Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 5:3

Τους φύσηξε και πέθαναν, επειδή δεν είχαν σοφία. Επικαλέσου, λοιπόν, να δούμε αν κάποιος θα σε εισακούσει, ή αν θα δεις κάποιον από τους αγίους αγγέλους· διότι τον άφρονα τον σκοτώνει η οργή, και τον πλανεμένο τον θανατώνει ο φθόνος. Εγώ ο ίδιος έχω δει άφρονες να βγάζουν ρίζες, αλλά αμέσως καταστράφηκε η κατοικία τους.

Και τι να πω γι' αυτόν, αφού και για τα παιδιά του το ίδιο μπορεί να λεχθεί; Ώστε, οτιδήποτε και αν κάνει, καλά το κάνει.» 5,2a 〈Διότι τον άφρονα,〉 λέει, 〈τον εξολοθρεύει η οργή,〉 2b 〈και τον πλανημένο τον θανατώνει ο ζήλος.〉 Αλλά ο σοφός τα έχει εξετάσει όλα αυτά με ακρίβεια, ενώ ο ανόητος δεν στρέφει το βλέμμα του σε τίποτε από αυτά· ή ότι ο Θεός εξολοθρεύει με την οργή τον άφρονα, και τον πλανημένο τον θανατώνει ο ζήλος του Θεού. Δηλαδή: η οργή εξολοθρεύει τους άφρονες· νομίζω πως εννοεί τους αμαρτωλούς. Τον άφρονα, λέει, τον εξολοθρεύει η οργή, ώστε τον φρόνιμο σε καμία περίπτωση· διότι δεν υπάρχει οργή εκεί. Ότι δε η οργή καταστρέφει και τους φρονίμους, το λέει αλλού· όταν όμως υπάρχει και αφροσύνη, τότε πολύ περισσότερο. 5,3a 〈Εγώ δε είδα άφρονες να βγάζουν ρίζες,〉 3b 〈αλλά αμέσως η κατοικία τους καταναλώθηκε.〉 Και δες πώς προλαμβάνει να το διορθώσει: «Μη μου πεις τούτο, ότι δηλαδή πολλές φορές απέκτησαν και παιδιά, διότι αυτό δεν διήρκεσε παντοτινά.» Επειδή, λοιπόν, ήταν φυσικό να πει κάποιος: «Πώς λοιπόν, αν ο Ιώβ ήταν αμαρτωλός, απόλαυσε τόσα πολλά αγαθά;», «ναι», λέει, «είδα άφρονες να βγάζουν ρίζες.» Βλέπεις ότι αποκαλεί άφρονα τον αμαρτωλό;

Οι άφρονες, λέγει, ακόμη και αν ριζώσουν, αμέσως θα καταστραφεί η κατοικία τους, διότι όσα εκείνοι συγκέντρωσαν, θα τα φάνε οι δίκαιοι. Ο άνθρωπος, λέγει, γεννιέται για τον κόπο, και οι νεοσσοί των γυπών πετούν ψηλά. Συλλαμβάνει δε ο Κύριος τους σοφούς μέσα στην ίδια τους την πανουργία, και ματαιώνει τα σχέδια των δολοπλόκων. Τον αθώο θα τον απαλλάξει ο Κύριος από τις θλίψεις, και στην έβδομη δοκιμασία δεν πρόκειται να τον αγγίξει κανένα κακό. Εσύ όμως εξέτασε τον εαυτό σου, εάν έπραξες κάτι.

ΤΙΤΛΟΣ ΚΔ΄. — Περί του άφρονος, του ανόητου, του απαίδευτου και του μωρού. «Έχω δει άφρονες να ρίχνουν ρίζες, αλλά αμέσως η κατοικία τους καταστράφηκε.» «Άτιμοι και περιφρονημένοι, στερημένοι από κάθε αγαθό, οι οποίοι μασούσαν ρίζες δέντρων από τη μεγάλη πείνα.» «Καταστράφηκαν επειδή δεν είχαν σοφία.» «Είπε ο άφρων μέσα στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός.» «Μη γίνεστε σαν το άλογο και το μουλάρι, τα οποία δεν έχουν σύνεση.» «Ο άφρων και ο ανόητος θα χαθούν μαζί.» «Από το στόμα του άφρονα βγαίνει ράβδος ύβρεως.» «Για ποιο λόγο υπάρχουν τα χρήματα στα χέρια του άφρονα; Διότι αυτός που δεν έχει νου δεν μπορεί να αποκτήσει σοφία.» «Ο άφρων φανερώνει την οργή του την ίδια κιόλας ημέρα.» «Ο άφρων ξεδιπλώνει τη δική του κακία.» «Η αφροσύνη του ανθρώπου καταστρέφει τους δρόμους του, αλλά η καρδιά του κατηγορεί τον Θεό.» «Το στόμα των αφρόνων αναγγέλλει κακά.» «Ο άφρων, ακόμη και όταν μαστιγώνεται, δεν αισθάνεται.» «Δεν αρμόζει στον άφρονα η πολυτελής ζωή.» «Μην απαντάς στον άφρονα σύμφωνα με την αφροσύνη του, για να μη γίνεις όμοιός του. Αλλά να απαντάς στον άφρονα σύμφωνα με την αφροσύνη του, για να μη φανεί σοφός στα δικά του μάτια.» «Τους απαίδευτους τους συναντά ο θάνατος.» «Οι απαίδευτοι είναι ασυγκράτητοι στη γλώσσα.» «Βαρύς είναι ο λίθος και δυσβάσταχτη η άμμος· όμως η οργή του άφρονα είναι βαρύτερη και από τα δύο.» «Οι άφρονες, επειδή επιθυμούν την ύβρη και έγιναν ασεβείς, μίσησαν τη γνώση.» «Ο ανόητος θα πεθάνει από παγίδα.» «