Πατερικές αναφορές στο ΙΩΗΛ 4:12

Διότι, όπως είπε ο μακάριος Δαβίδ: «Αναβαίνοντας στα ύψη, αιχμαλώτισες αιχμαλωσία, έλαβες δώρα για τους ανθρώπους». <Διακηρύξτε τα αυτά ανάμεσα στα έθνη, αγιάστε πόλεμο, ξεσηκώστε τους μαχητές, προσέλθετε και ανεβείτε όλοι οι πολεμιστές, μετατρέψτε τα άροτρά σας σε ρομφαίες και τα δρέπανά σας σε λόγχες· ο αδύναμος ας λέει: "Έχω δύναμη". Συναθροιστείτε και εισέλθετε όλα τα έθνη από παντού και συγκεντρωθείτε εκεί· ο πράος ας γίνει μαχητής. Ας ξεσηκωθούν, και ας αναβούν όλα τα έθνη στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ, διότι εκεί θα καθίσω για να κρίνω όλα τα γύρω έθνη.> Αφού απείλησε τα έθνη με αντίστροφες συμφορές και με τιμωρία ίση με τα ανόσια έργα τους, στρέφει πλέον τον λόγο προς τους δικούς του προσκυνητές, τους οποίους προστάζει να μην είναι καθόλου δειλοί και άνανδροι, αλλά αντίθετα να είναι γενναίοι, και σχεδόν να χρησιμοποιήσουν ένα διαπρύσιο κήρυγμα, και να συγκεντρώσουν τώρα τα έθνη για μάχη, και να σπεύσουν να τα διεγείρουν σε αυτήν, ακόμη και αν τυχόν εκείνα προτιμούσαν να επιλέξουν μια ήρεμη και ειρηνική ζωή. Και αυτό το έκανε αποδεικνύοντάς τους εξαιρετικά τολμηρούς, και πείθοντάς τους να έχουν θάρρος σε αυτόν, ότι δηλαδή θα αναδειχθούν ανώτεροι από τους εχθρούς τους, εφόσον εκείνος τους υπερασπίζεται. Αυτά λοιπόν, λέει, διακηρύξτε ανάμεσα στα έθνη και αγιάστε πόλεμο. Και τι σημαίνει άραγε πάλι το «αγιάστε»;

Αφιερώστε τα σε εμένα κατά κάποιον τρόπο, διότι εγώ θα είμαι ο πολεμιστής, και προς δική μου δόξα θα γίνει αυτό που θα συμβεί. Διότι θα πεθάνουν εκείνοι που απέδωσαν τη δόξα μου σε ξύλα και λίθους. Καθετί δε που λέγεται ότι αγιάζεται, προσφέρεται πάντοτε προς δόξαν του Θεού. Γι' αυτό λέει: αγιάστε πόλεμο, ξεσηκώστε τους μαχητές, και μάλιστα αναφωνήστε, λέει, πλησιάστε όλοι οι πολεμιστές άνδρες. Ας αφήσει ο γεωργός τις πιο αγαπημένες του φροντίδες και ασχολίες, ας μετατρέψει το άροτρο σε ρομφαία και το δρεπάνι σε λόγχες. Διότι δεν είναι καιρός για γεωργία, αλλά για να λογοδοτήσουν στον ατιμασμένο Θεό. Εάν πάλι κάποιος είναι αδύναμος, λέει, ας μην προφασιστεί την ανανδρία του, αλλά ας πει ψέματα και αυτός, αν θέλει, και ας πει ότι έχει δύναμη. Διότι δεν πρέπει να βρίσκεται μακριά από τα όπλα. Συγκεντρωθείτε, λοιπόν, όλοι, λέει, όσοι βρίσκεστε γύρω από την Ιουδαία, και ο πράος ας γίνει μαχητής, δηλαδή, ακόμα και αν κάποιος είναι από τους ειρηνικούς, ας γίνει και αυτός μαχητής. Είναι σαν να έλεγε ότι δεν εξαιρείται απολύτως κανένας, είτε είναι γεωργός, είτε είναι δειλός και άνανδρος (διότι αυτός είναι ο αδύναμος), ακόμα και αν είναι πράος και απρόθυμος για πόλεμο, ας προετοιμαστεί για μάχη. Διότι δεν θα εξαιρέσω κανέναν, αλλά θα κρίνω τους πάντες στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ.

