τί ἀπὸ τούτου τὸ κέρδος τοιαύτην περὶ ἐμοῦ ψῆφον ἐνεγκεῖν;» 9,32a 〈οὐ γὰρ εἶ ἄνθρωπος κατ᾽ ἐμέ, ᾧ ἀντικρινοῦμαι,〉 φησίν. ὃ λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν· «εἰ ἄνθρωπος ἦν ὁ κολάζων, οὐ πάντως ἡ τιμωρία κατεψηφίσατο τοῦ κακῶς πάσχοντος, ἀλλ᾽ ἠδυνάμην κριθῆναι πρὸς αὐτὸν καὶ δεῖξαι ἀδικοῦντα. ἐπειδὴ δὲ θεὸς εἶ, ἀδύνατον τοῦτο γενέσθαι, ἀλλ᾽ ἀρκεῖ κολασθῆναι καὶ τὴν ἐσχάτην ψῆφον ἀπενεγκεῖν.» 9,32b 〈ἵνα ἔλθωμεν,〉 φησίν, 〈ὁμοθυμαδὸν εἰς κρίσιν.〉 9,33a 〈εἴθε ἦν ὁ μεσίτης ἡμῶν〉 33b 〈καὶ ὁ διελέγχων καὶ διακρίνων ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων.〉 33c 〈δυεῖν δέ μοι χρεία·〉 9,34a 〈ἀπαλλαξάτω ἀπ᾽ ἐμοῦ τὴν ῥάβδον αὐτοῦ〉 34b 〈καὶ ὁ φόβος αὐτοῦ μή με στροβείτω.〉 9,35a 〈καὶ οὐ μὴ φοβηθῶ αὐτόν, ἀλλὰ λαλήσω.〉 35b 〈οὐ γὰρ συνεπίσταμαι ἐμαυτῷ ἄδικον.〉 10,1a 〈κάμνω δὲ τῇ ψυχῇ μου,〉 1b 〈στένων δὲ ἐπ᾽ ἐμαυτὸν ἐπαφήσω τὸν θυμόν μου, τὰ δὲ ῥήματά μου〉 1c 〈λαλήσω ἐν πικρίᾳ ψυχῆς συνεχόμενος.〉 καὶ μὴν αὐτὸς ἔλεγεν ἀνωτέρω, ὅτι οὐ μὴ ἀποκριθῇ αὐτῷ πρὸς ἕνα λόγον αὐτοῦ ἀπὸ χιλίων. πῶς οὖν ἐνταῦθα λέγει; ἐν πικρίᾳ ψυχῆς, φησίν, ὥστε οὐκ αὐτοῦ τὰ ῥήματα, ἀλλὰ τῆς πικρίας, ὅσον ἀπὸ λογισμῶν ἔστιν εἰπεῖν. τί ἐστιν εἰ ἦν ὁ κρίνων ἀνὰ μέσον ἡμῶν;
Μετάφραση
«Τι όφελος προκύπτει από αυτό, το να βγάλεις μια τέτοια απόφαση για μένα;» 9,32a 〈Διότι δεν είσαι άνθρωπος σαν εμένα, με τον οποίο θα μπορούσα να αντιδικήσω〉, λέει. Αυτό που λέει είναι το εξής: «Αν αυτός που τιμωρεί ήταν άνθρωπος, η τιμωρία δεν θα αποτελούσε οπωσδήποτε καταδίκη εκείνου που υποφέρει, αλλά θα μπορούσα να κριθώ μαζί του και να αποδείξω ότι αδικεί. Επειδή όμως είσαι Θεός, αυτό είναι αδύνατον να συμβεί, αλλά αρκεί να τιμωρηθώ και να δεχθώ την εσχάτη καταδίκη». 9,32b 〈Για να προσέλθουμε〉, λέει, 〈ομόθυμα σε κρίση.〉 9,33a 〈Μακάρι να υπήρχε ο μεσίτης μας〉 33b 〈και αυτός που θα ήλεγχε και θα έκρινε ανάμεσα και στους δυο μας.〉 33c 〈Δύο πράγματα έχω ανάγκη:〉 9,34a 〈ας απομακρύνει από εμένα τη ράβδο του〉 34b 〈και ο φόβος του ας μην με ταράζει.〉 9,35a 〈Και δεν θα τον φοβηθώ, αλλά θα μιλήσω.〉 35b 〈Διότι δεν έχω συναίσθηση μέσα μου για τίποτε άδικο.〉 10,1a 〈Έχω αποκάμει στην ψυχή μου,〉 1b 〈και στενάζοντας θα αφήσω ελεύθερο τον θυμό μου επάνω μου, και τα λόγια μου〉 1c 〈θα τα πω κυριευμένος από πικρία ψυχής.〉 Και όμως ο ίδιος έλεγε πρωτύτερα ότι δεν πρόκειται να του αποκριθεί ούτε σε έναν λόγο του από τους χίλιους. Πώς λοιπόν μιλάει εδώ; Με πικρία ψυχής, λέει, ώστε τα λόγια δεν είναι δικά του, αλλά της πικρίας του, όσο μπορεί να πει κανείς κρίνοντας από τους λογισμούς. Τι σημαίνει το «μακάρι να υπήρχε αυτός που θα έκρινε ανάμεσά μας»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες