μὴ ὁ κύριος, φησίν, ἀδικήσει κρίνων; καὶ μὴν οὐ δικαιοσύνην ἑαυτῷ ἐμαρτύρησεν, ἀλλὰ τί; διὰ τί οὐκ ἐπελάθου τῆς ἀνομίας μου; καὶ λέγει, ὅτι ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου τοιοῦτος ἅπας ἐστὶν πειρατήριον ἐπὶ τῆς γῆς. μὴ ὁ κύριος, φησίν, ἀδικήσει κρίνων ἢ ὁ τὰ πάντα ποιήσας ταράξει τὸ δίκαιον; ὅρα, τί φησιν· ὅτι ἕπεται τῷ δημιουργῷ τὸ δίκαιον. ἀλλ᾽ ὅμως, εἰ καὶ μηδὲν πρὸς τὸν Ἰὼβ τὰ λεγόμενα, ἴδωμεν, τί φησιν. «οὐχ ὁρᾷς, πόση δικαιοσύνη», φησίν, «ἐν τῇ κτίσει, πόση εὐταξία, πῶς ἔννομα πάντα καὶ τεταγμένα; ὁ τοίνυν ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασι τὴν δικαιοσύνην, τὴν εὐταξίαν διατηρῶν ἐπὶ σοῦ διαταράξαι εἶχεν; ἄλλως δὲ διὰ τί πάντα ἐποίησεν; οὐχὶ διὰ σὲ τὸν ἄνθρωπον; εἶτα ὁ τοσαῦτα διὰ σὲ ποιήσας οὐδὲ τοῦ δικαίου σοι μετεδίδου, ὁ φιλανθρωπίᾳ σε ποιήσας καὶ τοσαῦτα διὰ σέ; εἰ ἀγαθότητι τὸν κόσμον ἐποίησεν, καὶ δύναμιν αὑτῷ μαρτυρεῖ. πολλάκις δὲ τὸ δίκαιον ταράττομεν δι᾽ ἀδυναμίαν, ἀλλ᾽ οὗτος», φησίν, «πάντα ἐποίησεν. ὁ οὕτω σοφός, οὕτω δυνατὸς ἄδικος ἔμελλεν ἔσεσθαι;» 8,4a 〈εἰ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον ἐναντίον αὐτοῦ,〉 4b 〈ἀπέστειλεν ἐν χερσὶν αὐτῶν ἀνομίαν.〉 «τί θρηνεῖς τὰ παιδία;» φησίν. καὶ μὴν οὐδαμοῦ τῶν παίδων ἐμνημόνευσεν οὐδὲ τῶν χρημάτων. ὅρα καὶ ἐνταῦθα φιλοσοφίαν· καίτοι τίς οὐκ ἂν ἐθρήνησεν, ἀλλ᾽ οὐδαμοῦ ἐν τοῖς λόγοις ὁρᾷς αὐτὸν τοῦτο λέγοντα, ἀλλ᾽ οὐ φέροντα τὰς ὀδύνας.
Μετάφραση
Μήπως ο Κύριος, λέει, θα αδικήσει κρίνοντας; Και βέβαια δεν μαρτύρησε δικαιοσύνη για τον εαυτό του, αλλά τι; «Γιατί δεν λησμόνησες την ανομία μου;» Και λέει, ότι ολόκληρος ο βίος του ανθρώπου πάνω στη γη είναι ένα πειρατήριο. Μήπως ο Κύριος, λέει, θα αδικήσει κρίνοντας ή Εκείνος που τα εποίησε όλα θα διαταράξει το δίκαιο; Δες, τι λέει: ότι το δίκαιο ακολουθεί τον Δημιουργό. Αλλά όμως, κι αν τα λεγόμενα δεν αφορούν καθόλου τον Ιώβ, ας δούμε τι λέει. «Δεν βλέπεις, πόση δικαιοσύνη», λέει, «υπάρχει στην κτίση, πόση ευταξία, πώς τα πάντα είναι σύμφωνα με τον νόμο και τεταγμένα; Εκείνος, λοιπόν, που σε όλα τα άλλα διατηρεί τη δικαιοσύνη και την ευταξία, στη δική σου περίπτωση θα τις διατάρασσε; Εξάλλου, γιατί τα εποίησε όλα; Όχι για σένα, τον άνθρωπο; Έπειτα, Εκείνος που εποίησε τόσα για σένα δεν θα σου μετέδιδε το δίκαιο, Εκείνος που από φιλανθρωπία σε εποίησε, καθώς και τόσα άλλα για σένα;» Εάν εποίησε τον κόσμο από αγαθότητα, μαρτυρεί επίσης και τη δύναμή Του. «Πολλές φορές εμείς διαταράσσουμε το δίκαιο εξαιτίας αδυναμίας, αλλά Αυτός», λέει, «τα εποίησε όλα. Εκείνος που είναι τόσο σοφός, τόσο δυνατός, επρόκειτο να είναι άδικος;» 8,4a 〈Εάν οι υιοί σου αμάρτησαν ενώπιόν Του,〉 4b 〈τους απέστειλε στα χέρια της ανομίας τους.〉 «Γιατί θρηνείς τα παιδιά;» λέει. Και όμως πουθενά δεν μνημόνευσε τα παιδιά ούτε και τα χρήματα. Δες και εδώ τη φιλοσοφία του· καίτοι ποιος δεν θα θρηνούσε, εντούτοις πουθενά στα λόγια του δεν τον βλέπεις να λέει κάτι τέτοιο, παρά μόνο ότι δεν μπορεί να υποφέρει τις οδύνες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες