Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 5:26

Την τρίτη, αυτή του εφήβου, ώστε με την αγνεία να ξηράνεις την υγρότητα των παθών. Διότι και την τρίτη ημέρα ο Θεός διαχώρισε την ξηρά από την υγρασία. Την τετάρτη του νέου· φέροντας ως άστρα τις τέσσερις αρετές και φαινόμενος ως φωστήρας μέσα στον κόσμο. Διότι και οι φωστήρες δημιουργήθηκαν την τετάρτη ημέρα. Την πέμπτη ηλικία, αυτή του μεσήλικα· χαλιναγωγώντας τα πέντε ζώα των αισθήσεών σου, για να μην σκιρτήσουν προς την αμαρτία. Διότι και τα ζώα δημιουργήθηκαν την πέμπτη ημέρα. Την έκτη, αυτή του πρεσβύτη· διασφαλίζοντας την αρχική σου κίνηση με τον λόγο ως άνθρωπος και πλάθοντας και ρυθμίζοντας το χώμα και τον πηλό του σώματος με τις αρετές. Διότι και ο άνθρωπος δημιουργήθηκε την έκτη ημέρα. Την έβδομη, αυτή του γέροντα, με τα λευκά μαλλιά της βιοτής και της ευσέβειας, αναπαυόμενος στη γη, όταν ως λευκοντυμένο στάχυ και ως ώριμος σίτος θα απέλθεις στον τάφο, συγκομιζόμενος στην κατάλληλη εποχή και αναπαυόμενος όπως στην έβδομη ημέρα. Διότι και την έβδομη ημέρα ο Πατέρας κατέπαυσε από τα έργα Του, και ο Υιός αναπαύθηκε από τα δικά Του ευαγγελικά έργα μέσα στον τάφο. Την όγδοη, λοιπόν, να την περιμένεις· την έξοδο από το σκήνωμα, την αναχώρηση από τον τάφο και την εκ νεκρών έγερση. Διότι και την όγδοη ημέρα αναστήθηκε εκ νεκρών ο Κύριος. «Εις το τέλος, υπέρ της ογδόης. Την όγδοη», λέει, «ημέρα θα είναι εορτή εξοδίου· κανένα λατρευτικό έργο δεν θα κάνετε κατ' αυτήν». Και γιατί εμπόδισε την προσφορά λατρείας και θυσιών την όγδοη ημέρα;

Ενώ ο Θεός υπόσχεται σε εκείνους που Τον λατρεύουν γνήσια, ότι «θα συμπληρώσω τον αριθμό των ημερών σου», ο μεν Αβραάμ πεθαίνει «πλήρης ημερών», ο δε Δαβίδ παρακαλούσε λέγοντας: «μην με αναγάγεις στο ήμισυ των ημερών μου». Και ο ένας από τους φίλους του Ιώβ, ο Ελιφάζ, γνωρίζοντας το αυτό πολύ καλά έλεγε: «θα έλθεις στον τάφο όπως ο ώριμος σίτος που θερίζεται στην εποχή του, ή σαν τη θημωνιά του αλωνιού που συγκομίζεται στην ώρα της»· ο δε Σολομών, επισφραγίζοντας τον λόγο του, λέει: «αφαιρούνται πρόωρα οι ψυχές των παρανόμων». Γι' αυτό και προτρέπει στον Εκκλησιαστή λέγοντας: «μην ασεβείς πολύ και μη γίνεσαι σκληρός, για να μην πεθάνεις πριν από την ώρα σου».

Θα κατέβεις δε στον τάφο σαν ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην ώρα του, ή σαν θημωνιά αλωνιού που συγκομίζεται την κατάλληλη ώρα.» Βλέπετε, αγαπητοί, πόση προστασία υπάρχει για όσους διαπαιδαγωγούνται από τον Δεσπότη· διότι, όντας αγαθός πατέρας, μας διαπαιδαγωγεί ώστε να ελεηθούμε μέσω της άγιας παιδείας του.

Έσπευσα, αφενός για να σας επισκεφθώ μετά από τόσο πολύ καιρό, και αφετέρου για να σε θαυμάσω για την καρτερία και τη φιλοσοφική στάση που τηρείς (καθώς πληροφορούμαι) σχετικά με τη μετάσταση της αγίας και μακαρίας αδελφής μας, ως άνδρας αγαθός και τέλειος που παραστέκεται στον Θεό και γνωρίζει καλύτερα από όλους και τα θεία και τα ανθρώπινα. Και τούτο, διότι κρίνεις ως ελαφρότατο αυτό που για τους άλλους είναι βαρύτατο σε τέτοιες περιστάσεις: το ότι δηλαδή έζησες μαζί με έναν τέτοιο άνθρωπο, και έναν τέτοιο άνθρωπο κατευόδωσες και εναπόθεσες στις ασφαλείς μονές, «σαν θημωνιά σε αλώνι που συγκεντρώθηκε στον καιρό της», για να αναφέρω τα λόγια της Θείας Γραφής. Διότι εκείνη, αφού γεύθηκε τα τερπνά του βίου, απέφυγε τα λυπηρά χάρη στο μέτρο της ηλικίας της, και προτού προλάβει να πενθήσει για σένα, τιμήθηκε από σένα με την αρμόζουσα κηδεία που οφείλεται σε τέτοια πρόσωπα.

«Ούτε τα ίδια τα θηρία θα σου είναι φοβερά»· 5,22b 〈διότι δεν θα φοβηθείς από τα θηρία της γης·〉 5,23 〈διότι τα άγρια θηρία θα ειρηνεύσουν μαζί σου,〉 5,23Aa 〈και θα γνωρίσεις ότι η κατοικία σου θα βρίσκεται σε ειρήνη〉 23Ab 〈και θα υπάρξει επίβλεψη της ευπρέπειάς σου, και δεν θα αμαρτήσεις.〉 5,24a 〈έπειτα θα γνωρίσεις ότι ο οίκος σου θα ειρηνεύσει.〉 Δηλαδή: «Και η οικία σου», λέει, «θα απολαύσει πολλή ειρήνη.» Διότι τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό, το να έχει κανείς ειρήνη στο σπίτι του. Διότι ποιο είναι το όφελος να έχει απαλλαγεί κανείς από τους εξωτερικούς πολέμους, όταν τα εσωτερικά είναι γεμάτα ταραχή; 5,24b 〈η δε διαβίωση στη σκηνή σου δεν θα αμαρτήσει.〉 «Δεν θα σφάλλει», λέει, δηλαδή: «δεν θα δυστυχήσει, δεν θα πάθει τίποτα το δεινό.» «Έπειτα η ευημερία θα επεκταθεί και στους απογόνους, και δεν θα έρθει σε σένα πρόωρος θάνατος»· 5,25a 〈και θα γνωρίσεις,〉 λέει, 〈ότι το σπέρμα σου θα είναι πολύ,〉 25b 〈και τα τέκνα σου θα είναι σαν την πλούσια χλόη του αγρού.〉 5,26a 〈Θα κατέβεις δε στον τάφο σαν το ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην εποχή του〉 26b 〈ή σαν τη θημωνιά του αλωνιού που συγκεντρώθηκε στην ώρα της.〉 5,27a 〈Ιδού αυτά,〉 λέει, 〈έτσι τα εξιχνίασα,〉 27b 〈και αυτά είναι εκείνα που έχουμε ακούσει.〉 27c 〈Εσύ δε, γνώρισε για τον εαυτό σου, εάν έπραξες κάτι.〉 Δες, πώς κατέστρεψε όλη την ωφέλεια των όσων ειπώθηκαν και κατάφερε βαρύ πλήγμα. Πώς και με ποιον τρόπο; Δείχνοντας ότι δεν ανήκει σε εκείνους που δέχονται νουθεσίες ούτε σε εκείνους που έχουν ελπίδα.

Διότι τίποτα δεν είναι χειρότερο από τη γλώσσα· από κάθε επιβουλή, από κάθε ξίφος αυτή είναι πιο σκληρή και πιο ανυπόφορη. «Τους αδίκους και τους ανόμους θα περιγελάσεις, και από τα άγρια θηρία δεν πρόκειται να φοβηθείς· διότι τα άγρια θηρία θα ζουν ειρηνικά μαζί σου». Με απλά λόγια, όχι μόνο οι εξωτερικοί θα διάκεινται ειρηνικά απέναντί σου, αλλά και η οικία σου θα απολαύσει μεγάλη ειρήνη, και όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτήν θα παραμείνουν απαλλαγμένοι από έριδες, τόσο μεταξύ τους όσο και απέναντί σου. Διότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την ειρήνη μέσα στο σπίτι· επειδή ποιο είναι το όφελος να έχεις απαλλαγεί από τους εξωτερικούς πολέμους, όταν είσαι γεμάτος από εσωτερική ταραχή; «Θα κατέλθεις δε στον τάφο, όπως το ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην εποχή του· ή όπως η θημωνιά του αλωνιού που συγκομίζεται την κατάλληλη ώρα». Δηλαδή, κοσμημένος με όλα τα αγαθά και έχοντας διαρρυθμίσει τα της κληρονομιάς για τους απογόνους σου, έτσι θα αναχωρήσεις από τη ζωή, έχοντας φτάσει σε βαθιά γεράματα και χωρίς να υπολείπεσαι σε τίποτα, ούτε σε χρόνο ούτε σε βίο.

«Ο μικρός και ο μεγάλος είναι εκεί, και ο δούλος που φοβάται τον κύριό του.» «Εάν πεθάνει ο άνθρωπος, θα ζήσει, αφού ολοκληρώσει τις ημέρες του βίου του.» «Θα κατέβεις στον τάφο, όπως το ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην κατάλληλη εποχή.» «Ο θάνατος για τον άνθρωπο είναι ανάπαυση.» «Η ευλογία εκείνου που χάνεται ας έλθει επάνω μου.» «Καλύτερο είναι να πάει κανείς σε οίκο πένθους, παρά σε οίκο συμποσίου. Η καρδιά των σοφών βρίσκεται σε οίκο πένθους· ενώ η καρδιά των αφρόνων σε οίκο ευφροσύνης.» «Διότι ο άνθρωπος πορεύθηκε προς την αιώνια κατοικία του, και εκείνοι που θρηνούν περιφέρονται στην αγορά.» «Όπως ακριβώς βγήκε γυμνός από την κοιλιά της μητέρας του, έτσι θα επιστρέψει για να αναχωρήσει όπως ήρθε, και τίποτα δεν θα λάβει από τον κόπο του, ώστε να το πάρει στο χέρι του αναχωρώντας.» «Καλύτερη είναι η ημέρα του θανάτου από την ημέρα της γέννησής του.» «Φθάνοντας στην τελειότητα σε σύντομο χρόνο, συμπλήρωσε μακρά έτη.»

Και άκουγε σχετικά με το καθορισμένο όριο των όντων, και πρώτα από όλα για εμάς τους ανθρώπους, τι λέει ο Ιώβ ο Αυσίτης: «Διότι ο θνητός που γεννιέται από γυναίκα είναι ολιγόζωος και γεμάτος οργή, ή σαν το λουλούδι που άνθισε και έπεσε· δραπετεύει σαν σκιά, και δεν πρόκειται να σταθεί... Οι μήνες του είναι μετρημένοι από Εκείνον· έθεσες χρονικό όριο και δεν πρόκειται να το υπερβεί... Ποιος είναι αυτός που καθορίζει τις νυχτερινές φυλακές, αυτός που με ξεχωρίζει από τα τετράποδα της γης;» Αυτό εξάλλου υπονοεί και ο Θαιμανίτης, όταν τον επιπλήττει: «Θα κατέβεις, λέει, στον τάφο σαν ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην εποχή του, ή σαν θημωνιά αλωνιού που συγκεντρώθηκε στην ώρα της.» Έπειτα πρόσεξε και τα λόγια του Θεού προς αυτόν σχετικά με τα υπόλοιπα· διότι λέει: «Της έβαλα ως ένδυμα το σύννεφο, την εσπαργάνωσα με ομίχλη, της έθεσα όρια βάζοντας αμπάρες και πύλες, και της είπα: Μέχρι εδώ θα έλθεις και δεν θα προχωρήσεις παραπέρα.» Και πάλι για τα ίδια λέει ο Θεός προς αυτόν: «Έχεις κατανοήσει το πλάτος της οικουμένης κάτω από τον ουρανό; Ανάγγειλέ μου πόσο είναι, και σε ποια γη κατοικεί το φως, και ποιος είναι ο τόπος του σκότους, για να με οδηγήσεις σε αυτό.» Δες ακόμη τι λέει και για τον μετρημένο αριθμό των δικών τους και των δικών μας ετών της ζωής: «Μετρημένα έτη έχουν δοθεί στον δυνάστη... Διότι έφτασαν μετρημένα έτη, και θα πορευτώ σε οδό από την οποία δεν θα επιστρέψω... Διότι ιδού, ο Ισχυρός είναι μέγας και δεν μπορούμε να τον γνωρίσουμε· ο αριθμός των ετών του είναι απέραντος, ενώ από αυτόν είναι μετρημένες οι σταγόνες της βροχής...»