«Ο δε Κύριος από τη Σιών θα κραυγάσει, και από την Ιερουσαλήμ θα ακουστεί η φωνή του, και θα σειστεί ο ουρανός και η γη». Τα μεν γειτονικά έθνη της χώρας των Ιουδαίων, εννοώ τους Άραβες και τους Τυρίους, τους Γετθαίους και τους Φιλισταίους, τους Μωαβίτες και τους Ιδουμαίους, τους Αμμανίτες και τους Γεργεσαίους, διέταξε να συγκεντρωθούν στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ, σαν να είχαν προσκληθεί με σάλπιγγα, ως έτοιμοι να πεθάνουν αμέσως και να υποστούν σκληρές τιμωρίες από τον κριτή. Παροτρύνει δε τώρα τους Ισραηλίτες σε μια ακαταμάχητη προθυμία και δυσυπέρβλητη γενναιότητα, και τους προστάζει να επιτεθούν σε αυτούς που έχουν συγκεντρωθεί, και λέει ότι πρέπει να φαίνονται εξαιρετικά τολμηροί, ανδρείοι και ακμαίοι, χωρίς να πτοούνται από τους φόβους του πολέμου, ούτε σαν να πηγαίνουν καθόλου σε μάχη, αλλά μάλλον να θεωρούν το γεγονός ως απόλαυση, καταγράφοντάς το στις χαρές τους και νιώθοντας αγαλλίαση, όπως ακριβώς εκείνοι που μαζεύουν τους καλούς καρπούς από τα αμπέλια. Γι' αυτό ακριβώς λέει: «Αποστείλατε τα δρέπανα, διότι έφτασε ο τρυγητός»· χρησιμοποιώντας τη λέξη «αποστείλατε» αντί του «στείλτε» και «απλώστε», όπως κάνουν βέβαια αυτοί που συνηθίζουν να τρυγούν· διότι θα κείτονται έτοιμοι για θανάτωση, προετοιμασμένοι για σφαγή. Ας κοπεί, λέει, ο εχθρός, όπως το τσαμπί από το αμπέλι· και ας πατηθεί όπως στα πατητήρια, κείμενος σε σωρούς κάτω από τα πόδια. Διότι λέει: «Μπείτε, πατήστε».

Ας δούμε όμως τι λέει συγκαλυμμένα και ο θείος Ιωήλ: «Και κατά την ημέρα εκείνη θα σταλάξουν τα όρη γλυκασμό, και οι βουνοί θα αναβλύσουν γάλα, και όλες οι πηγές του Ιούδα θα αναβλύσουν ύδατα, και πηγή θα εξέλθει από τον οίκο του Κυρίου και θα ποτίσει τον χείμαρρο των σχοίνων». Πρέπει λοιπόν να εξετάσουμε για ποια ημέρα λέει ότι θα γίνουν αυτά. Και για να υποδείξουμε σαφέστερα την ημέρα, ας φέρουμε στο μέσο το προηγούμενο προφητικό χωρίο και ας δείξουμε φανερά, με τη βοήθεια του Θεού, για ποια λέει ότι «κατά την ημέρα εκείνη θα σταλάξουν τα όρη γλυκασμό» και τα εξής. «Ήχοι», λέει, «αντήχησαν στην κοιλάδα της δίκης». Οι «ήχοι» είναι οι οχλαγωγίες των Ιουδαίων, όταν συγκρότησαν το πονηρό συνέδριο εναντίον του Χριστού. Το «εγγύς είναι η ημέρα του Κυρίου» σημαίνει το πάθος του Κυρίου διά του σταυρού· διότι οι ήχοι του συνεδρίου και η ημέρα του πάθους του Κυρίου είναι κοντά. «Κοιλάδα» είναι η κοιλάδα του κλαυθμώνος, η οποία ονομάζεται και «κοιλάδα του Ιωσαφάτ» και «κοιλάδα της δίκης». Ποιας δίκης; «Διότι εκεί θα καθίσω», λέει, «για να κρίνω όλα τα έθνη ολόγυρα»· επειδή πολλές φορές και ο Χριστός κάθισε εκεί και θα καθίσει πάλι κατά τη θεοπρεπή Του δεύτερη παρουσία για να κρίνει και να διαχωρίσει όλα τα έθνη και «θα αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του», και γι' αυτό έχει ονομαστεί «κοιλάδα της δίκης». «