Πατερικές αναφορές στο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ 4:20

Αν όμως και οι φυλές εδώ δεν είναι φανερά ισάριθμες, δεν είναι καθόλου παράξενο· διότι τα πνευματικά διαιρούνται αδιαίρετα· γι' αυτό, αν και οι σωματικές αισθήσεις που φαίνονται είναι πέντε, η αίσθηση της ψυχής είναι μία και διαιρείται αδιαίρετα. Αλλά και οι δώδεκα πηγές των υδάτων, στις οποίες στρατοπέδευσαν οι Ισραηλίτες με ηγέτη τον Μωυσή και ανακουφίστηκαν από τη δίψα της οδοιπορίας στην έρημο, αυτούς τους δώδεκα προετύπωναν. Διότι αυτοί είναι που με τις πνευματικές αρδεύσεις απάλλαξαν από τον καύσωνα της ειδωλομανίας το ανθρώπινο γένος, το οποίο προηγουμένως πορευόταν μέσα από τις αδιάβατες ερήμους της αθεΐας. Επιπλέον δε και οι δώδεκα λίθοι, τους οποίους έστησε ως σημείο στα Γάλγαλα ο Ιησούς του Ναυή, αφού διέβηκε πεζός παραδόξως τον Ιορδάνη, αυτούς τους δώδεκα προετύπωναν. Διότι αυτοί αποτελούν για εμάς αιώνιο σημείο, ότι ο αληθινός Ιησούς αναχαίτισε το ρεύμα της αμαρτίας που κατέκλυζε την οικουμένη, και έδωσε σε όσους τον υπακούουν τη δυνατότητα να διαβαίνουν την οδό του βίου αναμάρτητα, όπως ακριβώς τότε στους Ισραηλίτες να διαπεράσουν χωρίς να βραχούν τον Ιορδάνη.

Έκτος τρόπος εικόνας είναι αυτή που γίνεται για την ανάμνηση των γεγονότων, είτε κάποιου θαύματος είτε κάποιας αρετής, προς δόξα, τιμή και διατήρηση της μνήμης εκείνων που αρίστευσαν και διέπρεψαν στην αρετή, ή της κακίας για τον διασυρμό και την αισχύνη των χειρίστων ανδρών, με σκοπό τη μελλοντική ωφέλεια όσων τις βλέπουν, ώστε αφενός να αποφεύγουμε τα κακά, και αφετέρου να μιμούμαστε με ζήλο τις αρετές. Και αυτή είναι διπλή: αφενός μέσω του λόγου που καταγράφεται στα βιβλία —διότι το γράμμα εικονίζει τον λόγο, όπως ο Θεός εγχάραξε τον νόμο στις πλάκες και πρόσταξε να καταγραφούν οι βίοι των θεοφιλών ανδρών— και αφετέρου μέσω της αισθητής παρατήρησης, όπως πρόσταξε να τοποθετηθούν η στάμνα και η ράβδος μέσα στην κιβωτό ως αιώνιο μνημόσυνο, και όπως διέταξε να εγχαραχθούν τα ονόματα των φυλών στους λίθους της επωμίδας, αλλά και να ανασυρθούν οι δώδεκα λίθοι από τον Ιορδάνη ως τύπος των ιερέων —ω του μυστηρίου, πόσο μέγιστο είναι στ' αλήθεια για τους πιστούς— αυτών που σήκωναν την κιβωτό και της υποχώρησης του ύδατος. Έτσι και τώρα, τις εικόνες των ενάρετων ανδρών που υπήρξαν, για ανάμνηση και για δικό μας ζήλο, τις ιστορούμε με πόθο. Επομένως, ή κατάργησε κάθε εικόνα και νομοθέτησε αντίθετα προς Αυτόν που πρόσταξε να γίνονται αυτά, ή αποδέξου την καθεμία σύμφωνα με το νόημα και τον τρόπο που ταιριάζει στην καθεμία.