τριήμερος γὰρ ἀνεβίω, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν ζωὴν ὄντα κατὰ φύσιν, αὐτὸν τοῖς τοῦ θανάτου κρατεῖσθαι δεσμοῖς. <Καὶ προσετάγη τῷ κήτει, καὶ ἐξέβαλε τὸν Ἰωνᾶν ἐπὶ τὴν ξηράν.> Προστάττεται πάλιν τὸ κῆτος θείᾳ τινὶ καὶ ἀποῤῥήτῳ δυνάμει Θεοῦ πρὸς τὸ αὐτῷ δοκοῦν κινούμενον· καὶ δὴ καὶ ἐκ λαγόνων ἀνίησι τὸν Προφήτην, οὐκ ἀκερδὲς ἔχοντα τὸ παθεῖν, ἠκονημένον δὲ μᾶλλον ἐκ πείρας, καὶ ἐγνωκότα σαφῶς, ὡς ἐστὶν ἐπισφαλὲς τὸ δεσποτικοῖς ἀντιλέγειν δόγμασι. <Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ἰωνᾶν ἐκ δευτέρου, λέγων Ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευὶ τὴν πόλιν τὴν μεγάλην, καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ κατὰ τὸ κήρυγμα τὸ ἔμπροσθεν, ὃ ἐγὼ ἐλάλησα πρὸς σέ.> Θερμοτέραις δὴ οὖν προθυμίαις ἤδη χρώμενος, διακελεύεται πάλιν Θεὸς ἰέναι μὲν εἰς τὴν Νινευὶ, κεχρῆσθαι δὲ τῷ αὐτῷ κηρύγματι, τῷ καὶ ἐν ἀρχαῖς πρὸς αὐτὸν εἰρημένῳ. τοῦτο δὲ ἦν “Ὅτι ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆς κακίας αὐτῆς πρὸς μέ.” ἔφην μὲν οὖν ἤδη τὰ ἐπὶ Χριστῷ, πλὴν ἐρῶ πάλιν, ὀκνήσας οὐδέν. γέγραπται γὰρ ὅτι “Τὰ αὐτὰ λέγειν, ἐμοὶ μὲν οὐκ ”ὀκνηρὸν, ὑμῖν δὲ ἀσφαλές.” οὐκοῦν πρὸ μὲν τοῦ τιμίου σταυροῦ κατοκνοῦντά πως ἔτι Χριστὸν εὑρήσομεν, εἴς γε τὸ χρῆναί φημι καὶ τοῖς ἐξ ἐθνῶν τὸν τῶν εὐαγγελικῶν θεσπισμάτων προθεῖναι λόγον.
Μετάφραση
Διότι αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, καθώς δεν ήταν δυνατόν να κρατείται στα δεσμά του θανάτου αυτός που είναι ζωή κατά φύση. <Και δόθηκε προσταγή στο κήτος, και έβγαλε τον Ιωνά στην ξηρά.> Το κήτος προστάζεται πάλι από κάποια θεία και απόρρητη δύναμη του Θεού, κινούμενο σύμφωνα με το θέλημά Του· και πράγματι βγάζει από τα σπλάχνα του τον Προφήτη, για τον οποίο το πάθημα δεν ήταν χωρίς όφελος, αλλά μάλλον βγήκε πιο ακονισμένος από την εμπειρία, γνωρίζοντας ξεκάθαρα ότι είναι επικίνδυνο να αντιλέγει κανείς στα δεσποτικά προστάγματα. <Και έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ιωνά για δεύτερη φορά, λέγοντας: Σήκω και πορεύσου στη Νινευή, τη μεγάλη πόλη, και κήρυξε σε αυτήν σύμφωνα με το προηγούμενο κήρυγμα που εγώ σου μίλησα.> Καθώς λοιπόν επιδεικνύει πλέον πιο θερμή προθυμία, ο Θεός τον διατάζει πάλι να πάει στη Νινευή και να κάνει χρήση του ίδιου κηρύγματος, που του είχε ειπωθεί και στην αρχή. Αυτό δε ήταν: «Ότι ανέβηκε η κραυγή της κακίας της προς εμένα.» Είπα λοιπόν ήδη τα σχετικά με τον Χριστό, όμως θα τα ξαναπώ, χωρίς να διστάσω καθόλου. Διότι έχει γραφτεί ότι: «Το να σας λέω τα ίδια πράγματα, για μένα δεν είναι οχληρό, ενώ για εσάς είναι ασφαλές.» Επομένως, πριν από τον τίμιο σταυρό θα βρούμε τον Χριστό να διστάζει κάπως ακόμη, εννοώ βέβαια στο ότι έπρεπε να παραθέσει τον λόγο των ευαγγελικών θεσπισμάτων και στους εθνικούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες