Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 8:12

Έπειτα πάλι τα φορτικά λόγια: 8,8a 〈ρώτησε την προηγούμενη γενιά,〉 8b 〈και εξιχνίασε σύμφωνα με τη γενεά των πατέρων.〉 8,9a 〈Διότι εμείς είμαστε χθεσινοί και δεν γνωρίζουμε·〉 9b 〈διότι η ζωή μας πάνω στη γη είναι μια σκιά.〉 8,10a 〈Άραγε δεν θα σε διδάξουν αυτοί λόγια και δεν θα σου αναγγείλουν σύνεση σοφίας〉 10b 〈και από την καρδιά τους δεν θα σε διδάξουν λόγια;〉 8,11a 〈Μήπως ανθίζει ο πάπυρος χωρίς νερό,〉 11b 〈ή θα ψηλώσει το βούρλο χωρίς πότισμα〉 8,12a 〈ενώ βρίσκεται ακόμη στη ρίζα του;〉

«...και κανένα χορτάρι δεν θα θεριστεί πριν να πιει νερό· εάν όμως δεν πιει, ξεραίνεται.» Αυτό δε που λέει, είναι το εξής: «Επειδή εμείς είμαστε ολιγόβιοι, ας ρωτήσουμε τους γεροντότερους, και αυτοί θα μας αναγγείλουν ότι, όπως ακριβώς είναι αδύνατον να φυτρώσει χόρτο χωρίς υγρασία, έτσι και χωρίς δικαιοσύνη είναι αδύνατον να διατηρηθεί κάτι· με αυτόν τον τρόπο», λέει, «ούτε οι ασεβείς θα διατηρηθούν.» «Έτσι λοιπόν θα είναι», λέει, «τα έσχατα όλων εκείνων που λησμονούν τον Θεό· διότι η ελπίδα του ασεβούς θα χαθεί. Ακατοίκητος δε θα μείνει ο οίκος του, ο οίκος του και η οδός του, και η σκηνή του θα καταντήσει ιστός αράχνης. Εάν στηρίξει την οικία του, αυτή δεν θα σταθεί όρθια, και εάν πιαστεί από αυτήν, δεν θα αντέξει. Διότι είναι χλωρός κάτω από τον ήλιο, και μέσα από τη σήψη του θα ξεπεταχτεί το βλαστάρι του. Πάνω σε σωρό από λίθους κοιμάται, και θα ζήσει ανάμεσα σε χαλίκια. Εάν όμως καταποντιστεί, ο τόπος θα τον αρνηθεί. Δεν έχεις δει τέτοια πράγματα, ότι τέτοια είναι η καταστροφή του ασεβούς; Από τη γη όμως θα βλαστήσει κάποιον άλλον· διότι ο Κύριος δεν πρόκειται να απορρίψει τον άκακο, κανένα όμως», λέει, «δώρο του ασεβούς δεν θα δεχθεί.» Δες και εδώ πώς τον έπληξε, επειδή ήταν επόμενο να επαναπαύεται στις θυσίες του. Εσύ όμως πρόσεξε, πώς υπό τύπον παραινέσεως του καταφέρνουν πλήγματα.

Μετά τον Ελιφάζ, λαμβάνοντας τον λόγο δεύτερος ο Βαλδάδ ο Σαυχεώτης, λέει προς τον Ιώβ: Μέχρι πότε θα τα λες αυτά; Άνεμος ορμητικός είναι τα πολλά λόγια του στόματός σου. Μήπως ο Κύριος θα αδικήσει κρίνοντας; Ή ο Δημιουργός των πάντων δεν θα αποδώσει το δίκαιο; Σχετικά με το ρητό: Όπως ακριβώς δεν θάλλει ο πάπυρος χωρίς νερό, ούτε υψώνεται το βούτομο χωρίς πότισμα· διότι, ενώ βρίσκεται ακόμη στη ρίζα του, δεν πρόκειται να θεριστεί. Πριν καν κοπεί κάθε άλλο χόρτο, αυτό ξηραίνεται· έτσι θα είναι το τέλος όλων εκείνων που λησμονούν τον Θεό.

Βλέπουμε πολλούς ανθρώπους, μετά τις ευεργεσίες που δέχτηκαν, συμπεριφερόμενοι σαν δούλοι, να περιφρονούν εκείνους που τους ευεργέτησαν και να ανασηκώνουν τα φρύδια με αλαζονεία απέναντί τους. Η αχαριστία μου φαίνεται φοβερό πράγμα· φοβερό και πάνδεινο. ΤΙΤΛΟΣ Λʹ. — Περί αδύνατων πραγμάτων. «Μήπως βλασταίνει ο πάπυρος χωρίς νερό; Ή θα ψηλώσει το βούρλο χωρίς υγρασία, ενώ βρίσκεται ακόμη στη ρίζα του;» «Υπάρχει άραγε ίχνος της πορείας των πλοίων, ή του αετού που πετάει, αναζητώντας τροφή;» «Ποιος συγκέντρωσε τους ανέμους στον κόρφο του; Ποιος τύλιξε όλα τα νερά σε ιμάτιο; Ποιος κράτησε όλα τα άκρα της γης; Τρία πράγματα μου είναι αδύνατο να κατανοήσω, και το τέταρτο δεν το γνωρίζω: τα ίχνη του αετού που πετάει, τον δρόμο του φιδιού πάνω στον βράχο, τις πορείες του πλοίου που διασχίζει τη θάλασσα και τον δρόμο του ανθρώπου στη νεότητά του.» «Θα πορευθούν ποτέ δύο μαζί στο ίδιο μέρος, εάν δεν γνωρίζονται μεταξύ τους; Θα βγει το λιοντάρι από το δάσος του, αν δεν έχει θήραμα; Θα βγάλει ποτέ το μικρό λιοντάρι τη φωνή του από τη φωλιά του, εάν δεν αρπάξει κάτι; Θα πέσει το πουλί στη γη χωρίς κυνηγό πουλιών; Θα κλείσει η παγίδα στη γη χωρίς να πιάσει κάτι; Θα ηχήσει σάλπιγγα σε μια πόλη, και ο λαός δεν θα τρομάξει; Και θα υπάρξει συμφορά στην πόλη, την οποία δεν προκάλεσε ο Κύριος;» «Μήπως θα δοξαστεί το τσεκούρι χωρίς εκείνον που το χρησιμοποιεί για να κόβει, ώστε να κόβει από μόνο του; Ή θα υψωθεί το πριόνι χωρίς εκείνον που το κινεί;» «