούν, μέσω του Ιησού Χριστού του αγαπημένου σου παιδός, δι' ου μας διαπαιδαγώγησες, μας αγίασας και μας τίμησας.

Κύριον δε, λέγει, τον παντοκράτορα, δηλαδή: αυτόν που κρατεί τα πάντα, και τους καιρούς και τους τόπους και τα πράγματα. Έπειτα διηγείται για τη δύναμή του, η οποία εκτείνεται προς κάθε κατεύθυνση, και λέγει πρώτα γενικά και έπειτα ειδικά: 5,9α 〈αυτόν που κάνει τα μεγάλα και ανεξιχνίαστα,〉 9β 〈ένδοξα και εξαίσια, των οποίων δεν υπάρχει αριθμός,〉 5,10α 〈αυτόν που δίδει βροχή στο πρόσωπο της γης,〉 10β 〈αυτόν που αποστέλλει ύδωρ στα υποκάτω του ουρανού.〉 Το οποίο αποτελεί το πρώτο τεκμήριο της ευεργεσίας του, και το συνεκτικό στοιχείο της ζωής μας, και το δηλωτικό της μεταβολής του καιρού. 5,11α 〈αυτόν που ανυψώνει τους ταπεινούς〉 11β 〈και όσους έχουν χαθεί τους εξεγείρει προς σωτηρία.〉 Αυτό ισχύει και για τα επιμέρους, όπου το ένα είναι φανερό, ενώ το άλλο άδηλο. Αλλά το εξής παράδειγμα είναι πιο οικείο: 5,12α 〈αυτόν που διασκορπίζει τις βουλές των πανούργων,〉 12β 〈ώστε τα χέρια τους να μην πράξουν τίποτε το αληθινό.〉 Δηλαδή: αυτόν που μεταβάλλει και αλλάζει τις βουλές των πανούργων, οι οποίοι δεν πράττουν τίποτε το αληθινό. Και αυτό αποτελεί έργο της δύναμης και της οικονομίας του Θεού, το να μπορεί να συλλαμβάνει την πανουργία και να την καθιστά ανώφελη. Διότι, όπως ακριβώς το να υπερισχύει κανείς επί ισχυρών σωμάτων, έτσι και το να υπερισχύει επί δόλιας ψυχής, είναι έργο του Θεού. 5,13α 〈αυτός που συλλαμβάνει τους σοφούς μέσα στην ίδια τους τη φρόνηση.〉 Δηλαδή: αυτός που υπερισχύει, που κυριαρχεί. 5,13β 〈και ματαίωσε τις βουλές των πολυπλόκων.〉 Αντί του: τις κατέστησε άκυρες. Αυτά τα αναφέρει αινιγματικά προς αυτόν, ως άνθρωπο που καυχιέται και υπερηφανεύεται.

Τις δε πόλεις του κατέστρεψε και τους δικούς σου αιχμαλώτους απελευθέρωσε· όλοι οι βασιλείς της γης αναπαύθηκαν με τιμή, ο καθένας στον οίκο του. Εσύ όμως θα ριφθείς στα όρη ως νεκρός βδελυρός, μαζί με πολλούς που κατατρυπήθηκαν και θανατώθηκαν από μαχαίρια, οι οποίοι κατεβαίνουν στον άδη». Για να γνωρίσουν όλοι ότι ο Κύριος είναι κραταιός και ισχυρός βασιλεύς, ο οποίος μεταβάλλει τους βασιλείς της γης· σε Αυτόν υπάρχει η σοφία και η δύναμη· σε Αυτόν ανήκει το κράτος και η ισχύς, αυτός που ανυψώνει τους ταπεινούς και εγείρει τους χαμένους, εγκαθιστώντας βασιλείς σε θρόνους· που μεταβάλλει βασιλείς, καθώς και τις καρδιές των αρχόντων της γης.

Όλα τα κακά προέρχονται διά της γλώσσης. ΣΤΟΙΧΕΙΟ Δ΄. ΤΙΤΛΟΣ Α΄. — Περί της δυνάμεως του Θεού. «Ο Κύριος ο Θεός σου είναι μέσα σου, Θεός μέγας και κραταιός.» «Θα επικαλεστώ τον Κύριο, τον Δεσπότη των πάντων, αυτόν που επιτελεί έργα μεγάλα και ανεξιχνίαστα, ένδοξα και εξαίσια, τα οποία δεν έχουν αριθμό.» «Εάν Εκείνος γκρεμίσει, ποιος θα οικοδομήσει; Εάν κλείσει την πόρτα σε άνθρωπο, ποιος θα την ανοίξει;» «Γνωρίζω ότι τα πάντα δύνασαι· και τίποτα δεν σου είναι αδύνατο.» «Αυτόν που ανυψώνει τους ταπεινούς, και εγείρει τους απολωλότες.» «Αυτός που παλαιώνει τα όρη, και δεν το καταλαβαίνουν· αυτός που τα ανατρέπει με την οργή του· αυτός που σείει την υπ' ουρανόν, και οι στύλοι της σαλεύονται. Αυτός που προστάζει τον ήλιο να μην ανατείλει, και δεν ανατέλλει, και θέτει σφραγίδα στα άστρα.»