τί οὖν θαυμάζεις, εἰ, ὃ θεὸς εἶπεν, τοῦτο καὶ αὐτὸς λέγει; ἢ τὸ διὰ κενῆς οὐχ, ὅτι οὐχ ἥμαρτεν, ἀλλ᾽ ὅτι οὐδὲν ἔσται πλέον ἀπὸ τῆς τιμωρίας αὐτοῦ καὶ τοῦ κολάζεσθαι. 9,18a 〈οὐκ ἐᾷ γάρ με ἀναπνεῦσαι.〉 τουτέστιν· «πολλῶν πλήρης εἰμὶ δεινῶν.» 9,18b 〈ἐνέπλησε δέ με πικρίας.〉 9,19a 〈ὅτι μὲν γὰρ ἰσχύι κρατεῖ,〉 19b 〈τίς οὖν κρίματι αὐτοῦ ἀντιστήσεται;〉 οὐ τοῦτο λέγει, ὅτι ἁπλῶς ἰσχύι κρατεῖ, ἀλλ᾽ ὅτι δυνατός ἐστι ποιῆσαι, ὅσαπερ ἂν θέλῃ. 9,20a 〈ἐάν τε γὰρ ὦ δίκαιος, τὸ στόμα μου ἀσεβήσει.〉 «πρὸς θεὸν κρίνομαι γάρ.» 9,20b 〈ἐάν τε ὦ ἄμεμπτος, σκολιὸς ἀποβήσομαι.〉 9,21a 〈εἴτε γὰρ ἠσέβησα, οὐκ οἶδα τῇ ψυχῇ,〉 21b 〈πλὴν ὅτι ἀφῄρηταί μου ἡ ζωή.〉 ὁρᾷς, πόσην λέγει περιουσίαν τῆς τοῦ θεοῦ δικαιοσύνης καὶ τῆς ἡμετέρας ἀσθενείας, οἳ μηδὲ τὰ ἁμαρτήματα συνιδεῖν δυνάμεθα; 9,22 〈διὸ εἶπον· μέγαν καὶ δυνάστην ἀπολλύει ὀργή,〉 9, 23a 〈καὶ φαῦλοι ἐν θανάτῳ ἐξαισίῳ ἀπολοῦνται,〉 23b 〈ἀλλὰ δίκαιοι καταγελῶνται·〉 9,24a 〈παραδέδονται γὰρ εἰς χεῖρας ἀσεβοῦς.〉 τουτέστιν· παρὰ τῷ θεῷ πᾶς ἄδικός ἐστιν, ἀλλ᾽ ἔστι τις διαφορά· ὁ δυνάστης ἁλίσκεται παρ᾽ αὐτοῦ, ὁ φαῦλος καὶ πονηρὸς ἀπόλλυται, ὁ δίκαιος, ὅταν αὐτὸν ἐξετάσαι θελήσῃ, καταγελᾶται ὡς οὐ μόνον δεινὰ πάσχοντος, ἀλλὰ καὶ ἐλεγχομένου διὰ τῶν τιμωριῶν.
Μετάφραση
Γιατί, λοιπόν, απορείς αν ό,τι είπε ο Θεός, αυτό λέει και ο ίδιος; Ή το «μάταια» δεν σημαίνει ότι δεν αμάρτησε, αλλά ότι δεν θα υπάρξει κανένα περαιτέρω αποτέλεσμα από την τιμωρία και την κόλασή του. 9,18α 〈Διότι δεν με αφήνει να αναπνεύσω.〉 Δηλαδή: «Είμαι γεμάτος από πολλά δεινά.» 9,18β 〈Και με γέμισε με πίκρα.〉 9,19α 〈Διότι, βέβαια, υπερισχύει με τη δύναμή του,〉 19β 〈ποιος, λοιπόν, θα αντισταθεί στην κρίση του;〉 Δεν λέει τούτο, ότι απλώς υπερισχύει με τη δύναμή του, αλλά ότι είναι ικανός να κάνει όσα ακριβώς θέλει. 9,20α 〈Διότι και αν είμαι δίκαιος, το στόμα μου θα ασεβήσει.〉 «Διότι κρίνομαι ενώπιον του Θεού.» 9,20β 〈Και αν είμαι άμεμπτος, θα αποδειχθώ διεστραμμένος.〉 9,21α 〈Διότι, είτε ασέβησα, δεν το γνωρίζω στην ψυχή μου,〉 21β 〈παρά μόνο ότι μου έχει αφαιρεθεί η ζωή.〉 Βλέπεις πόσο πλούτο περιγράφει για τη δικαιοσύνη του Θεού και για τη δική μας αδυναμία, εμείς που δεν είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε ούτε τα ίδια μας τα αμαρτήματα; 9,22 〈Γι' αυτό είπα: Οργή εξολοθρεύει τον μεγάλο και τον δυνάστη,〉 9,23α 〈και οι φαύλοι θα χαθούν με αιφνίδιο θάνατο,〉 23β 〈οι δίκαιοι όμως καταγελώνται·〉 9,24α 〈διότι παραδίδονται στα χέρια του ασεβούς.〉 Δηλαδή: ενώπιον του Θεού καθένας είναι άδικος, αλλά υπάρχει μια διαφορά· ο δυνάστης κυριεύεται από αυτόν, ο φαύλος και πονηρός εξολοθρεύεται, ενώ ο δίκαιος, όταν θελήσει να τον εξετάσει, καταγελιέται, όχι μόνο επειδή πάσχει δεινά, αλλά και επειδή ελέγχεται μέσω των τιμωριών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες