Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 5:21

Εάν λοιπόν αυτός είναι που θεραπεύει, είναι φανερό ότι και τώρα, θεραπεύοντας, προκαλεί πόνο». Διότι «αυτός», λέει, «προκαλεί τον πόνο και πάλι αποκαθιστά· θα χτυπήσει, και τα χέρια του θα θεραπεύσουν». Αν αυτός είναι που λύνει τα δεινά και τα μεταβάλλει στα αντίθετά τους και κάνει τον άνθρωπο να απολαύσει βαθιά ειρήνη, δεν τα πράττει αυτά από άλλη πρόθεση, αλλά από την ίδια. «Έξι φορές θα σε ελευθερώσει από τις θλίψεις, και την έβδομη δεν θα σε αγγίξει κακό». Δηλαδή: δεν κάνει πάντοτε τα ίδια, αλλά στην αρχή επιτρέπει να περάσεις δοκιμασία, έπειτα από αυτά όμως ούτε καν δοκιμασία. «Σε καιρό πείνας θα σε γλιτώσει από τον θάνατο, και σε καιρό πολέμου θα σε γλιτώσει από τη δύναμη του σιδήρου, και θα σε κρύψει από τη μάστιγα της γλώσσας, και δεν θα φοβηθείς από τα κακά που έρχονται». Και αυτό δεν είναι μικρό, αλλά πάρα πολύ μεγάλο. «Από άνθρωπο που δεν λέει τίποτα το αγαθό». Διότι τίποτα δεν είναι χειρότερο από τη γλώσσα· από κάθε επιβουλή και συκοφαντία, από κάθε ξίφος αυτό είναι πιο φοβερό και πιο ανυπόφορο. «Δεν πρόκειται να φοβηθείς», λέει, —όχι μόνο «δεν θα πάθεις τίποτα», αλλά «ούτε καν θα φοβηθείς», λέει— «από την ταλαιπωρία, ότι δηλαδή θα έρθει ταλαιπωρία. Τους άδικους και τους άνομους θα τους περιγελάσεις». Και αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο, το να μη βρίσκεται δηλαδή μόνο ο ίδιος σε ασφάλεια, αλλά και να περιγελά τους άλλους. «Και τι να πω για τους ανθρώπους;

Και ως προς αυτό, η δική μας φύση μειονεκτεί έναντι όσων φυτρώνουν από τη γη και τα βουνά, έχοντας το οδυνηρό στοιχείο στη γέννηση και την αύξηση. Και στα πτηνά βέβαια έχει δοθεί το να πετούν χωρίς κόπο και να συλλέγουν την τροφή τους δίχως πόνους· τίποτα όμως από αυτά δεν συμβαίνει στον άνθρωπο χωρίς ταλαιπωρία. «Αυτόν που δίνει βροχή επάνω στη γη, που αποστέλλει νερό στα υπό τον ουρανό.» Το οποίο είναι το πρώτο δείγμα της ευεργεσίας του, και αυτό που συγκρατεί τη ζωή μας, και το δηλωτικό της μεταβολής του καιρού. «Είθε ο αδύναμος να διασωθεί από το χέρι του δυνάστη· μακάρι να υπάρχει ελπίδα στον αδύναμο, και το στόμα του αδίκου να εμφραχθεί.» Αυτά δε, λέγει, τα πράττει ο Θεός, ώστε και ο αδύναμος να ελπίζει στα αγαθά, και ο άδικος να μην επαίρεται, αλλά η μεγαλόστομη γλώσσα να εμφράσσεται και το αλαζονικό ύφος να καταστέλλεται. «Μακάριος δε ο άνθρωπος, τον οποίο έλεγξε ο Κύριος, γι' αυτό μην απορρίπτεις τη νουθεσία του Παντοκράτορος.» Διότι εάν αυτός είναι που διαλύει τα δεινά και τα μεταστρέφει στα αντίθετά τους, και που κάνει τον άνθρωπο να απολαύσει βαθιά ειρήνη, δεν τα πράττει αυτά με διαφορετική πρόθεση, αλλά με την ίδια. «Έξι φορές θα σε διασώσει από τις θλίψεις, και την έβδομη δεν πρόκειται να σε αγγίξει κακό.» Δηλαδή, δεν το πράττει αυτό διαρκώς· αλλά στις πρώτες περιπτώσεις επιτρέπει να περάσεις δοκιμασία· ύστερα όμως από αυτά, δεν επιτρέπει ούτε δοκιμασία, ώστε να μην υπάρχει πλέον ούτε η ανάγκη να διασωθείς. «Θα σε κρύψει από τη μάστιγα της γλώσσας.» Δεν είναι μικρό πράγμα και αυτό, τουναντίον είναι πάρα πολύ μεγάλο, το να διασωθεί κανείς από άνθρωπο που δεν λέγει τίποτα καλό.

Ο σοφός άνθρωπος, ακόμη και όταν σιωπά, τιμά τον Θεό, γνωρίζοντας τον λόγο για τον οποίο σιωπά. Προφύλαξέ με, παρακαλώ, από τον άνθρωπο που έχει ακατάστατη γλώσσα. Διότι το γλίστρημα της γλώσσας είναι χειρότερο από το γλίστρημα των ποδιών. ΤΙΤΛΟΣ ΙΕʹ. — Περί εκείνων που δεν φυλάσσουν τη γλώσσα τους. «Από κάθε άδικο λόγο να απομακρύνεσαι.» «Από τη μάστιγα της γλώσσας θα σε κρύψει.» «Τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγάς τους.» «Θα εξολοθρεύσει ο Κύριος όλα τα δόλια χείλη και τη γλώσσα που μιλά αλαζονικά.» «Ακόνισαν τη γλώσσα τους σαν του φιδιού. Ο φλύαρος άνθρωπος δεν θα προκόψει πάνω στη γη.» «Το στόμα σου πλεόνασε σε κακία, και η γλώσσα σου ύφαινε δολιότητα.» «Κύριε, λύτρωσε την ψυχή μου από άδικα χείλη και από δόλια γλώσσα.» «Ισχυρή παγίδα για τον άνθρωπο είναι τα ίδια του τα χείλη· και αιχμαλωτίζεται από τα λόγια του ίδιου του του στόματος.» «Εκείνος που δεν βάζει φραγμό στα χείλη του και μιλά διεστραμμένα, θα υποσκελιστεί.» «Ο λυπηρός λόγος εγείρει οργή. Ο δίγλωσσος άνθρωπος αποκαλύπτει τα μυστικά στο συνέδριο. Το στόμα των άφρονων αναγγέλλει κακά.» «Ο διεστραμμένος φέρνει την απώλεια με το ίδιο του το στόμα.» «Ο άνθρωπος με ευμετάβολη γλώσσα θα πέσει σε συμφορές.» «Τα χείλη του άφρονα τον οδηγούν στο κακό, και το θρασύ στόμα του προσκαλεί τον θάνατο. Το στόμα του άφρονα τον συντρίβει, και τα χείλη του γίνονται παγίδα για την ψυχή του.» «Βαθύς λάκκος είναι το στόμα του παράνομου· και εκείνος που έχει μισηθεί από τον Κύριο θα πέσει μέσα σε αυτόν.» «Με πολλά ξύλα φουντώνει η φωτιά· και το στόμα χωρίς φραγμό προκαλεί ακαταστασίες.» «