Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 9:32

«Τι όφελος προκύπτει από αυτό, το να βγάλεις μια τέτοια απόφαση για μένα;» 9,32a 〈Διότι δεν είσαι άνθρωπος σαν εμένα, με τον οποίο θα μπορούσα να αντιδικήσω〉, λέει. Αυτό που λέει είναι το εξής: «Αν αυτός που τιμωρεί ήταν άνθρωπος, η τιμωρία δεν θα αποτελούσε οπωσδήποτε καταδίκη εκείνου που υποφέρει, αλλά θα μπορούσα να κριθώ μαζί του και να αποδείξω ότι αδικεί. Επειδή όμως είσαι Θεός, αυτό είναι αδύνατον να συμβεί, αλλά αρκεί να τιμωρηθώ και να δεχθώ την εσχάτη καταδίκη». 9,32b 〈Για να προσέλθουμε〉, λέει, 〈ομόθυμα σε κρίση.〉 9,33a 〈Μακάρι να υπήρχε ο μεσίτης μας〉 33b 〈και αυτός που θα ήλεγχε και θα έκρινε ανάμεσα και στους δυο μας.〉 33c 〈Δύο πράγματα έχω ανάγκη:〉 9,34a 〈ας απομακρύνει από εμένα τη ράβδο του〉 34b 〈και ο φόβος του ας μην με ταράζει.〉 9,35a 〈Και δεν θα τον φοβηθώ, αλλά θα μιλήσω.〉 35b 〈Διότι δεν έχω συναίσθηση μέσα μου για τίποτε άδικο.〉 10,1a 〈Έχω αποκάμει στην ψυχή μου,〉 1b 〈και στενάζοντας θα αφήσω ελεύθερο τον θυμό μου επάνω μου, και τα λόγια μου〉 1c 〈θα τα πω κυριευμένος από πικρία ψυχής.〉 Και όμως ο ίδιος έλεγε πρωτύτερα ότι δεν πρόκειται να του αποκριθεί ούτε σε έναν λόγο του από τους χίλιους. Πώς λοιπόν μιλάει εδώ; Με πικρία ψυχής, λέει, ώστε τα λόγια δεν είναι δικά του, αλλά της πικρίας του, όσο μπορεί να πει κανείς κρίνοντας από τους λογισμούς. Τι σημαίνει το «μακάρι να υπήρχε αυτός που θα έκρινε ανάμεσά μας»;

Τίτλος Ε΄. — Περί της αντιλογίας προς τον Θεό: και ότι δεν πρέπει να φέρνουμε αντιρρήσεις, ή να δικαιολογούμαστε ενώπιον του Θεού. «Θα μας καταλογιστεί ως ανομία, όταν λέμε πολλά λόγια ενώπιον του Κυρίου.» «Δεν είσαι άνθρωπος σαν κι εμένα, με τον οποίο μπορώ να αντιδικήσω, ώστε να προσέλθουμε μαζί σε κρίση.» «Γιατί εγώ να δικάζομαι ακόμη, νουθετούμενος και ελεγχόμενος από τον Κύριο, ενώ ακούω τέτοια πράγματα χωρίς να είμαι τίποτα; Και εγώ τι απόκριση να δώσω; Θα βάλω το χέρι στο στόμα μου· μία φορά μίλησα, αλλά δεν θα προσθέσω και δεύτερη.» «Μη γένοιτο σε εμένα να ασεβήσω εναντίον του Κυρίου, ή να διαταράξω το δίκαιο ενώπιον του Παντοκράτορα.» «Μη βιάζεσαι με το στόμα σου, και η καρδιά σου ας μη σπεύδει να βγάλει λόγο ενώπιον του Θεού.» «Μήπως θα πει το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε: Δεν με έπλασες εσύ; Ή το δημιούργημα στον δημιουργό: Δεν με έφτιαξες με σύνεση;» «Μήπως θα πει ο πηλός στον κεραμέα: Τι κάνεις; Γιατί δεν εργάζεσαι, μήπως δεν έχεις χέρια; Και μήπως θα αποκριθεί το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε; Ή αυτός που λέει στον πατέρα: Τι γέννησες; και στη μητέρα: Γιατί κοιλοπονάς;» «Σε αυτόν που δεν συλλογίστηκε πονηρά πράγματα εναντίον του Κυρίου, θα του δοθεί εκλεκτή χάρη πίστεως.» «Μη δικαιώνεις τον εαυτό σου ενώπιον του Κυρίου.» «Ω άνθρωπε, αλήθεια, εσύ ποιος είσαι που φέρνεις αντίρρηση στον Θεό; Μήπως θα πει το πλάσμα σε αυτόν που το έπλασε: Γιατί με έφτιαξες έτσι; Ή μήπως δεν έχει εξουσία ο κεραμέας πάνω στον πηλό, ώστε από το ίδιο φύραμα να φτιάξει άλλο σκεύος για τιμητική χρήση και άλλο για ατιμωτική;» «

«Γιατί με κατέστησες αντίπαλό σου, ώστε να είμαι βάρος για εσένα; Και γιατί δεν λησμόνησες την ανομία μου, και δεν καθάρισες την αμαρτία μου; Τώρα πλέον θα απέλθω στη γη.» «Εφόσον είμαι ασεβής, γιατί δεν πέθανα; Ακόμη και αν λουστώ με χιόνι και καθαριστώ με καθαρά χέρια, εσύ αρκετά με βύθισες στον ρύπο. Με βδελύχθηκε η ίδια μου η στολή. Διότι δεν είσαι άνθρωπος όμοιος με εμένα, ώστε να σου αποκριθώ, για να προσέλθουμε από κοινού σε κρίση.»