Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 5:13

Είμαστε κάπως πιο ένθερμοι στο να βιαζόμαστε να μαθαίνουμε τα πάντα, και μερικές φορές χωρίς να διακρίνουμε αυτό που προκαλεί λύπη, αλλά από απερίσκεπτη επιθυμία αρπάζουμε τη γνώση ακόμη και των απευκταίων πραγμάτων. <Αποκρίθηκαν οι υπηρέτες: Ποτέ άνθρωπος δεν μίλησε με αυτόν τον τρόπο.> Είναι πράγματι επίκαιρο να πούμε για τον Σωτήρα μας Χριστό: «Αυτός που συλλαμβάνει τους σοφούς μέσα στην πανουργία τους». Διότι ιδού, ιδού, σύμφωνα με το γεγραμμένο, «εξουδετέρωσε πολύπλοκη βουλή», και έδειξε όλη τη φύση των πραγμάτων εντελώς αντίστροφα, ελέγχοντας από παντού τη μυσαρότητα των αρχόντων και την ανοσιότητα των τρόπων τους ως αδύναμη και ριψοκίνδυνη, καθώς δεν διστάζουν να θεομαχούν. Επειδή, δηλαδή, οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι φοβήθηκαν μήπως τα πλήθη των Ιουδαίων πεισθούν από τα λόγια του Σωτήρα, στέλνουν τους υπηρέτες για να τον συλλάβουν, νομίζοντας ότι η απομάκρυνση του Χριστού από τη μέση θα αναιρούσε τη φροντίδα τους γι' αυτόν. Αλλά αυτό που υποπτεύονταν, αυτό ακριβώς έπαθαν όσοι εστάλησαν από αυτούς και επέστρεψαν, και αυτό που ήταν επόμενο να φρίξουν ακούγοντάς το, το διδάσκονται και παρά τη θέλησή τους, ακούγοντας απροσδόκητα από εκείνους που μιλούν αντίθετα με τη δική τους γνώμη: Ποτέ άνθρωπος δεν μίλησε με αυτόν τον τρόπο.

Κύριον δε, λέγει, τον παντοκράτορα, δηλαδή: αυτόν που κρατεί τα πάντα, και τους καιρούς και τους τόπους και τα πράγματα. Έπειτα διηγείται για τη δύναμή του, η οποία εκτείνεται προς κάθε κατεύθυνση, και λέγει πρώτα γενικά και έπειτα ειδικά: 5,9α 〈αυτόν που κάνει τα μεγάλα και ανεξιχνίαστα,〉 9β 〈ένδοξα και εξαίσια, των οποίων δεν υπάρχει αριθμός,〉 5,10α 〈αυτόν που δίδει βροχή στο πρόσωπο της γης,〉 10β 〈αυτόν που αποστέλλει ύδωρ στα υποκάτω του ουρανού.〉 Το οποίο αποτελεί το πρώτο τεκμήριο της ευεργεσίας του, και το συνεκτικό στοιχείο της ζωής μας, και το δηλωτικό της μεταβολής του καιρού. 5,11α 〈αυτόν που ανυψώνει τους ταπεινούς〉 11β 〈και όσους έχουν χαθεί τους εξεγείρει προς σωτηρία.〉 Αυτό ισχύει και για τα επιμέρους, όπου το ένα είναι φανερό, ενώ το άλλο άδηλο. Αλλά το εξής παράδειγμα είναι πιο οικείο: 5,12α 〈αυτόν που διασκορπίζει τις βουλές των πανούργων,〉 12β 〈ώστε τα χέρια τους να μην πράξουν τίποτε το αληθινό.〉 Δηλαδή: αυτόν που μεταβάλλει και αλλάζει τις βουλές των πανούργων, οι οποίοι δεν πράττουν τίποτε το αληθινό. Και αυτό αποτελεί έργο της δύναμης και της οικονομίας του Θεού, το να μπορεί να συλλαμβάνει την πανουργία και να την καθιστά ανώφελη. Διότι, όπως ακριβώς το να υπερισχύει κανείς επί ισχυρών σωμάτων, έτσι και το να υπερισχύει επί δόλιας ψυχής, είναι έργο του Θεού. 5,13α 〈αυτός που συλλαμβάνει τους σοφούς μέσα στην ίδια τους τη φρόνηση.〉 Δηλαδή: αυτός που υπερισχύει, που κυριαρχεί. 5,13β 〈και ματαίωσε τις βουλές των πολυπλόκων.〉 Αντί του: τις κατέστησε άκυρες. Αυτά τα αναφέρει αινιγματικά προς αυτόν, ως άνθρωπο που καυχιέται και υπερηφανεύεται.

Οι άφρονες, λέγει, ακόμη και αν ριζώσουν, αμέσως θα καταστραφεί η κατοικία τους, διότι όσα εκείνοι συγκέντρωσαν, θα τα φάνε οι δίκαιοι. Ο άνθρωπος, λέγει, γεννιέται για τον κόπο, και οι νεοσσοί των γυπών πετούν ψηλά. Συλλαμβάνει δε ο Κύριος τους σοφούς μέσα στην ίδια τους την πανουργία, και ματαιώνει τα σχέδια των δολοπλόκων. Τον αθώο θα τον απαλλάξει ο Κύριος από τις θλίψεις, και στην έβδομη δοκιμασία δεν πρόκειται να τον αγγίξει κανένα κακό. Εσύ όμως εξέτασε τον εαυτό σου, εάν έπραξες κάτι.

«Αυτός κρίνει τα πέρατα της γης, όντας δίκαιος.» «Μήπως ο Κύριος θα αδικήσει κρίνοντας; Ή αυτός που δημιούργησε τα πάντα θα ανατρέψει το δίκαιο;» «Αυτός που συλλαμβάνει τους σοφούς στη δική τους πανουργία, και ματαιώνει τα σχέδια των πολυπλόκων.» «Κάθισες στον θρόνο, εσύ που κρίνεις με δικαιοσύνη.» «Δίκαιος είναι ο Κύριος, και αγάπησε τις δίκαιες πράξεις· το πρόσωπό του αντίκρισε την ευθύτητα.» «Οι κρίσεις του Κυρίου είναι αληθινές, απόλυτα και συνολικά δίκαιες.» «Αγαπά την ελεημοσύνη και τη δίκαιη κρίση ο Κύριος.» «Γεμάτο δικαιοσύνη είναι το δεξί σου χέρι.» «Η δικαιοσύνη και η δίκαιη κρίση είναι το θεμέλιο του θρόνου σου.» «Κρίση και δικαιοσύνη στον Ιακώβ εσύ εφήρμοσες.» «Ο δίκαιος Κύριος συνέτριψε τους αυχένες των αμαρτωλών.» «Όλα τα έργα του Κυρίου γίνονται με δικαιοσύνη. Η ζυγαριά της δικαιοσύνης προέρχεται από τον Κύριο, και τα έργα του είναι δίκαια σταθμά.» «Πολλοί επιδιώκουν την εύνοια των αρχόντων· αλλά από τον Κύριο απονέμεται το δίκαιο.» «Αυτός που έπλασε κάθε πνοή, αυτός γνωρίζει τα πάντα, και θα ανταποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του.» «Ο Δεσπότης των πάντων δεν θα κάνει διακρίσεις προσώπων, ούτε θα διστάσει μπροστά σε αξιώματα.» —«Από τον Κύριο προέρχονται όλα τα δίκαια.» «Πάρτε δύναμη, μη φοβάστε, ιδού ο Θεός μας ανταποδίδει δίκαιη κρίση.» «Θα υψωθεί ο Κύριος Σαβαώθ μέσα από τη δίκαιη κρίση, και ο άγιος Θεός θα δοξαστεί με τη δικαιοσύνη.» «Έδωσα το Πνεύμα μου σε αυτόν, θα φέρει κρίση στα έθνη· δεν θα κραυγάσει, ούτε θα υψώσει τον τόνο του, ούτε θα ακουστεί η φωνή του έξω.»

Οι δε καλοί αδελφοί, αφού πήραν στα χέρια τους την επιστολή μας, την άνοιξαν· και αφού την άνοιξαν και τη διάβασαν, τη νόθευσαν, κάνοντας την εξής προσθήκη, η οποία λέει «ἔγωγε τῷ ἀνωτέρω», προκειμένου να μας δυσφημήσουν μέσω αυτής ως αιρετικούς και κακόδοξους. Αλλά ας είναι ευλογημένος ο Θεός, ο οποίος συλλαμβάνει τους σοφούς στην ίδια τους την πανουργία, σύμφωνα με τον Ιώβ. Διότι η ανωτέρω προσθήκη έγινε τόσο άτεχνα, ώστε σχεδόν όλοι οι ελλόγιμοι Διδάσκαλοι του Αγίου Όρους αντιλήφθηκαν αυτήν τη ραδιουργία και την πλαστογραφία· γι' αυτό και ομόφωνα ομολόγησαν και ομολογούν ότι ο ανωτέρω λόγος αποτελεί προσθήκη και νόθευση, καθώς δεν έχει καμία απολύτως θέση εκεί βάσει της σύνταξης και των κανόνων της γραμματικής. Έπειτα, αφού την παρερμήνευσαν, οι τυμβωρύχοι την αντέγραψαν και τη διέσπειραν σε πάμπολλα μέρη, θέλοντας να μας κατηγορήσουν ως αιρετικούς και να στιγματίσουν το όνομά μας ως πονηρό.