ἔχει δὲ τὸ ἀληθὲς ὁ λόγος καὶ ἐπ᾽ αὐτῆς εἰ φέροιτο τῆς ἀκρίδος. <Ὡς ὅρασις ἵππων ἡ ὅρασις αὐτῶν, καὶ ὡς ἱππεῖς οὕτω καταδιώξονται. ὡς φωνὴ ἁρμάτων ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων ἐξαλοῦνται, καὶ ὡς φωνὴ φλογὸς πυρὸς κατεσθιούσης καλάμην, καὶ ὡς λαὸς πολὺς καὶ ἰσχυρὸς παρατασσόμενος εἰς πόλεμον.> Τὴν ἀκρίδα καὶ τὸν βροῦχον, εἰ δὴ φέροιντο κατὰ χωρῶν καὶ πόλεων, οὐδὲν ἐν μείοσιν ἔσεσθαί φησιν ἵππου τῆς μαχιμωτάτης· κατασκιρτήσει γὰρ οὕτω τῆς γῆς, ὡς τάχα που καὶ ἁρμάτων ἀπομιμήσασθαι κτύπον. ἁπάσαις τε γὰρ ἐπιθρώσκουσι κορυφαῖς ὀρέων, καθίπτανται δὲ καὶ βουνοῦ παντὸς, καὶ οἷον φλογὸς ἠχὴν ἀποτελοῦσιν καταπιμπράσης καλάμην. φασὶ γὰρ οὐ δίχα κτύπου πράττεσθαι παρ᾽ αὐτῶν τῶν ἐν ἀγροῖς τὴν κατάβρωσιν, ἠχὼ δέ τινα τῶν ὀδόντων ἀποτελεῖσθαι βληχηρὰν καὶ κακόφωνον, περιθραυομένων αὐταῖς τῶν ἐμπεπτωκότων, ὡς ἀνέμου φλόγα διαῤῥιπίζοντος. ὄχλῳ δὲ δὴ πάλιν πολεμίων αὐτὴν παρεικάζεσθαι, τὸ ἀπεικὸς οὐδέν· ἄττει γὰρ κατὰ πληθὺν, καὶ ὀλίγα παραχωρεῖ τοῖς ἀνδριζομένοις ἐν μάχῃ. βορὸν γὰρ τὸ χρῆμα καὶ διὰ πληθὺν ἀμέτρητον οὐκ εὐκαταγώνιστον, μᾶλλον δὲ καὶ δυσάντητον.
Μετάφραση
Ο λόγος αληθεύει και αν ακόμη αναφέρεται στην ίδια την ακρίδα. «Η όψη τους είναι σαν την όψη αλόγων, και σαν ιππείς έτσι θα καταδιώξουν. Σαν τον θόρυβο αρμάτων θα πηδήξουν πάνω στις κορυφές των βουνών, και σαν τον ήχο της πύρινης φλόγας που κατατρώει την καλαμιά, και σαν ένας πολυάριθμος και ισχυρός λαός που παρατάσσεται σε πόλεμο». Λέει ότι η ακρίδα και ο βρούχος, αν επιπέσουν σε χώρες και πόλεις, σε τίποτα δεν θα υστερούν από το πιο πολεμικό άλογο· διότι με τέτοιον τρόπο θα πηδήξουν ορμητικά πάνω στη γη, ώστε ίσως και να μιμηθούν τον κρότο αρμάτων. Διότι αναπηδούν σε όλες τις κορυφές των βουνών, καταβαίνουν πετώντας σε κάθε λόφο, και δημιουργούν ήχο σαν εκείνον της φλόγας που κατακαίει την καλαμιά. Λένε, δηλαδή, ότι η καταβρόχθιση των καρπών των αγρών από αυτές δεν γίνεται χωρίς θόρυβο, αλλά παράγεται από τα δόντια τους ένας σιγανός και κακόηχος θόρυβος, καθώς θρυμματίζουν όσα πέφτουν μπροστά τους, σαν τον άνεμο που αναζωπυρώνει τη φλόγα. Και το να παρομοιάζεται πάλι με πλήθος πολεμίων δεν είναι καθόλου παράλογο· διότι εφορμά κατά σμήνη και ελάχιστα υποχωρεί σε όσους δείχνουν ανδρεία στη μάχη. Επειδή το είδος αυτό είναι αδηφάγο και, λόγω του αμέτρητου πλήθους του, δεν καταπολεμάται εύκολα, αλλά μάλλον είναι και δυσκολοαντιμετώπιστο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες