Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 5:22

Τους αδίκους και τους ανόμους θα περιγελάσεις, και από τα άγρια θηρία δεν θα φοβηθείς· διότι τα άγρια θηρία θα ειρηνεύσουν μαζί σου. Έπειτα θα γνωρίσεις ότι ο οίκος σου θα έχει ειρήνη· και η διαβίωση στη σκηνή σου δεν θα αμαρτήσει. Θα γνωρίσεις επίσης ότι οι απόγονοί σου θα είναι πολλοί, και τα τέκνα σου σαν το άφθονο χορτάρι του αγρού.

Εάν λοιπόν αυτός είναι που θεραπεύει, είναι φανερό ότι και τώρα, θεραπεύοντας, προκαλεί πόνο». Διότι «αυτός», λέει, «προκαλεί τον πόνο και πάλι αποκαθιστά· θα χτυπήσει, και τα χέρια του θα θεραπεύσουν». Αν αυτός είναι που λύνει τα δεινά και τα μεταβάλλει στα αντίθετά τους και κάνει τον άνθρωπο να απολαύσει βαθιά ειρήνη, δεν τα πράττει αυτά από άλλη πρόθεση, αλλά από την ίδια. «Έξι φορές θα σε ελευθερώσει από τις θλίψεις, και την έβδομη δεν θα σε αγγίξει κακό». Δηλαδή: δεν κάνει πάντοτε τα ίδια, αλλά στην αρχή επιτρέπει να περάσεις δοκιμασία, έπειτα από αυτά όμως ούτε καν δοκιμασία. «Σε καιρό πείνας θα σε γλιτώσει από τον θάνατο, και σε καιρό πολέμου θα σε γλιτώσει από τη δύναμη του σιδήρου, και θα σε κρύψει από τη μάστιγα της γλώσσας, και δεν θα φοβηθείς από τα κακά που έρχονται». Και αυτό δεν είναι μικρό, αλλά πάρα πολύ μεγάλο. «Από άνθρωπο που δεν λέει τίποτα το αγαθό». Διότι τίποτα δεν είναι χειρότερο από τη γλώσσα· από κάθε επιβουλή και συκοφαντία, από κάθε ξίφος αυτό είναι πιο φοβερό και πιο ανυπόφορο. «Δεν πρόκειται να φοβηθείς», λέει, —όχι μόνο «δεν θα πάθεις τίποτα», αλλά «ούτε καν θα φοβηθείς», λέει— «από την ταλαιπωρία, ότι δηλαδή θα έρθει ταλαιπωρία. Τους άδικους και τους άνομους θα τους περιγελάσεις». Και αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο, το να μη βρίσκεται δηλαδή μόνο ο ίδιος σε ασφάλεια, αλλά και να περιγελά τους άλλους. «Και τι να πω για τους ανθρώπους;

«Ούτε τα ίδια τα θηρία θα σου είναι φοβερά»· 5,22b 〈διότι δεν θα φοβηθείς από τα θηρία της γης·〉 5,23 〈διότι τα άγρια θηρία θα ειρηνεύσουν μαζί σου,〉 5,23Aa 〈και θα γνωρίσεις ότι η κατοικία σου θα βρίσκεται σε ειρήνη〉 23Ab 〈και θα υπάρξει επίβλεψη της ευπρέπειάς σου, και δεν θα αμαρτήσεις.〉 5,24a 〈έπειτα θα γνωρίσεις ότι ο οίκος σου θα ειρηνεύσει.〉 Δηλαδή: «Και η οικία σου», λέει, «θα απολαύσει πολλή ειρήνη.» Διότι τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό, το να έχει κανείς ειρήνη στο σπίτι του. Διότι ποιο είναι το όφελος να έχει απαλλαγεί κανείς από τους εξωτερικούς πολέμους, όταν τα εσωτερικά είναι γεμάτα ταραχή; 5,24b 〈η δε διαβίωση στη σκηνή σου δεν θα αμαρτήσει.〉 «Δεν θα σφάλλει», λέει, δηλαδή: «δεν θα δυστυχήσει, δεν θα πάθει τίποτα το δεινό.» «Έπειτα η ευημερία θα επεκταθεί και στους απογόνους, και δεν θα έρθει σε σένα πρόωρος θάνατος»· 5,25a 〈και θα γνωρίσεις,〉 λέει, 〈ότι το σπέρμα σου θα είναι πολύ,〉 25b 〈και τα τέκνα σου θα είναι σαν την πλούσια χλόη του αγρού.〉 5,26a 〈Θα κατέβεις δε στον τάφο σαν το ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην εποχή του〉 26b 〈ή σαν τη θημωνιά του αλωνιού που συγκεντρώθηκε στην ώρα της.〉 5,27a 〈Ιδού αυτά,〉 λέει, 〈έτσι τα εξιχνίασα,〉 27b 〈και αυτά είναι εκείνα που έχουμε ακούσει.〉 27c 〈Εσύ δε, γνώρισε για τον εαυτό σου, εάν έπραξες κάτι.〉 Δες, πώς κατέστρεψε όλη την ωφέλεια των όσων ειπώθηκαν και κατάφερε βαρύ πλήγμα. Πώς και με ποιον τρόπο; Δείχνοντας ότι δεν ανήκει σε εκείνους που δέχονται νουθεσίες ούτε σε εκείνους που έχουν ελπίδα.

Διότι τίποτα δεν είναι χειρότερο από τη γλώσσα· από κάθε επιβουλή, από κάθε ξίφος αυτή είναι πιο σκληρή και πιο ανυπόφορη. «Τους αδίκους και τους ανόμους θα περιγελάσεις, και από τα άγρια θηρία δεν πρόκειται να φοβηθείς· διότι τα άγρια θηρία θα ζουν ειρηνικά μαζί σου». Με απλά λόγια, όχι μόνο οι εξωτερικοί θα διάκεινται ειρηνικά απέναντί σου, αλλά και η οικία σου θα απολαύσει μεγάλη ειρήνη, και όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτήν θα παραμείνουν απαλλαγμένοι από έριδες, τόσο μεταξύ τους όσο και απέναντί σου. Διότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την ειρήνη μέσα στο σπίτι· επειδή ποιο είναι το όφελος να έχεις απαλλαγεί από τους εξωτερικούς πολέμους, όταν είσαι γεμάτος από εσωτερική ταραχή; «Θα κατέλθεις δε στον τάφο, όπως το ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην εποχή του· ή όπως η θημωνιά του αλωνιού που συγκομίζεται την κατάλληλη ώρα». Δηλαδή, κοσμημένος με όλα τα αγαθά και έχοντας διαρρυθμίσει τα της κληρονομιάς για τους απογόνους σου, έτσι θα αναχωρήσεις από τη ζωή, έχοντας φτάσει σε βαθιά γεράματα και χωρίς να υπολείπεσαι σε τίποτα, ούτε σε χρόνο ούτε σε βίο.