Πατερικές αναφορές στο ΙΩΝΑΣ 1:9

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· δοῦλος Κυρίου εἰμὶ ἐγὼ καὶ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι, ὃς ἐποίησε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 23, 39 Τὸ εἰρημένον νοητὴν ἔχει τὴν διὰ πίστεως θέαν· ὅταν γὰρ «εἰσέλθῃ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν» καὶ πιστεύσωσι τῷ Χριστῷ, τότε οἱ μετὰ ταῦτα πιστεύσαντες Ἰουδαῖοι ὁρῶσι τὸ τῆς θεότητος κάλλος τοῦ Χριστοῦ ἐν υἱῷ θεωροῦντες εἶναι τὸν πατέρα καὶ αὐτὸν λέγοντες εἶναι τὸν λυτρωτὴν τὸν διὰ τῶν προφητῶν κηρυχθέντα, περὶ οὗ προμεμήνυκεν ὁ προφήτης ὡς ἐρχόμενον 〈ἐν ὀνόματι κυρίου〉· οἱ γὰρ ἄλλοι προφῆται οὐκ 〈ἐν ὀνόματι κυρίου〉 ἦλθον· ἔλεγον γάρ· «τάδε κύριος» καὶ «δοῦλος κυρίου ἐγώ εἰμι, καὶ τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 23, 39 Το λεχθέν αναφέρεται στη νοητή θέαση μέσω της πίστεως· διότι, όταν «εισέλθει το πλήρωμα των εθνών» και πιστέψουν στον Χριστό, τότε οι Ιουδαίοι που θα πιστέψουν μετά από αυτά θα δουν το κάλλος της θεότητας του Χριστού, θεωρώντας ότι ο Πατέρας βρίσκεται μέσα στον Υιό και ομολογώντας ότι αυτός είναι ο Λυτρωτής που κηρύχθηκε μέσω των προφητών, για τον οποίο προανήγγειλε ο προφήτης ότι έρχεται «εν ονόματι Κυρίου»· διότι οι άλλοι προφήτες δεν ήλθαν «εν ονόματι Κυρίου»· επειδή έλεγαν: «Τάδε λέγει ο Κύριος» και «είμαι δούλος του Κυρίου, και τον Θεό του ουρανού εγώ σέβομαι».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
καλὸν οὖν ἄρα καὶ σοφὸν τοῖς ἐθέλουσι τηρεῖν, τό “Μὴ αἰσχυνθῇς ὁμολογῆσαι ἐφ᾽ ἁμαρτίαις σου.” <Καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν Ἀπάγγειλον ἡμῖν, τίνος ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν· τίς σου ἡ ἐργασία ἐστὶ, καὶ πόθεν ἔρχῃ, καὶ ποῦ πορεύῃ, καὶ ἐκ ποίας χώρας, καὶ ἐκ ποίου λαοῦ εἶ σύ; καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς Δοῦλος Κυρίου ἐγώ εἰμι, καὶ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι, ὃς ἐποίησε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν. καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρες φόβον μέγαν καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν Τί τοῦτο ἐποίησας; διότι ἐπέγνωσαν οἱ ἄνδρες, ὅτι ἐκ προσώπου Κυρίου ἦν φεύγων, ὅτι ἀπήγγειλεν αὐτοῖς.> Φιλοπευστοῦσι χρησίμως, ὡς ἤδη μὲν κλήρῳ τὸν αἴτιον ἐπεγνωκότες, οὐ μὴν ἔχοντες σαφῶς διειδέναι τῆς πλημμελείας τὸν τρόπον. ἐπειδὴ δὲ ἦσαν εἰδωλολάτραι, ποῖον μὲν αὐτῷ τὸ ἐπιτήδευμα, ποῖα δὲ χώρα καὶ πόλις, καὶ ἐκ ποίων ἔρχεται λαῶν προστετάχασιν εἰπεῖν, ζητοῦντες οἶμαι μαθεῖν, ποίῳ προσκέκρουκε Θεῷ. ἴδιος γὰρ ἦν καὶ τῶν ἐμπλεόντων ἑκάστῳ, καὶ οὐχ εἷς ὁ πάντων Θεός. ᾤοντο δὲ, ὅτι τὸν λελυπημένον ἐπ᾽ αὐτῷ θεραπεύσαντες δαίμονα, τὰ ἐκ τοῦ χειμῶνος ἀποκρούσονται βλάβη. ἐπειδὴ δὲ ὁ Προφήτης δοῦλον ἑαυτὸν ὠνόμαζε Θεοῦ τοῦ τεκτηναμένου γῆν τε καὶ οὐρανὸν, καὶ αὐτὸν ἔφη ποιεῖσθαι προσκυνητὸν, συνῆκαν εὐθὺς ὅτι πέφευγεν ἐκ προσώπου Θεοῦ. συνῆκαν δὲ ὅπως;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είναι λοιπόν καλό και σοφό για όσους θέλουν να το τηρούν, το: "Μην ντραπείς να ομολογήσεις τις αμαρτίες σου." <Και του είπαν: Ανάγγειλέ μας, για ποιο λόγο μας βρήκε αυτό το κακό; Ποια είναι η εργασία σου, και από πού έρχεσαι, και πού πηγαίνεις, και από ποια χώρα, και από ποιο λαό είσαι; Και τους είπε: Εγώ είμαι δούλος Κυρίου, και τον Κύριο, τον Θεό του ουρανού εγώ σέβομαι, ο οποίος δημιούργησε τη θάλασσα και την ξηρά. Και φοβήθηκαν οι άνδρες με φόβο μεγάλο και του είπαν: Τι είναι αυτό που έκανες; Διότι κατάλαβαν οι άνδρες ότι έφευγε μακριά από το πρόσωπο του Κυρίου, επειδή τους το ανέφερε.> Ερωτούν λοιπόν με ωφέλιμο τρόπο, καθώς αν και είχαν ήδη αναγνωρίσει τον υπαίτιο μέσω του κλήρου, δεν μπορούσαν να γνωρίζουν με σαφήνεια το είδος του παραπτώματός του. Επειδή όμως ήταν ειδωλολάτρες, τον πρόσταξαν να πει ποια ήταν η ενασχόλησή του, ποια η χώρα και η πόλη, και από ποιους λαούς προερχόταν, επιδιώκοντας πιστεύω να μάθουν σε ποιον Θεό είχε προσκρούσει. Διότι ο κάθε ένας από τους επιβαίνοντες στο πλοίο είχε τον δικό του θεό, και δεν υπήρχε ένας Θεός για όλους. Πίστευαν δε, ότι αν εξευμένιζαν τον δαίμονα που είχε οργιστεί εναντίον του, θα απέκρουαν τις βλάβες από την τρικυμία. Όταν όμως ο Προφήτης ονόμασε τον εαυτό του δούλο του Θεού που κατασκεύασε τη γη και τον ουρανό, και δήλωσε ότι Αυτόν προσκυνά, κατάλαβαν αμέσως ότι έφευγε από το πρόσωπο του Θεού. Πώς όμως το κατάλαβαν;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ὑπὲρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων
Ὡς γὰρ ἐπὶ τῆς μελλούσης Χριστοῦ παρουσίας οὐ τοῖς εἰς αὐτὸν πεπιστευκόσι μόνοις ἡ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἀθανασίας περικλείεται χάρις, ἀλλὰ κατὰ τὰ λόγια κοινῇ πάντες ἀναστήσονται, εἰ καὶ μὴ κοινῇ πάντες τῶν μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐπηγγελμένων τεύξονται, οὕτω καὶ νῦν κατὰ τὴν ἐπὶ γῆς αὐτοῦ προτέραν παρουσίαν, εἰ καὶ μὴ πάντες ὑπήκουσαν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ κοινῇ πάντες, τῷ περιόντι τῆς τοῦ παραγενομένου χάριτος ἀνεπιγνώστως μετασκευασθέντες, ἕνα Θεὸν ὁμολογοῦσιν ἄκτιστον, κτίστην τοῦ παντός· κἂν ἐρωτήσῃς τὸν Πάρθον, τὸν Πέρσην, τὸν Σαυρομάτην, ἀκούσειας ἂν εὐθὺς τὴν ἁβραμιαίαν ἐκείνην παρ’ αὐτοῦ φωνὴν ὅτι «τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι», ὃ Πτολεμαῖος οὐκ ἂν εἶπε καὶ Ἵππαρχος καὶ Μαρῖνος ὁ Τύριος, οἱ κατὰ σὲ σοφοὶ καὶ τῇ μὲν διὰ τῶν οὐρανίων κύκλων καὶ ἐπικύκλων καὶ σφαιρῶν ἀληθείᾳ τὸν ἑαυτῶν ἐναρμόσαντες νοῦν, θεῖον δ’ ὅμως λέγοντες τὸν οὐρανὸν καὶ παναίτιον, οὐδ’ Ἀριστοτέλεις καὶ Πλάτωνες, οἱ θεῶν σώματα τοὺς ἀστέρας δοξάζοντες, οὐδ’ οἱ τόσον λέγοντες «τοὺς θεῶν πηδᾶν ἵππους, ὅσον ἀπὸ σκοπιᾶς ὀφθαλμὸς ὁρᾷ ἐπὶ οἴνωπα πόντον».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς κατά τη μέλλουσα παρουσία του Χριστού η χάρη της αναστάσεως και της αθανασίας δεν περιορίζεται μόνο σε όσους έχουν πιστέψει σε αυτόν, αλλά σύμφωνα με τα λόγια της Γραφής όλοι ανεξαιρέτως θα αναστηθούν, έστω κι αν δεν θα τύχουν όλοι ανεξαιρέτως όσων έχουν υποσχεθεί μετά την ανάσταση, έτσι και τώρα κατά την προηγούμενη επίγεια παρουσία του, έστω κι αν δεν υπάκουσαν όλοι στο ευαγγέλιο του Χριστού, εντούτοις όλοι ανεξαιρέτως, μεταμορφωμένοι ανεπίγνωστα από την αφθονία της χάριτος αυτού που ήρθε, ομολογούν έναν Θεό άκτιστο, δημιουργό του παντός· και αν ρωτήσεις τον Πάρθο, τον Πέρση, τον Σαυρομάτη, θα ακούσεις αμέσως από αυτόν την αβραμιαία εκείνη φωνή ότι «εγώ σέβομαι τον Θεό του ουρανού», κάτι που δεν θα έλεγε ο Πτολεμαίος και ο Ίππαρχος και ο Μαρίνος ο Τύριος, οι οποίοι κατά τη γνώμη σου είναι σοφοί και, αν και εναρμόνισαν τον νου τους με την αλήθεια των ουράνιων κύκλων και επίκυκλων και σφαιρών, ωστόσο αποκαλούσαν τον ουρανό θεϊκό και αιτία των πάντων, ούτε οι Αριστοτέληδες και οι Πλάτωνες, που θεωρούσαν τα άστρα σώματα θεών, ούτε εκείνοι που έλεγαν ότι «τα άλογα των θεών πηδούν τόσο, όσο βλέπει το μάτι από τη σκοπιά στην κρασοπόρφυρη θάλασσα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες