εἶτα λέγει, οἵοις περιβάλλει κακοῖς· 5,14a 〈ἐν ἡμέρᾳ αὐτοῖς,〉 φησίν, 〈συναντήσεται σκότος,〉 14b 〈τὸ δὲ μεσημβρινὸν ψηλαφήσειαν ἴσα νυκτί.〉 5,15a 〈ἀπόλοιντο δὲ ἐν πολέμῳ.〉 καὶ ὅτι τὰ ἐναντία ποιεῖ ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων· 5,15b 〈ἀδύνατος δέ,〉 φησίν, 〈ἐξέλθοι ἐκ χειρὸς δυνάστου,〉 5,16a 〈καὶ εἴη ἀδυνάτῳ ἐλπίς,〉 16b 〈καὶ ἀδίκου στόμα ἐμφραχθείη.〉 ταῦτα ποιεῖ ὁ θεός, ἵνα καὶ ὁ ἀδύνατος ἐλπίζῃ τὰ χρηστὰ καὶ ἐκεῖνος μὴ ἐπαίρηται. ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν ἀνωτέρω, ὅτι ἐπικάλεσαι, εἴ τίς σοι ὑπακούσεται, ἵνα μὴ νομίσῃ ἀπρονόητα εἶναι διὰ τὸ μὴ ἀκούεσθαι, «οὐχί», φησίν, «ἀλλὰ καίτοι μὴ ὁρώμενος πολλὰ ποιεῖ ὁ θεὸς πράγματα», καὶ πολύς ἐστι τὸν ὑπὲρ αὐτοῦ λόγον κινῶν ὥστε τοῦτον βαλεῖν. εἰ γὰρ ἔθος αὐτῷ τοὺς ἀδυνάτους ἐπαίρειν εἰς ὕψος καὶ τοὺς ὑψηλοὺς ταπεινοῦν, τοὺς δὲ δολεροὺς ἐλέγχειν, ὅρα τὸ συναγόμενον. εἶτα, ἵνα μὴ ποιήσῃ φορτικὸν τὸν λόγον καὶ πάνυ αὐτοῦ καθάψηται, φησίν, ὅτι «οὐχ οὗτος ὁ τρόπος τῆς τιμωρίας, μόνον τὸ πονηροὺς εἶναι τοὺς κολαζομένους, ἀλλ᾽ ἔστιν ὅπου καὶ ἐπὶ χρησίμῳ γίνεται τῶν παιδευομένων».
Μετάφραση
Έπειτα αναφέρει με ποια κακά τους περιβάλλει: 5,14a «την ημέρα», λέει, «θα τους συναντήσει σκοτάδι», 14b «και το μεσημέρι θα ψηλαφούν σαν να είναι νύχτα». 5,15a «Ας καταστραφούν στον πόλεμο». Και σημειώνει ότι ο Θεός κάνει τα αντίθετα για τους αδύναμους: 5,15b «και ο αδύναμος», λέει, «ας γλιτώσει από τα χέρια του δυνάστη», 5,16a «και ας υπάρχει ελπίδα στον αδύναμο», 16b «και το στόμα του αδίκου ας φραχθεί». Αυτά τα κάνει ο Θεός, ώστε και ο αδύναμος να ελπίζει στα αγαθά και εκείνος να μην υπερηφανεύεται. Διότι, επειδή είπε προηγουμένως: «επικαλέσου, μήπως και σε ακούσει κάποιος», για να μη νομίσει ότι τα πράγματα στερούνται θείας πρόνοιας επειδή δεν εισακούγεται, λέει: «όχι, αλλά, αν και δεν φαίνεται, ο Θεός ενεργεί πολλά», και αναπτύσσει εκτενώς τον λόγο υπέρ του Θεού ώστε να τον αντικρούσει. Διότι, αν αποτελεί συνήθειά Του να υψώνει τους αδύναμους και να ταπεινώνει τους υψηλούς, και να ελέγχει τους δόλιους, δες τι συμπεραίνεται. Έπειτα, για να μην καταστήσει τον λόγο του φορτικό και τον επιπλήξει υπερβολικά, λέει ότι «δεν είναι αυτός ο μοναδικός λόγος της τιμωρίας, το να είναι δηλαδή πονηροί όσοι τιμωρούνται, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτή επιβάλλεται και προς όφελος όσων παιδαγωγούνται».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες