Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 5:8

Ένας, λοιπόν, είναι ο Θεός, ο Πατέρας, ο Παντοκράτορας, τον οποίο τόλμησαν να δυσφημήσουν τα τέκνα των αιρετικών. Διότι τόλμησαν να δυσφημήσουν τον Κύριο Σαβαώθ, αυτόν που κάθεται πάνω στα Χερουβίμ. Τόλμησαν να δυσφημήσουν τον Κύριο Αδωναΐ, τόλμησαν να βλασφημήσουν τον Παντοκράτορα Θεό των προφητών. Εσύ όμως να προσκυνάς τον ένα Παντοκράτορα Θεό, τον Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αποφεύγοντας την πολυθεΐα και αποφεύγοντας κάθε αίρεση, και λέγοντας σύμφωνα με τον Ιώβ: Τον Κύριο τον Παντοκράτορα θα επικαλεστώ, αυτόν που επιτελεί έργα μεγάλα και ανεξιχνίαστα, ένδοξα και εξαίσια, τα οποία είναι αναρίθμητα. Και επίσης: Για όλα αυτά, υπάρχει τιμή από τον Παντοκράτορα, στον οποίο ανήκει η δόξα και τώρα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Διότι, για να μην πει κανείς πάλι ότι ο Ιώβ ήταν δίκαιος, λέει: «Είναι μεν δίκαιος, αλλά η ανθρώπινη φύση είναι τέτοια ώστε να υποφέρει τα δεινά». Πρόσεξε ότι κανείς δεν είναι αναμάρτητος, πράγμα που το ισχυρίζεται με βάση την ανθρώπινη φύση· άφησε δε, λέει, αυτούς που κατοικούν σε πήλινες οικίες, και πάλι λέει: Γιατί; Μήπως θα υπάρξει θνητός καθαρός ενώπιον του Κυρίου; Και πάλι, επειδή δεν είναι δυνατόν να απέλθει κανείς χωρίς δεινά, λέει, ο άνθρωπος γεννιέται μέσα στον κόπο. Διότι βέβαια ούτε τα άψυχα ούτε τα άλογα ζώα πρόκειται να αισθανθούν την αθυμία, αλλά στους ανθρώπους συμβαίνει αυτό. Παρατήρησε την κοινή φύση και θα δεις ότι έτσι έχουν τα πράγματα. «Οι νεοσσοί όμως», λέει, «των γυπών πετούν στα υψηλά», δηλαδή: είναι ξέγνοιαστοι και αμέριμνοι. Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Ότι απολαμβάνουν μεγαλύτερης πρόνοιας; Κάθε άλλο, όπως δεν απολαμβάνει η γη ούτε τα όρη, επειδή μετέχουν στην αναισθησία. Μου φαίνεται ότι και αυτό το ζώο είναι αναίσθητο, όντας αιμοβόρο και σαρκοφάγο. «Εντούτοις, εγώ θα δεηθώ στον Κύριο, και τον Κύριο τον Παντοκράτορα θα επικαλεστώ». «Και ενώ αυτά έχουν έτσι», λέει, «δεν θα πάθω εγώ κάτι παρόμοιο με εσένα, αλλά θα επιμείνω να αναγνωρίζω τον Δεσπότη. Διότι εσύ μεν αγανακτείς, ενώ εγώ θα επιμείνω να επικαλούμαι τον Θεό και δεν θα απελπίζομαι. Διότι Εκείνος γνωρίζει πάντοτε να μεταστρέφει τα πράγματα προς το αντίθετο. Βρίσκομαι μέσα σε δεινά, αλλά δύναται να με κάνει να βρεθώ και μέσα σε αγαθά, όπως ακριβώς από εκείνα τα αγαθά με οδήγησε σε τούτη την κατάσταση».