Εἰ δὲ δή τισι καταφθείροιτο καὶ τὰ εἰς καρδίαν ἀγαθὰ καὶ τῆς νοητῆς εὐκαρπίας ὁ πλοῦτος, οἷάπερ ἀκρίδος ἐπιπηδώσης αὐτοῖς τῆς τῶν δαιμονίων ἀγέλης, καὶ καταθεουσῶν ἀρχῶν, δυνάμεων καὶ ἐξουσιῶν· δῆλον δὲ ὅτι τῶν πονηρῶν· ποιείτω τὸ πένθος, μελετάτω τὴν μετάγνωσιν, δακρυῤῥοείτω πρὸς Θεόν. ἀκούσεται γὰρ εὐθὺς ἐκ φιλανθρωπίας λέγοντος Ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον. ἀποφανεῖ γὰρ αὐτοῦ τὴν καρδίαν ὡς εὔσταχυν γῆν, ὡς σπέρμασιν ὡραίοις κομῶντα κῆπον, ὡς εὔβοτρυν ἀμπελῶνα, καὶ μὴν καὶ ἐλαίῳ καταπιανεῖ, κατά γε τὸ ἐν ψαλμοῖς ὑμνούμενον “Ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου.” ἐξελάσει δὲ ἀπ᾽ αὐτοῦ τὸν ἀπὸ βοῤῥᾶ, τουτέστι τὸν ἀποψύχοντα σατανᾶν, καὶ ζεῖν οὐκ ἐῶντα τῷ πνεύματι τοὺς ὑπ᾽ αὐτῷ γενομένους. ψυγήσεσθαι δὲ καὶ ὁ Παῦλος ἔφασκε “τῶν πολλῶν τὴν ἀγά- ”πην διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν.”
Μετάφραση
Εάν, πάλι, σε κάποιους καταστρέφονται τα αγαθά της καρδιάς και ο πλούτος της νοητής καρποφορίας, σαν να επιτέθηκε σε αυτούς η αγέλη των δαιμόνων δίκην ακρίδας, και να τους κατέδραμαν αρχές, δυνάμεις και εξουσίες (και είναι προφανές ότι πρόκειται για τις πονηρές), ας πενθήσει, ας φροντίσει για τη μετάνοια, ας χύσει δάκρυα προς τον Θεό. Διότι θα Τον ακούσει αμέσως, από φιλανθρωπία, να λέει: «Ιδού, εγώ σας δίνω τον σίτο και τον οίνο και το έλαιο». Επειδή θα αναδείξει την καρδιά του ως γη γεμάτη στάχυα, ως κήπο που βρίθει από ωραία σπέρματα, ως αμπελώνα με καλά σταφύλια, και μάλιστα θα την αλείψει με έλαιο, σύμφωνα με αυτό που υμνείται στους Ψαλμούς: «Ελίπανας εν ελαίω την κεφαλή μου». Και θα εκδιώξει από αυτόν εκείνον που προέρχεται από τον βορρά, δηλαδή τον σατανά που προκαλεί ψύχος και δεν αφήνει όσους έχουν υποταχθεί σε αυτόν να είναι ζέοντες στο πνεύμα. Άλλωστε, και ο Παύλος έλεγε ότι θα ψυχρανθεί «η αγάπη των πολλών, επειδή θα πληθυνθεί η ανομία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες