ἔφη γὰρ ὁ μακάριος Δαυείδ “Ἀναβὰς εἰς ὕψος ᾐχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν, ἔλαβες ”δόματα ἐν ἀνθρώποις.” <Κηρύξατε ταῦτα ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἁγιάσατε πόλεμον, ἐξεγείρατε τοὺς μαχητὰς, προσαγάγετε καὶ ἀναβαίνετε πάντες ἄνδρες πολεμισταὶ, συγκόψατε τὰ ἄροτρα ὑμῶν εἰς ῥομφαίας καὶ τὰ δρέπανα ὑμῶν εἰς σειρομάστας· ὁ ἀδύνατος λεγέτω ὅτι Ἰσχὺν ἔχω. συναθροίζεσθε καὶ εἰσπορεύεσθε πάντα τὰ ἔθνη κυκλόθεν καὶ συνάχθητε ἐκεῖ· ὁ πραῢς ἔστω μαχητής. ἐξεγειρέσθω, καὶ ἀναβαινέτωσαν πάντα τὰ ἔθνη εἰς τὴν κοιλάδα Ἰωσαφὰτ, διότι ἐκεῖ καθιῶ τοῦ διακρῖναι πάντα τὰ ἔθνη κυκλόθεν.> Ἀπειλήσας τοῖς ἔθνεσι τὰς ἐξ ἀντιστρόφου συμφορὰς, καὶ τῶν ἀνοσίων ἔργων ἰσοπαλῆ τὴν δίκην, μεθίστησι τὸν λόγον ἐπὶ τοὺς ἰδίους ἤδη προσκυνητὰς, οὓς ἥκιστα μὲν δειλοὺς καὶ ἀνάνδρους, εἶναι δὲ μᾶλλον κελεύει νεανικοὺς, καὶ μονονουχὶ διαπρυσίῳ κεχρῆσθαι κηρύγματι, συλλέγειν τε ἤδη πρὸς μάχην τὰ ἔθνη, καὶ ἀναπτοεῖν ἐπείγεσθαι πρὸς τοῦτο αὐτὰ, κἂν εἰ ἕλοιντο τυχὸν τὴν ἡρεμαίαν τε καὶ ἀφιλόμαχον ἑλέσθαι ζωήν. τοῦτο δὲ ἦν εὐτολμοτάτους αὐτοὺς ἀποφαίνοντος, καὶ ἐπ᾽ αὐτῷ θαῤῥεῖν ἀναπείθοντος, ὅτι καὶ τῶν ἐχθρῶν ἀμείνους ἔσονται αὐτοῦ προασπίζοντος. ταῦτα δὴ οὖν ἐν τοῖς ἔθνεσι κηρύξατέ φησι, καὶ ἁγιάσατε πόλεμον. καὶ τί δὴ τὸ ἁγιάσατε πάλιν ἐστίν;
Μετάφραση
Διότι, όπως είπε ο μακάριος Δαβίδ: «Αναβαίνοντας στα ύψη, αιχμαλώτισες αιχμαλωσία, έλαβες δώρα για τους ανθρώπους». <Διακηρύξτε τα αυτά ανάμεσα στα έθνη, αγιάστε πόλεμο, ξεσηκώστε τους μαχητές, προσέλθετε και ανεβείτε όλοι οι πολεμιστές, μετατρέψτε τα άροτρά σας σε ρομφαίες και τα δρέπανά σας σε λόγχες· ο αδύναμος ας λέει: "Έχω δύναμη". Συναθροιστείτε και εισέλθετε όλα τα έθνη από παντού και συγκεντρωθείτε εκεί· ο πράος ας γίνει μαχητής. Ας ξεσηκωθούν, και ας αναβούν όλα τα έθνη στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ, διότι εκεί θα καθίσω για να κρίνω όλα τα γύρω έθνη.> Αφού απείλησε τα έθνη με αντίστροφες συμφορές και με τιμωρία ίση με τα ανόσια έργα τους, στρέφει πλέον τον λόγο προς τους δικούς του προσκυνητές, τους οποίους προστάζει να μην είναι καθόλου δειλοί και άνανδροι, αλλά αντίθετα να είναι γενναίοι, και σχεδόν να χρησιμοποιήσουν ένα διαπρύσιο κήρυγμα, και να συγκεντρώσουν τώρα τα έθνη για μάχη, και να σπεύσουν να τα διεγείρουν σε αυτήν, ακόμη και αν τυχόν εκείνα προτιμούσαν να επιλέξουν μια ήρεμη και ειρηνική ζωή. Και αυτό το έκανε αποδεικνύοντάς τους εξαιρετικά τολμηρούς, και πείθοντάς τους να έχουν θάρρος σε αυτόν, ότι δηλαδή θα αναδειχθούν ανώτεροι από τους εχθρούς τους, εφόσον εκείνος τους υπερασπίζεται. Αυτά λοιπόν, λέει, διακηρύξτε ανάμεσα στα έθνη και αγιάστε πόλεμο. Και τι σημαίνει άραγε πάλι το «αγιάστε»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες