Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 9:25

Αν λοιπόν δεν έχουμε πάντοτε στον νου μας τη μέλλουσα κρίση, σε τίποτα δεν θα μας ωφελήσει η προφανέρωση των κρυφών και άδηλων πραγμάτων. Άκουσε κάποτε ο Ιεροβοάμ, ο γιος του Ναβάτ, ο οποίος παρέσυρε σε αμαρτία τον Ισραήλ, για τη μέλλουσα οργή που θα επερχόταν σε αυτόν από τον Κύριο, και δεν μετανόησε για το κακό. Ελέγχθηκε και ο Γιεζί για τα κρυφά του πταίσματα, και δεν διόρθωσε τη διαγωγή του, διαφορετικά δεν θα εγκαταλειπόταν από τον δάσκαλό του στην ασχήμια της λέπρας. Διότι σε αυτόν που καθάρισε τον Νεεμάν, τον αρχιστράτηγο της Συρίας, με τον λόγο του Κυρίου από μια τέτοια νόσο, θα ήταν πολύ πιο εύκολο να απαλλάξει τον ίδιο του τον μαθητή από μια τέτοια συμφορά. Ας έχουμε, επομένως, στον νου μας το τέλος του παρόντος βίου, ώστε την κοιμισμένη μας διάνοια να την αφυπνίσει η προσδοκία του φόβου του μέλλοντος, προς εργασία και φύλαξη των αγαθών πράξεων. Διότι ο βίος μας είναι ταχύτερος και από δρομέα. Διότι, όταν δοξαστούμε και βασιλεύσουμε στον παρόντα βίο, αλλά αυτά που πράξαμε δεν είναι σύμφωνα με το θέλημα Εκείνου που πρόκειται να κρίνει ζώντας και νεκρούς, σε τίποτα δεν θα μας ωφελήσει η δόξα του πρόσκαιρου βίου όταν απέλθουμε εκεί. Ας κλάψουμε, επομένως, γενόμενοι έμφοβοι και έντρομοι, μήπως τυχόν εξαιτίας της αμέλειας στην εδώ ζωή, βρεθούμε εκεί υπό την οργή του Βασιλέως της δόξης και παραπεμφθούμε στο εξώτερο σκότος. Δεν είναι δυνατόν, όταν απέλθουμε εκεί, να απαλλαγούμε από τα βάσανα.

Αυτό που λέει, έχει την εξής έννοια: όταν ο Θεός κινηθεί και θελήσει να επέμβει, ούτε η δικαιοσύνη προστατεύει, ούτε η φαυλότητα αντιστέκεται, ούτε η εξουσία, ούτε τίποτα άλλο. Διότι παραδίδονται στα χέρια του ασεβούς. Πολλές φορές ενεργεί κατ' αυτόν τον τρόπο: όχι άμεσα με τιμωρία, αλλά με το να τους παραδίδει στον ασεβή, τους καθιστά καταγέλαστους. 9,24b 〈Τα πρόσωπα,〉 λέει, 〈των κριτών της συγκαλύπτει·〉 24c 〈ειδάλλως, αυτός είναι.〉 9,25a 〈Ο δε βίος μου είναι ταχύτερος από δρομέα.〉 Βλέπεις; Συνεχώς καταφεύγει στη βραχύτητα του χρόνου. Έπειτα κάνει και σύγκριση, για το πόσο ολιγόχρονη είναι 〈η ανθρώπινη ζωή〉, ώστε ούτε καν να φαίνεται. Διότι μέσα σε ολόκληρο τον αιώνα τέτοια είναι: πριν καλά καλά φανεί, εξαφανίστηκε. 9,25b 〈Έφυγε,〉 λέει, 〈και δεν είδα.〉 9,26a 〈Άραγε υπάρχει στα πλοία ίχνος πορείας〉 26b 〈ή στον αετό που πετά αναζητώντας λεία;〉 9,27a 〈Διότι εάν πω, θα ξεχάσω αυτά που λέω.〉 Δηλαδή: «Ακόμη και η μνήμη μου έχει χαθεί, και δεν γνωρίζω ούτε τι λέω· τόση οδύνη υπάρχει μέσα μου. Την ώρα που μιλώ τα ξεχνώ, τόσο μεγάλη είναι η τρικυμία, τόσος ο πειρασμός». Εσύ, λοιπόν, όταν τον ακούς να λέει κάτι το τολμηρό, να κοιτάς την υπερβολή της τρικυμίας και του ναυαγίου. Έπειτα απορείς, αν από μια απελπισμένη ψυχή ειπώθηκε κάτι το βαρύ, και συγκρίνεις τον εαυτό σου με εκείνον;

Αλλά οι άτοπες ηδονές του βίου δεν διαφέρουν σε τίποτα από τις σκιές και τα όνειρα· διότι, πριν καν συντελεστεί η αμαρτία, έχει ήδη σβήσει η ηδονή· οι τιμωρίες όμως εξαιτίας αυτών δεν έχουν τέλος. Το μεν ευχάριστο είναι πρόσκαιρο, το δε οδυνηρό αιώνιο. Και τι το σταθερό υπάρχει μέσα στον κόσμο, πες μου; Ο πλούτος, ο οποίος πολλές φορές δεν παρέμεινε ούτε μέχρι το βράδυ; Η δόξα μήπως; Άκουσε όμως τι λέει κάποιος δίκαιος: «Ο βίος μου είναι ταχύτερος από δρομέα». Διότι, όπως ακριβώς εκείνοι πριν καν σταθούν πετάγονται μπροστά, έτσι και ο βίος, πριν καν κάνει την εμφάνισή του, φεύγει πετώντας.

Πρώτη απάντηση του Ιώβ προς τον Βαλδάδ: ότι, Στην αλήθεια γνωρίζω ότι έτσι είναι· διότι πώς είναι δυνατόν να αναδειχθεί δίκαιος ένας [θνητός] ενώπιον του Κυρίου; Περί του: Εκείνος που μόνος του άπλωσε τον ουρανό και βαδίζει πάνω στη θάλασσα σαν σε έδαφος, που δημιούργησε την Πλειάδα και τον Έσπερο. Ποιος θα αντισταθεί στην κρίση του Θεού; Διότι, ακόμη και αν είμαι δίκαιος, το στόμα μου θα ασεβήσει· και αν είμαι άμεμπτος, θα αποδειχθώ διεστραμμένος. Περί του: Ο βίος μου είναι ταχύτερος από δρομέα. Μήπως υπάρχει ίχνος της πορείας των πλοίων, ή του αετού που πετά αναζητώντας λεία; Θυμήσου ότι με έπλασες από πηλό, και στο χώμα πάλι με επιστρέφεις. Ή μήπως δεν με άμελξες σαν γάλα; και τα εξής. Θα ήμουν σαν να μην υπήρξα ποτέ. Γιατί δεν οδηγήθηκα από την κοιλιά [της μητέρας μου] στο μνήμα; ότι [sic].