Πατερικές αναφορές στο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ 2:5

Η φιλόξενη λοιπόν Ραάβ, αφού τους υποδέχτηκε, τους έκρυψε στο υπερώο κάτω από τη λινοκαλάμη. Όταν δε παρουσιάστηκαν οι απεσταλμένοι του βασιλιά και της είπαν: «Ήρθαν σε σένα οι κατάσκοποι της χώρας μας· παράδωσέ τους, διότι έτσι προστάζει ο βασιλιάς», εκείνη απάντησε: «Πράγματι, ήρθαν σε μένα οι άνδρες που ζητάτε, αλλά έφυγαν αμέσως και προχωρούν στον δρόμο», υποδεικνύοντάς τους άλλη κατεύθυνση.

Από τα βασανιστήρια των αρχόντων εξαλείφεται το ψέμα, ενώ από το πλήθος των δακρύων καταστρέφεται εντελώς. Αυτός που εφευρίσκει το ψέμα προφασίζεται λόγους οικονομίας, και πολλές φορές θεωρεί ως πράξεις δικαιοσύνης αυτές που φέρνουν την απώλεια της ψυχής. Ο ψευδοπλάστης άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του μιμητή της Ραάβ, και ισχυρίζεται ότι μέσα από τη δική του απώλεια κατεργάζεται τη σωτηρία των άλλων. Όταν καθαριστούμε εντελώς από το ψέμα, τότε, μόνο αν το απαιτήσει η περίσταση, ας καταφύγουμε σε αυτό με φόβο. Το νήπιο δεν γνωρίζει το ψέμα, ούτε και η ψυχή που είναι απαλλαγμένη από την πονηρία. Όποιος ευφράνθηκε από το κρασί, ακούσια λέει την αλήθεια σε όλα. Έτσι και όποιος μέθυσε από την κατάνυξη, δεν θα μπορέσει ποτέ να πει ψέματα.

Διότι έχουν έλθει για να κατασκοπεύσουν τη χώρα· και η γυναίκα, αφού παρέλαβε τους άνδρες, τους έκρυψε. Και είπε: «Ήλθαν πράγματι σε εμένα οι άνθρωποι, αλλά όταν η πύλη έκλεινε μέσα στο σκοτάδι, οι άνδρες βγήκαν έξω, και δεν γνωρίζω πού έχουν πάει. Καταδιώξτε τους από πίσω και θα τους προφθάσετε». Αυτή όμως τους είχε ανεβάσει στο δώμα και τους είχε κρύψει μέσα στα καλάμια του λιναριού, τα οποία είχε στοιβάξει πάνω στο δώμα.