Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 5:16

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἴη δὲ ἀδυνάτῳ ἐλπίς, ἀδίκου δὲ στόμα ἐμφραχθείη.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
εἶτα λέγει, οἵοις περιβάλλει κακοῖς· 5,14a 〈ἐν ἡμέρᾳ αὐτοῖς,〉 φησίν, 〈συναντήσεται σκότος,〉 14b 〈τὸ δὲ μεσημβρινὸν ψηλαφήσειαν ἴσα νυκτί.〉 5,15a 〈ἀπόλοιντο δὲ ἐν πολέμῳ.〉 καὶ ὅτι τὰ ἐναντία ποιεῖ ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων· 5,15b 〈ἀδύνατος δέ,〉 φησίν, 〈ἐξέλθοι ἐκ χειρὸς δυνάστου,〉 5,16a 〈καὶ εἴη ἀδυνάτῳ ἐλπίς,〉 16b 〈καὶ ἀδίκου στόμα ἐμφραχθείη.〉 ταῦτα ποιεῖ ὁ θεός, ἵνα καὶ ὁ ἀδύνατος ἐλπίζῃ τὰ χρηστὰ καὶ ἐκεῖνος μὴ ἐπαίρηται. ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν ἀνωτέρω, ὅτι ἐπικάλεσαι, εἴ τίς σοι ὑπακούσεται, ἵνα μὴ νομίσῃ ἀπρονόητα εἶναι διὰ τὸ μὴ ἀκούεσθαι, «οὐχί», φησίν, «ἀλλὰ καίτοι μὴ ὁρώμενος πολλὰ ποιεῖ ὁ θεὸς πράγματα», καὶ πολύς ἐστι τὸν ὑπὲρ αὐτοῦ λόγον κινῶν ὥστε τοῦτον βαλεῖν. εἰ γὰρ ἔθος αὐτῷ τοὺς ἀδυνάτους ἐπαίρειν εἰς ὕψος καὶ τοὺς ὑψηλοὺς ταπεινοῦν, τοὺς δὲ δολεροὺς ἐλέγχειν, ὅρα τὸ συναγόμενον. εἶτα, ἵνα μὴ ποιήσῃ φορτικὸν τὸν λόγον καὶ πάνυ αὐτοῦ καθάψηται, φησίν, ὅτι «οὐχ οὗτος ὁ τρόπος τῆς τιμωρίας, μόνον τὸ πονηροὺς εἶναι τοὺς κολαζομένους, ἀλλ᾽ ἔστιν ὅπου καὶ ἐπὶ χρησίμῳ γίνεται τῶν παιδευομένων».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα αναφέρει με ποια κακά τους περιβάλλει: 5,14a «την ημέρα», λέει, «θα τους συναντήσει σκοτάδι», 14b «και το μεσημέρι θα ψηλαφούν σαν να είναι νύχτα». 5,15a «Ας καταστραφούν στον πόλεμο». Και σημειώνει ότι ο Θεός κάνει τα αντίθετα για τους αδύναμους: 5,15b «και ο αδύναμος», λέει, «ας γλιτώσει από τα χέρια του δυνάστη», 5,16a «και ας υπάρχει ελπίδα στον αδύναμο», 16b «και το στόμα του αδίκου ας φραχθεί». Αυτά τα κάνει ο Θεός, ώστε και ο αδύναμος να ελπίζει στα αγαθά και εκείνος να μην υπερηφανεύεται. Διότι, επειδή είπε προηγουμένως: «επικαλέσου, μήπως και σε ακούσει κάποιος», για να μη νομίσει ότι τα πράγματα στερούνται θείας πρόνοιας επειδή δεν εισακούγεται, λέει: «όχι, αλλά, αν και δεν φαίνεται, ο Θεός ενεργεί πολλά», και αναπτύσσει εκτενώς τον λόγο υπέρ του Θεού ώστε να τον αντικρούσει. Διότι, αν αποτελεί συνήθειά Του να υψώνει τους αδύναμους και να ταπεινώνει τους υψηλούς, και να ελέγχει τους δόλιους, δες τι συμπεραίνεται. Έπειτα, για να μην καταστήσει τον λόγο του φορτικό και τον επιπλήξει υπερβολικά, λέει ότι «δεν είναι αυτός ο μοναδικός λόγος της τιμωρίας, το να είναι δηλαδή πονηροί όσοι τιμωρούνται, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτή επιβάλλεται και προς όφελος όσων παιδαγωγούνται».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Καὶ κατὰ τοῦτο, τῶν ἐκ γῆς καὶ ὀρέων φυομένων, ἡ ἡμετέρα φύσις ἐλαττοῦται, ἔχουσα τὸ ὀδυνηρὸν ἐν τῇ γενέσει καὶ αὐξήσει. Καὶ τοῖς ὀρνέοις δὲ δέδοται, τὸ ἀλύπως ἵπτασθαι, καὶ δίχα πόνων τὴν τροφὴν ἐκλέγειν· οὐ μήν τι τούτων ὑπάρχει ἀνθρώπῳ ἐκτὸς ταλαιπωρίας. «Τὸν διδόντα ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀποστέλλοντα ὕδωρ ἐπὶ τὴν ὑπ᾽ οὐρανόν.» Ὃ πρῶτον τῆς εὐεργεσίας αὐτοῦ, καὶ τῆς ζωῆς ἡμῶν συνεκτικὸν, καὶ μεταβολῆς καιροῦ δηλωτικόν. «Ἀδύνατος δὲ ἐξέλθοι ἐκ χειρὸς δυνάστου· εἴη δὲ ἀδυνάτῳ ἐλπὶς, ἀδίκου δὲ στόμα ἐμφραχθείη.» Ταῦτα δὲ, φησὶ, ποιεῖ ὁ Θεὸς, ἵνα καὶ ὁ ἀδύνατος ἐλπίζῃ τὰ χρηστὰ, καὶ ὁ ἄδικος μὴ ἐπαίρηται ἀλλ᾽ ἡ μεγαλοῤῥήμων γλῶσσα ἐμφράσσηται, καὶ ἡ ὑψηλὴ ὀφρὺς καταστέλληται. «Μακάριος δὲ ἄνθρωπος, ὃν ἤλεγξεν ὁ Κύριος, νουθέτημα δὲ παντοκράτορος μὴ ἀπαναίνου.» Εἰ γὰρ αὐτός ἐστιν ὁ λύων τὰ δεινὰ, καὶ πρὸς τὰ ἐναντία μετάγων, καὶ ποιῶν ἀπολαῦσαι βαθείας εἰρήνης, οὐδὲ ταῦτα ἀπὸ γνώμης ἑτέρας ποιεῖ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς αὐτῆς. «Ἑξάκις ἐξ ἀναγκῶν σε ἐξελεῖται, ἐν δὲ τῷ ἑβδόμῳ οὐ μὴ ἅψηταί σου κακόν.» Τουτέστιν, οὐκ ἀεὶ ταῦτα ποιεῖ· ἀλλ᾽ ἐν μὲν τοῖς πρώτοις ἀφίησι πεῖραν λαβεῖν· μετὰ δὲ ταῦτα, οὐδὲ πεῖραν, ὥστε μηδὲ τοῦ ῥυσθῆναί σε χρείαν εἶναι λοιπόν. «Ἀπὸ μάστιγος γλώσσης σε κρύψει.» Οὐ μικρὸν δὲ καὶ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ πάνυ μέγα, τὸ ῥυσθῆναι ἀπὸ ἀνδρὸς λαλοῦντος μηδὲν ἀγαθόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ως προς αυτό, η δική μας φύση μειονεκτεί έναντι όσων φυτρώνουν από τη γη και τα βουνά, έχοντας το οδυνηρό στοιχείο στη γέννηση και την αύξηση. Και στα πτηνά βέβαια έχει δοθεί το να πετούν χωρίς κόπο και να συλλέγουν την τροφή τους δίχως πόνους· τίποτα όμως από αυτά δεν συμβαίνει στον άνθρωπο χωρίς ταλαιπωρία. «Αυτόν που δίνει βροχή επάνω στη γη, που αποστέλλει νερό στα υπό τον ουρανό.» Το οποίο είναι το πρώτο δείγμα της ευεργεσίας του, και αυτό που συγκρατεί τη ζωή μας, και το δηλωτικό της μεταβολής του καιρού. «Είθε ο αδύναμος να διασωθεί από το χέρι του δυνάστη· μακάρι να υπάρχει ελπίδα στον αδύναμο, και το στόμα του αδίκου να εμφραχθεί.» Αυτά δε, λέγει, τα πράττει ο Θεός, ώστε και ο αδύναμος να ελπίζει στα αγαθά, και ο άδικος να μην επαίρεται, αλλά η μεγαλόστομη γλώσσα να εμφράσσεται και το αλαζονικό ύφος να καταστέλλεται. «Μακάριος δε ο άνθρωπος, τον οποίο έλεγξε ο Κύριος, γι' αυτό μην απορρίπτεις τη νουθεσία του Παντοκράτορος.» Διότι εάν αυτός είναι που διαλύει τα δεινά και τα μεταστρέφει στα αντίθετά τους, και που κάνει τον άνθρωπο να απολαύσει βαθιά ειρήνη, δεν τα πράττει αυτά με διαφορετική πρόθεση, αλλά με την ίδια. «Έξι φορές θα σε διασώσει από τις θλίψεις, και την έβδομη δεν πρόκειται να σε αγγίξει κακό.» Δηλαδή, δεν το πράττει αυτό διαρκώς· αλλά στις πρώτες περιπτώσεις επιτρέπει να περάσεις δοκιμασία· ύστερα όμως από αυτά, δεν επιτρέπει ούτε δοκιμασία, ώστε να μην υπάρχει πλέον ούτε η ανάγκη να διασωθείς. «Θα σε κρύψει από τη μάστιγα της γλώσσας.» Δεν είναι μικρό πράγμα και αυτό, τουναντίον είναι πάρα πολύ μεγάλο, το να διασωθεί κανείς από άνθρωπο που δεν λέγει τίποτα καλό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες